Zwols team met Simca op podium Carbage Run
Zwollenaren Dave Sinke en Aschwin Zuidberg hebben deelgenomen aan de Carbage Run. Via de Swollenaer doen zij verslag van de winterse rit naar het Oostenrijkse Kirchberg. Hieronder hun eindverslag:
De Carbage Run en de omstandigheden kennen geen genade. Hoeveel respect het nostalgische karretje uit Zwolle ook oproept, ze krijgt geen voorkeursbehandeling in de route en ook niet van moeder natuur. Na een rustig eerste half uur stuiten we op een colonne runners aan de voet van een pas. Sneeuwkettingen zijn hier verplicht gesteld. Nu laat het Zwolse team zien dat ze weliswaar niet de snelste auto hebben, maar op ander gebied een geoliede machine zijn. De crew heeft in no time de kettingen gemonteerd en vertrekt vooraan. Het parcours is magnifiek en de zon schijnt. Toch zucht de Simca op alle fronten. De voorwiel aangedreven 1100 motor ontbeert naast vermogen grip. We besluiten het over een andere boeg te gooien. Aschwin klemt zich vast op de motorkap om meer grip op de alsmaar slippende voorwielen te krijgen. Deze tactiek lijkt te werken. We komen vooruit maar de motor balanceert weer op het randje van het kookpunt. De Simca brengt ons uiteindelijk toch weer boven en hier blijkt dat een tweetal Jeeps wel het absolute kookpunt bereikt te hebben. Zo slecht is de prestatie van deze nog auto niet.
Boven is het tijd de besteede arbeid van de afgelopen maanden om te zetten in feitelijk resultaat. Rijdende stoel eruit, Suzan staat op eigen benen en de keuken is geopend. In mum van tijd is de auto omgebouwd tot mobiele koek en zopie tent. Vanuit de rijdende keuken wordt warme chocomel, een gevulde koek, glühwein en een broodje worst geserveerd. Deze aandacht levert ongetwijfeld extra punten op voor de originaliteitprijs.
De afdaling en de rest van de rit verlopen vrijwel probleemloos. We mijden de uitstap naar de belastingvrije staat Samnaun en gebruiken de tijd om binnen de gestelde tijd de finish te halen. De opdrachten schieten er gezien de tijd wat bij in, net als de dag ervoor. Dave is wijselijk vergeten het team te wijzen op een openstaande opdracht van de dag ervoor.
Zo haalt het team ook Sölden. Het zelfvertrouwen neemt beetje bij beetje toe. Gaan we het halen?
De Carbage Run verloopt tot op heden super! De karavaan trekt overal enorm veel aandacht en tovert bij veel publiek een lach op het gezicht. Toeters die een veestapel imiteren aangevuld met allerlei zwaailampen en andere verlichting maken het een vrolijke boel. Neem daarbij de opdrachten en het is voorstelbaar wat een komisch evenement de Carbage Run is. Afgezien van schuivertje en wat blikschade doen zich geen ongelukken voor. Slechts een enkele keer wordt een team op het politiebureau ontboden om tekst en uitleg te geven. Als men daar verneemt dat er dan nog ruim 150 auto’s in aanmerking komen is het snel beslist en kan het team verder.
Ook voor team 88 staat plezier voorop. Dat we daarbij de juiste auto gekozen hebben blijkt als we nogmaals het ‘Instructieboekje’ raadplegen; ‘Sinds het begin van het automobieltijdperk, staat de naam SIMCA voor pure liefde voor auto’s en ware hartstocht voor autorijden’. Dan nog wat lovende woorden over de zuinigheid en milieuaspecten: ‘zonder enige concessie te doen aan het belangrijkste; het plezier van ’t autorijden’(SIMCA 1976). Probeer hier maar eens iets aan toe te voegen.
Plezier hebben we zeker, spannend is het ook. Motorisch houdt de wagen kranig stand. Voor de technici; we beschikken over een schamele 1.118 cm3 met een compressieverhouding 8,8:1 en een maximaal toerental in de vierde versnelling van 5.300 levert dit een vermogen van maximaal 45 paarden. Klinkt veel? Is het niet. Danny heeft gezorgd dat het kloppend hart maximaal functioneert en zo ontsteken de cilinders keurig in volgorde 1-3-4-2 met een elektrodenafstand van de bougies op 0,6 mm. De klepspeling van zo wel inlaat als uitlaat bevinden zich in koude en warme toestand binnen de marges.
De afgelopen dagen is de Simca met fluwelen handschoenen bediend en soms piepend en krakend wordt ook Cortina D’Empezzo in Italië gehaald. Met de laatste rit naar Kirchberg in het vizier en in de wetenschap dat het autootje zichzelf bij vlagen ontstijgt, gaan we vol goede moed de laatste dag in. De rit voert ons via de Hoherstrasse richting Kirchberg. Deze weg is opgenomen omdat deze dwars door de bergen leidt en pas als laatste in de veegroute is opgenomen. Hier wordt spektakel verwacht. Dit blijft op dit gebied uit en lachend dalen we af in de wetenschap dat het gemartel in de sneeuw uit zal blijven. Op naar de finish!
Dan slaat het noodlot toe. In de afgelopen dagen is een aantal functies uitgevallen en kampen we met ander ongemak. Uitgevallen zijn het grootlicht, schijnwerpers en een achterlamp unit. De startmotor heeft kuren, de benzinemeter is verre van nauwkeurig we kampen met lekkage in het koelsysteem, de bijrijdersdeur gaat op eigen commando open, een sneeuwketting is geknapt en kortsluiting heeft een binnenbrandje veroorzaakt. Allemaal zaken die we ter plekke provisorisch kunnen verhelpen of het verder rijden niet belemmeren. Nu is echter een kritieke functie uitgevallen. Onder aan de berg blijkt de remkracht nog maar een paar procent te bedragen. We belanden met wat geluk naast de grote weg in de berm. We laten de remmen koelen en hopen dat er geen schade in het remsysteem is opgetreden. Met nog 60 kilometer te gaan wordt het heel spannend. Stranden we alsnog met de finish in zicht?
We kunnen een half uur later rustig door en iets van de remkracht is terug. Overleg met Danny en we laten de auto volledig afkoelen en hopen dat zich er geen lucht in het systeem is gekomen. Het koelen sorteert effect en we maken ons op voor de laatste kilometers richting finish.
Eindpunt is Der Tiroler in Kirchberg, voor sommigen wel bekend van onder meer televisie (Oh oh Cherso, Sniper en Roos). Bij de organisatie en teams die reeds zijn gefinisht is het nieuws al bekend; ‘de Simca komt eraan!’.
We draaien de parkeerplaats op en worden onder luid applaus opgewacht door organisatie en mederunners. Team 88 is binnen en het feest kan beginnen. En een feest wordt het!
Tussendoor is er nog de prijsuitreiking. In het puntenklassement komen we niet voor. Wel staan we op het podium in de categorie originaliteit. We moeten enkel het Jamaicaanse bobslee team als terechte winnaar voor laten gaan. Luid applaus en we ontvangen veel complimenten en felicitaties.
De Carbage Run eindigt hier. Wij kijken terug op een fantastische evenement en een onvergetelijke week. Wat een avontuur!
We hopen dat u van de zijlijn heeft genoten van de avonturen met de Simca en danken u voor de aandacht, aanmoedigingen en andere positieve reacties.
Aschwin, Dave, Suzan
