Gehoord onder de Sassendonkse Poort: ‘ik ben een Zwollenaar’ heeft toch iets magisch

Julien Lensen uit het mooie Wijthmen – spreek uit: Wietum – is de 69e Stadsprins van Sassendonk. Onder de rook van Zwolle bereidt Lensen zich vanuit zijn residentie voor op vijf prinselijke dagen, terzijde gestaan door zijn eega Patricia en vriendin Cynthia. Vanuit de driehoek ‘warmte, verbondenheid en oprechte gezelligheid’ kan het niet anders of ‘standje 69’ gaat Sassendonk verblijden met Zwolle, zoals je de stad nog nooit hebt beleefd. Tijd voor elf vragen.

(redactie Peter de Jong)

1. Vertel, wie is Julien Lensen?
“Een geboren en getogen Zwollenaar, opgegroeid in de Aa-landen en inmiddels 13 jaar woonachtig in het prachtige Wijthmen. Patricia – voor intimi Patries – is mijn levenspartner en ik ben de trotse vader van twee zonen; Hugo (8) en Guus (4). In het dagelijkse leven bestier ik een groothandel in teleaccessoires. En nu dan Stadsprins van Sassendonk.”

2. Van adjudant bij broer Prins Balg tot Stadsprins, een mooie promotie.
“Het is een erebaan en die zag ik absoluut niet aankomen. Toen mijn broer Stadsprins was en ik zijn adjudant, kwam ik weer terug in het verenigingsleven. Dan zie je pas goed wat er allemaal achter de schermen gebeurt vóór, tijdens en na carnaval. Ik ben betrokken bij de zittingsavond en het carnavalsconcert. Verleden jaar werd ik gevraagd om met onze vriendenclub een hapje te komen eten. Wij zaten bij elkaar maar ik had totaal geen idee dat er iets ging gebeuren. Plotseling hoorde ik muziek, er gaat iets gebeuren. Ze kwamen binnen en ik werd gevraagd om de nieuwe Stadsprins van Sassendonk te worden. Mijn broer heeft destijds binnen 11 seconden ja gezegd, ik heb eerst thuis overlegd. Toen kwam het probleem, hoe houden wij – ik had Patries inmiddels gevraagd om samen met Cynthia mijn adjudant te worden – dit geheim? Mijn moeder en mijn schoonouders waren op de hoogte. In de operationele planning had ik hen zeker nodig. Voor de rest wist niemand het.”

3. Wat betekent carnaval voor u?
“Echt even een paar dagen loslaten. Wij leiden een hectisch bestaan; eigen bedrijf, jonge kinderen, je staat eigenlijk altijd aan. Met loslaten bedoel ik, geen mail, voicemail aan, tijd voor elkaar, mooie gesprekken hebben en mooie dingen meemaken en je koppie leegmaken. Mijn broer en ik zeggen: na carnaval begint het nieuwe jaar pas echt.”

4. Wat betekent Sassendonk voor u?
“Inmiddels is Sassendonk voor mij thuiskomen. De schik die je hebt als je de kroeg ingaat. Maar ook hoeveel tijd en energie er in kleding voor Sassendonk wordt gestoken. Dat is uniek. Soms denk ik, hoe bedenken mensen al die creaties. Zoals vorig jaar met die schildpad bij het carnavalsconcert. Dat maakt voor mij Sassendonk.”

 5. Adjudante Ziel is uw echtgenote. Was het voor jullie moeilijk om dit voor de buitenwereld geheim te houden?
“Soms wel maar in de buurt wist niemand het. Het geeft ook voorpret. Het is een spel en die periode is ontzettend leuk.”

6. Jullie hebben twee zoontjes. Hoe gaan zij die vijf dagen Sassendonk doorbrengen?
“Wij doen al jaren aan carnaval en in die periode slapen wij ergens in de binnenstad. De opvang van de kinderen wordt gedaan door mijn schoonouders en mijn moeder. Mijn moeder is een soort van vliegende keeper. Op bepaalde momenten komen de kinderen naar ons toe. Zoals de aankomst per trein.”

7. U gaat als Prins Heerlijk door Sassendonk. Hoe is die naam tot stand gekomen? 
“Een naam kies je en die houd je voor de rest van je leven. Eigenlijk kwam Cynthia met het idee. Ik ben een liefhebber van het heerlijke leven. Zij weet dat. Als wij bezoek krijgen zet ik graag een grote heerlijke borrelplank neer. En ik gebruik het woord heerlijk heel vaak. Toch was mijn eerste reactie, oeh, kan die naam wellicht wat arrogant overkomen? Hij noemt zichzelf heerlijk. Maar mijn vier begeleiders zeiden, nee joh, die naam past perfect bij jou.”

8. Uw Sassendonkse agenda zit boordevol evenementen. Waar kijk jij in het bijzonder naar uit?
“Ik kijk heel erg uit naar de aankomst met de trein. Ook een moment dat onze jongens meegaan. Dan gaat de deur van de trein open en wordt ‘ik ben een Zwollenaar’ gespeeld. Maar ook de brug act, het carnavalsconcert en de scholen niet te vergeten. Het is eigenlijk een aaneenschakeling van mooie momenten met de kerkdienst als een moment van rust en bezinning. Een bijzonder moment was ook het seniorencarnaval. Als ik mensen van 80 of nog ouder met een blauw handje straks in de tent zie staan. Dan smelt ik. En laat ik zeker niet de optocht vergeten. Onze praalwagen heeft sinds verleden jaar een mechanisme waarmee je hoger en lager kunt staan.”

9. Haringhappen op woensdag, moet dat eigenlijk niet het slotakkoord van Sassendonk zijn?
“De laatste jaren ging ik daar niet meer naar toe. De woensdag is echt wel voor de happy fiew.”

10. Ons stedelijk volkslied ‘ik ben een Zwollenaar’; hoe vaak verwacht u dat te gaan zingen?
“Qua officiële momenten wel dik boven de 30. Het is een geweldig nummer, dit laatste tekst bestaat dit jaar 55 jaar. Destijds begonnen met Brigitte Bardot en Kennedy. Sinds het overlijden van Kennedy is de tekst aangepast. Ik heb een jukebox met daarin de officiële single die ik toen in België heb gekocht. Mijn vader was regisseur bij de operettevereniging NCOV. Wij mochten toen, mijn vader is overleden, altijd naar de uitvoeringen en zaten dan eerste rij op het balkon. Gisteren tijden Blèren onder de Peperbusse kwam het lied echt bij mij binnen. Wat zou mijn vader dat mooi hebben gevonden. Dat je bij elkaar staat in zo’n zaal, iedereen in de houding en meezingen. De Zwollenaar heeft toch iets magisch. Ik vergeet nooit het jaar waarin mijn broer Stadsprins was en wij met de zonen van Flip Trooster (bedenker van ‘Ik ben een Zwollenaar’ en 4 december 2018 overleden/PdJ) onder de Peperbus dat lied zongen. Als een eerbetoon, gewoon kippenvel.”

11. Tot slot, u werd van adjudant Stadsprins, uw partner is nu adjudant. Wordt zij over een paar jaar de eerste vrouwelijke Stadsprins van Sassendonk?
“Ik zou het fantastisch voor haar vinden maar weet niet of zij dat zou willen. Wel kan ik het iedereen aanbevelen want je maakt de meest unieke dingen mee. Een paar jaar geleden is bij de Eileuvers statutair beschreven dat een vrouwelijke Stadsprins ook kan. In mijn optiek heeft dat niet met man/vrouw te maken maar of een kandidaat geschikt is. Als Patries het zou willen dan juich ik dat van harte toe. Ik ben haar grootste fan.”

Volgende week op Rondje Swolle: interview met de adjudanten Hart & Ziel.