Natte wangen
· leestijd 1 minuut AlgemeenDe cijfers van de klok verschoven zaterdagavond razend snel. Het verlossende doelpunt tegen RKC bleef te lang uit. Rotsvast geloof in de goede afloop brokkelde af. M’n buurman werd steeds nerveuzer en dat merkte je ook aan het publiek. De opperbeste stemming van het eerste uur stond op punt te veranderen in twijfel.
Tot die hoge bal van Namli die in het strafschopgebied neerdaalde. Gebrul steeg op toen een speler in blauwwit door een geelblauwe omver werd gekegeld. De scheidsrechter wees naar de stip op elf meter. Pengel.
Voor die strafschop werd genomen, moet tegenwoordig een officiële procedure worden afgewerkt. ‘Check VAR’, verschijnt er dan dreigend geel en zwart op het scorebord. Wijze heren op afstand doen hun werk en wij PEC-supporters ontmoeten de akeligste visioenen. Door zo’n ‘check’ zijn we dit seizoen al een paar keer van punten beroofd.Minuten lijken uren, in je hersenpan draait alles in kringetjes. Ikzelf word dan stil. Om mij heen is dat wezenlijk anders. Wanneer de scheidsrechter uiteindelijk besluit de penalty te laten nemen, komt er meer ruimte om om je heen te kijken.
De stilte in het grote stadion voor zo’n cruciaal moment is duizelingwekkend. Alsof we collectief onze adem in zitten te houden. Het voorspel naar de grote ontlading wanneer het net trilt. Die rauwe kreet uit de meer dan tienduizend kelen is ongeëvenaard.
Hier gaat het om. Samen spanning opbouwen, vervolgens met elkaar ontladen. Het moment dat dat gebeurt maakt voetbal kijken van je favoriete club zo donders mooi. Bij mij verschijnen dan regelmatig wat tranen in de ooghoeken. Natte wangen van weergaloze blijdschap.
Dan als vervolg die spanning als de tegenpartij weer ten aanval trekt. “Het zal toch niet….” Opeens gaat die klok tergend langzaam. Spanning verdringt blijdschap. Totdat PEC zaterdagavond na negen minuten weer blijdschap tot leven wekte.
De vloedgolf van emoties die door het stadion van PEC Zwolle spoelde is het wezenlijke van supporter zijn. Majeur en mineur liggen naast elkaar. Zaterdagavond won de vrolijkheid, werd ons optimisme weer aangewakkerd. Werd de ongerustheid over de toekomst naar de achtergrond verbannen.
Opeens vond ik ons blauwwitte shirt weer glanzen, keek ik met wat branie naar de stand op de ranglijst. We koersen na zaterdagavond af op veilige haven.
Alhoewel… Komende zaterdag Almere uit?? Als we zo begeesterd spelen als in de tweede helft en de uitsupporters er zaterdag vol achter staan, heb ik er alle vertrouwen in.
Anton Cramer
