Meine Boonstra is 25 jaar de stads-Sinterklaas van Zwolle: ‘Sinterklaas heeft iets magisch, iets theatraals’

ZWOLLE - Meine Boonstra zette twee weken geleden voor de vijfentwintigste keer als Sinterklaas voet aan wal op het Rode Rorenplein. “Altijd weer een magisch moment. En het is een hele eer”, zegt hij. “Stads-Sinterklaas is het hoogste dat je kunt bereiken in de Sinterklaaswereld.” 

Welke rol speelde Sinterklaas in je jeugd?
“Een hele grote. Als jongetje van 10 geloofde ik nog in Sinterklaas. Mijn vader heeft dat in stand gehouden, hij was leraar en verzon allerlei verhalen. En je had de intocht op televisie met Mies Bouwman en Adrie van Oorschot als Sinterklaas, ik vond dat zo spannend. We woonden in Makkum in Friesland. Sinterklaas kwam daar elk jaar aan in de haven. Ik kom uit een groot gezin, Sinterklaas was elk jaar een enorm feest, echt een hoogtepunt. Eerst had je Sint Maarten, daarna kwam Sinterklaas, en tussendoor ben ik ook nog jaren op 24 november. Ik zei altijd tegen Zwarte Piet: geef je aan Sinterklaas door dat ik ook nog jarig ben?”

Wanneer ben je begonnen als Sinterklaas?
“Ik was een jaar op 13 toen liep ik al in een Sinterklaas-kostuum. Als jongetje was ik heel teleurgesteld dat Sinterklaas niet bestond. Ik was ook heel boos, we zijn altijd belazerd, dacht ik. Maar ik heb het omgebogen in iets posities. Ik dacht als hij niet bestaat, kan iedereen Sinterklaas zijn. Als kind zei ik al: ik word later Sinterklaas. Het heeft iets magisch, iets theatraals, de verhaallijn is ook prachtig: kinderen vrolijk maken, cadeautjes brengen, uit Spanje komen.
In de pubertijd was ik er wat minder mee bezig, maar de intocht moest ik altijd zien. Ik had dan dat magische gevoel: hij komt weer! Je weet dat het een sprookjes is, maar toch. Later was ik Sinterklaas op scholen of bij mensen thuis. In 1996 werd in Sinterklaas van Assendorp.”

En daarna volgde de hele stad.
“Vanaf 1999. Sinterklaas van Assendorp vond ik al heel wat, maar stads-Sinterklaas is het hoogste dat je kunt bereiken in de Sinterklaaswereld. Ik weet nog de eerste keer, het was 17 graden en dat is bloedheet in een Sinterklaas-pak. We kwamen aan met de Metje, dat duwbootje. In 2003 was hier in Zwolle de landelijke intocht en moest ik even aan de kant, dat snapte ik ook wel.
Er zijn weinig stads-Sinterklazen die het al zo lang doen. Het is ook elk jaar anders. Ik heb 25 jaar op een schimmel gezeten, ik vond dat prachtig. Maar er was dit jaar geen geschikte schimmel in de wijde omtrek. Als alternatief zat ik in een landauer met twee Friese paarden ervoor. En wat ik niet had verwacht was dat er tijdens de rit veel meer interactie was met kinderen langs de route. Als je op het paard zit kun je er niet af, er weer opstappen is een heel gedoe. Dus je zwaait en je roept wat. Maar in de koets heb je veel meer contact. Ik ben acht keer uitgestapt voor een praatje met kinderen, ik vond het heel erg leuk.
Ik ben ook nog altijd Sinterklaas in Assendorp. Daar was voor het eerst een lichtjesoptocht. Er was een mensenmassa met lampjes, echt niet normaal. Dat hebben we wel bereikt. Daar ben ik wel een beetje trots op, het is toch mijn wijk.”

Wat betekent Sinterklaas voor jou?
“Heel veel. Ik ben lid van het Sinterklaas Genootschap. In de kelder van onze Feestwinkel Meinesz & Bennesz hebben het Sinterklaasmuseum, daar zet ik elke morgen de muziek aan, Sinterklaasliedjes. Wat me zo aanspreekt? Ik denk de verhaallijn. Dat je iets leuks en goed doen, iets positiefs brengt. Het feest is op hoofdlijnen hetzelfde gebleven. Maar vergeleken met mijn jeugd is er ook veel veranderd. Ik kan de hysterie in het Sinterklaasjournaal soms niet zo goed volgen. Moet je de kinderen helemaal gek maken met zoveel spanning?
Het is fantastisch om een paar weken onderdeel te zijn van het Sinterklaas-sprookje. Ik bén dan ook Sinterklaas, ik treed uit mijzelf. Het duurt een uur voor ik helemaal ben aangekleed en opgemaakt. Dat doet Inze Meijer altijd fantastisch. En in dat uur wórd ik Sinterklaas.
Ik ben in wereld terechtgekomen waar ik als kind al in wilde. En dan ben je ineens 62 en denk je: waar is de tijd gebleven. Ik denk dat Sinterklaas wel blijft. En ik kan voorlopig ook nog wel even door. Ik heb er ook in geïnvesteerd, in de kleding, baard. Ik vind mezelf mooier dan de televisie-Sinterklaas wat betreft de uitstraling, het statige. Bram van de Vlugt, de vorige televisie-Sint, is mijn grote voorbeeld. Die heeft echt een stempel gedrukt op het hele Sinterklaas-gebeuren.
Ik had nooit gedacht dat Sinterklaas deze rol in mijn leven zou spelen. Met de winkel kan ik er ook een boterham uit halen. Ik heb van mijn passie een deel van mijn beroep kunnen maken. Ik heb ook de juiste partner hè, dat je thuis gesteund wordt is heel belangrijk.”

Heeft de pietendiscussie invloed gehad?
“Op een geven moment wilde ik er wel de brui aan geven omdat ik er zat van was. Ik ben door Ben, mijn partner, tegengehouden. Hij zei: ‘dan geef je iets weg wat belangrijk voor jezelf is. Want het Sinterklaasfeest gaat wel door en dan sta jij aan de kant.’ Hij had gelijk en ik ben blij dat ik door ben gegaan.
Ik ben zelf ook om. Ik heb van mensen gehoord dat ze vroeger problemen hadden met het feest, door Zwarte Piet. Ik had dat nooit zo bekeken, dat is veranderd door de discussie. Het feest is door de discussie in mijn beleving ook groter geworden, inclusiever ook. Daar gaat het uiteindelijk om. Toen Sinterklaas twee weken geleden aankwam in Zwolle stonden er 35.000 tot 40.000 man, dat is toch geweldig. Allemaal roetveegpieten, de een nog mooier dan de ander.”

Wat is je favoriete snoep van Sinterklaas?
“Dan denk ik toch wel speculaas, dat vind ik het lekkerste. Maar ik ben geen snoeper. Kikkers en muizen? Ben je gek, die vind ik niet te hachelen. Pepernoten en marsepein vind ik ook helemaal niet lekker. Geef deze Sinterklaas maar een blokje kaas en een goede droge worst.”