PEC Zwolle is niet goed genoeg tegen FC Volendam

PEC ZWOLLE - Was het de vermoeidheid na drie duels in zes dagen? Bood een verrassend sterk voor de dag komend Volendam meer weerstand dan verwacht? Of heeft PEC Zwolle de selectie misschien toch nog niet op orde? Aan De Dijk werd het zaterdagavond 2-1 voor FC Volendam. Trainer Henry van der Vegt wilde geen excuses opvoeren, maar was wel duidelijk in zijn analyse: “Het was onze minste wedstrijd van het seizoen, qua spel en aandeel.”

(door Erik Riemens)

Het leven van een trainer in het betaalde voetbal gaat niet vaak over rozen, maar veelal over puzzelen. Van der Vegt besprak vrijdag tijdens het perspraatje alle middenveldopties, nu zowel Jamiro Monteiro (schorsing) als Zico Buurmeester (blessure) er niet bij waren tegen Volendam. Durfde hij te starten met Jadiel Pereira da Gama? Zou hij met twee ‘zessen’ spelen, in de personen van Ryan Thomas én Thijs Oosting, zoals ook al een fase tegen AZ? En wie werd dan de nummer tien: Gabriël Reiziger of Shola Shoretire? De keuze viel uiteindelijk op de 21-jarige meest recente aanwinst uit Engeland, Shoretire.

Enorme kans

Hij speelde in een vrije rol en kreeg de ruimte om met name van links te komen. Oosting speelde veelal vanaf rechts, terwijl Thomas met veel verve de nummer zes-positie invulde. Op papier en in de beginfase tegen FC Volendam, zag dat er best redelijk uit. Maar toen de thuisploeg via Nordin Bukala twee grote kansen kreeg, was het gedaan met de Zwolse dadendrang. Uit het niets kreeg Kaj de Rooij een enorme kans na een mislukt schot van Oosting, maar hij kreeg het voor elkaar de bal over het doel van Kayne van Oevelen te schieten.
“We hebben echt wel mogelijkheden gehad om erdoorheen te voetballen, dat hebben we ook gedaan, maar in de eindfase waren we niet concreet genoeg”, aldus Van der Vegt, die met lede ogen zag dat Volendam scoorde uit de tegenaanval nadat De Rooij die kans om zeep had geholpen.

Zelf drukken

Joel Ideho had alle tijd om voor te zetten, terwijl Olivier Aertssen niets deed behalve achteruitlopen. Daardoor kon de Volendamse buitenspeler een voorzet geven. Op zijn Veermans maakte de aanvalsleider de 1-0 na 26 minuten. PEC wist zich niet te herpakken en had geluk toen Precious Ugwu op de paal schoot. Toch gingen beide ploegen met een gelijke stand de kleedkamer in. De Rooij kreeg een klutsbal voor de voeten en ramde die binnen. Zo kreeg PEC meer dan waar het aanspraak op mocht maken.

Na rust gebeurde er in het eerste kwartier van alles. David Voute verving Aertssen en het duurde niet lang of Volendam kwam opnieuw op voorsprong. Na een minuut of tien was het Brandley Kuwas die van dichtbij de 2-1 binnentikte.
“Eigenlijk hadden we in de tweede helft dezelfde situatie als voor rust: zelf drukken, tot mogelijkheden komen, maar die kansen laten liggen en vervolgens niet goed staan in de verdediging, waardoor zij de 2-1 konden maken”, concludeerde Van der Vegt.

Penaltystip

Dylan Mbayo loste meteen Jan Faberski af en Tristan Gooijer verving Shoretire. Gooijer stond er amper in of hij spurtte richting de Volendam-goal en werd in de zestienmeter onderuitgehaald. Scheidsrechter Robin Hensgens deed eerst niets, wierp toen een blik naar zijn assistent, die met de vlag wapperde. De bal ging daarom op de stip en PEC kreeg dé mogelijkheid om langszij te komen. De VAR besliste echter anders en in plaats van een strafschop kreeg Gooijer een ridicule gele kaart.
Hij was het ook die in de 80ste minuut een verraderlijk schot met links afvuurde. Van Oevelen wist de bal echter uit zijn doel te boksen. Het moet gezegd: FC Volendam verdedigde de voorsprong met hand en tand. PEC bleef zoeken naar dat ene gaatje, die opening, die kans om alsnog een gelijkspel te forceren. Thomas Buitink en Da Gama vervingen Voute en Oosting, maar het zette letterlijk geen zoden aan de dijk. Dat Ozan Kökçü in blessuretijd nog een vrije trap op lat schoot, deed er allemaal niet meer toe.
FC Volendam behaalde zo de eerste zege van het seizoen, PEC ging ten onder en dat kwam onverwachts en ongelegen, want het was - hoe je het ook wendt of keert - een vroege zespuntenwedstrijd.

Echte touch

“Een zespuntenwedstrijd vraagt om scherpte en die misten we vandaag op cruciale momenten. Nee, dat heeft niks met vermoeidheid te maken, want ik vond dat we wel energie konden brengen. Maar vandaag misten we de echte touch in de eindfase. Excuses zoek ik niet. We hadden gewoon meer moeten brengen en dat hebben we niet goed gedaan”, sloot Van der Vegt realistisch af.