Handbalkeepster Taylor Onderberg werpt handschoen nog niet

HANDBAL - Voor de dames van Handbalvereniging Zwolle zit de competitie er inmiddels op. Binnenkort staat het bekerprogramma voor de deur. De handbalsters finishten na de degradatie uit de hoofdklasse uiteindelijk als de nummer zes in de eerste klasse. Een ranking met perspectief, schetst routinier Taylor Onderberg. “Soms denk ik weleens is van dit is mijn laatste seizoen. Dat heb ik nu helemaal niet.”

(door Erik Riemens)

De 32-jarige keepster is al ruim veertien jaar de sta-in-de-weg voor de Zwolse tegenstandsters. Ooit lonkte een overstap naar Dalfsen, maar daar ging ze niet op in. “Ik weet wat ik heb in Zwolle. Hier heb ik het naar mijn zin en ben ik gelukkig.”
In het thuisduel tegen Huissen pakte ze afgelopen seizoen haar moment. “Het stond 21-21 en Huissen kreeg een twee minuten straf. Daarna besloten zij met een extra veldspeelster en zonder doelvrouw verder te spelen. Ik wist vervolgens te scoren en daarna nog twee reddingen te verrichten, waardoor we uiteindelijk wonnen.” De bijgaande foto vertelt het hele verhaal.

Motiverend

”Eigenlijk kunnen we best wel tevreden zijn”", zo gaat ze verder. “We zijn echt aan het bouwen. De laatste jaren hebben we behoorlijk veel verloop van speelsters gehad. Vorig seizoen hadden we niks te zoeken in de hoofdklasse. We begonnen met twaalf, dertien speelsters, maar al snel hadden we te maken met de nodige blessures. Ook raakte een aantal speelsters zwanger. Dames twee heeft ons toen echt uit de brand geholpen, maar dat is natuurlijk geen structurele oplossing. De selectie mag nu ook wel wat breder worden. We moeten het echt hebben van de jeugd of van studenten die naar Zwolle komen, meetrainen en vervolgens bij ons hun wedstrijden willen spelen.”

Toch laat Onderberg een tevreden geluid horen. “Dit seizoen hebben we laten zien dat we op dit niveau thuishoren en dat we leuk mee kunnen komen. Is het dan teleurstellend dat je zesde wordt en dus net niet die top vijf bereikt? Dat vind ik niet. Dromen mag hoor en het kan best motiverend werken om na de degradatie te roepen van ‘we gaan voor het kampioenschap’ of ‘we moeten in de top drie eindigen’, maar dat is gewoon niet realistisch.”

Ervaren rot

HV Zwolle bouwt de komende verder aan de basis en richt de blik weer naar boven. De vereniging staat er best goed op, de beachhandbalvelden op sportpark het Hoge Laar zijn goed in trek, alleen de hoge zaalhuur in de WRZV hallen, legt een zware druk op het wel en wee van de handbalvereniging. “Dit kan niet jaren zo doorgaan. Je kunt niet steeds de contributie blijven verhogen. We zijn nu eenmaal geen grote club. Het allerliefste zouden we een hal willen met twee zalen en een kantine. Op die momenten geneer je inkomsten. Voor de komende jaren is en blijft dat echt een uitdaging.”

Zover is het nu nog niet. Eerst kan de blik op komend seizoen, wanneer een nieuwe trainer-coach voor de groep staat. De uit het Gelderse Ede afkomstige Wim Snijders volgt Tim Bloemen op, die het trainersschap van de Zwolse dames niet meer kon combineren met het geven van jeugdtrainingen en het spelen in Heren 1 van HV Zwolle. Snijders is met recht én met zijn 74 jaar een ervaren rot in de handbalsport.
“We zijn heel blij met hem. Hij was coach bij Angerden. Zij zaten ook bij ons in de competitie. Zijn manier van coachen viel mij tijdens die wedstrijden in positieve zin op. Toen ik hoorde dat hij daar zou stoppen, heb ik hem benaderd. Hij woont in de buurt van Apeldoorn, dus de reisafstand naar Zwolle is ook goed te doen. We zijn heel blij met hem, want het is best lastig om überhaupt een handbaltrainer te vinden.”

Moeder

Onderberg kwam bij Snijders op de lijn, omdat ze nu vier jaar bestuurslid is en zich vooral met de technische zaken bezighoudt of beter gezegd, bezig heeft gehouden. “Na een aantal jaren bestuurslid te zijn geweest, is het goed dat iemand anders het overneemt. Op die manier heb ik de handen ook wat meer vrij. Ik ben de enige moeder in het team en heb twee kleine zoontjes. Nadat de eerste werd geboren, stond ik na twee weken weer in de zaal. Later heb ik even pas op de plaats moeten maken. Ik moet zeggen dat ik best wel veel zin heb in het nieuwe seizoen. Soms denk ik weleens is van dit is mijn laatste seizoen. Dat heb ik nu helemaal niet.”

”Eerst zijn we nog actief in de beker, omdat we de eerste ronde zijn vrijgeloot, kennen we ons programma nu nog niet. We trainen lang door, want het bekerprogramma duurt tot en met juni en dan starten we in augustus weer. Ik ga gewoon nog door. Met handbal krijg ik niet alleen de nodige beweging, teamsport is ook belangrijk voor mij en bovenal houd ik nog heel veel van het spelletje.”