Project Hotel Wijnberg stelt de vraag: ‘Wat is voor jou thuis?’

ZWOLLE - “Wat heb jij nodig om je thuis te voelen? Wanneer kan en mag jij je thuis voelen?” Dat zijn de vragen waar theatermaker Christof Henken en beeldend kunstenaar Corine Aalvanger een expositie omheen hebben gebouwd. De expositie staat van maandag 8 juli tot maandag 15 juli op Veemarkt 23 en is gemaakt met de inbreng van de bewoners van de Kamperpoort.

(Door Ingrid Oosten)

Op Veemarkt 23 stond vroeger een hotel: Hotel Wijnberg. Het hotel werd bestierd door de Joodse familie Wijnberg. Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft het gezin; vader, moeder en hun vier kinderen ondergedoken gezeten, maar ze zijn gevonden en afgevoerd naar Sobibor. Dochter Selma Wijnberg is de enige Nederlandse overlevende van het vernietigingskamp, samen met haar latere man Chaim Engel wist ze te ontsnappen. Eenmaal terug in Zwolle werd haar verteld dat ze niet langer welkom was, omdat ze met een Poolse man was getrouwd en dus maar beter in Polen kon gaan wonen. Het stel verhuisde naar Israël, maar Chaim voelde zich daar niet thuis, waarna ze in Amerika zijn gaan wonen.

De makers Henken en Aalvanger namen dit verhaal als uitgangspunt, omdat het bijzondere verhaal onder andere over thuis voelen gaat. Op de plek van het oude Hotel Wijnberg hebben ze het raamwerk van de benedenverdieping van het hotel nagebouwd; het hotel weer in oude staat hersteld, zodat de geschiedenis weer tot leven wordt gewerkt.

Daarnaast zijn ze op zoek gegaan naar de verhalen van de bewoners van de Kamperpoort. Henken: “We zijn de wijk in gegaan en hebben met heel veel verschillende mensen gesproken over het thema thuis. Sommige mensen ervaren het als ze de wijk binnenrijden, anderen gaven als antwoord: “Thuis zit in mij”. Met deze expositie willen we de diversiteit en rijkdom aan verschillen van de wijk laten zien.”

Aalvanger: “Wij zijn slechts de vertalers. We hebben geluisterd en dat op een bepaalde manier vorm gegeven. Maar ook hebben we aan de mensen van het azc gevraagd om een foto te maken die hen aan thuis deed denken. Dat zijn beelden geworden van koffie of dadels, maar ook een man die zijn trouwring vasthoudt terwijl je zijn vrouw op het telefoonscherm ziet.”

Ook hebben kinderen uit de wijk een schoenendoos gemaakt van hun droomplek. De schoenendozen moest uiteraard mee naar hun eigen huis, maar de makers hebben de beelden gefilmd en ook die zijn te zien in de schaftkeet die naast het geraamte van het hotel komt te staan en elke dag geopend is tussen 10.00 en 17.00 uur.

Aalvanger: “We zijn ruim een jaar bezig geweest met dit project en ik denk dat we door de verhalen naast elkaar te leggen het DNA van deze wijk gevangen hebben. De verhalen verbinden het mens zijn. Ik denk ook dat het een zeer universele vraag is voor iedereen; het gaat om bestaanszekerheid en een plek hebben om te wonen.”
Henken: “Daarom hopen we dat er zoveel mogelijk mensen komen en zelf ook gaan nadenken over wat thuis voor hen is.”