Jeroen
· leestijd 1 minuut AlgemeenWeer beleefden we een onrustig jaar rond PEC Zwolle. Wanneer komt er eindelijk eens rust in de tent? Als we een directeur krijgen die hart heeft voor onze club?
Nee, ik ga hier niet weer zeuren. Ik heb dit jaar te veel negatieve stukjes moeten schrijven over de club die me zó aan het hart ligt. Het liefst wil ik in iedere column juichen. Helaas kan ik de rauwe feiten niet mooier laten lijken.
Op de laatste dag van dit jaar schrijf ik hier een positief stukje. Als eerbetoon aan de mooiste club van allemaal. En aan Jeroen!
Jeroen speelt bij De Boog G-voetbal Zwolle waar ik vrijwilliger ben. Jeroen is vierenveertig. Een kind in een mannenlichaam. Een enorme fan van PEC Zwolle. Hij heeft veel shirtjes van de club en ik kijk altijd weemoedig naar zijn shirt dat stamt uit het seizoen 2013-2014 met ‘kraanwater graag’.
Jeroen is keeper. Hij houdt veel ballen tegen en als het net achter hem al een keer trilt, trilt ook zijn onderlip. Zijn verdriet en vreugde zijn altijd in de buurt.
Een paar weken terug stond bij een partijtje een ander in zijn doel. Jeroen stond in de spits. Met nog een heleboel anderen. Onbeweeglijk stond hij in de kluwen spelers en keek waar de bal was. Daar! Hij zette zijn voet er tegenaan…
Zijn juichkreet kwam van ver. Het geluk van scoren overmande hem. Hij huppelde, stak zijn armen in de lucht en juichte weergaloos. Yes, yes, yes! Het geluk kon je van zijn guitige gezicht afscheppen.
Met snelle dribbelpasjes kwam hij mijn kant op, Yes, yes, yes! We omarmden elkaar. Hielden het niet droog. “Heb je het gezien”, vroeg hij. Ja man, een wereldgoal.
Jeroen liep van het veld, nog steeds de vuisten gebald. Yes, yes, yes! galmde na. PEC is zijn grote liefde. De vreugde van Jeroen in het te grote PEC shirt is inspirerend. Mijn club heeft oog voor mensen als Jeroen. PEC United verricht fantastisch mooi werk. Ook voor De Boog en dus voor mensen als Jeroen.
Als het een keertje tegenzit zoals de laatste maanden, denk ik aan al die andere voetballers met een beperking. Altijd lopen zij te stralen in hun PEC-shirtje. Zij malen niet om een verkeerde directeur, zeurende supporters of een onnavolgbaar bestuur. Hun liefde voor PEC is oneindig, voor altijd en eeuwig.
Gelukkig 2025, een jaar met meer blijdschap. Yes, yes, yes!
Anton Cramer
