Nachtegaallied Willem Sluiter schalt op zijn sterfdag door Academiehuis
· leestijd 1 minuut AlgemeenZWOLLE - In Academiehuis Grote Kerk klonk zaterdag het nachtegaallied van Willem Sluiter. De Achterhoekse dichter is begraven in de kerk. Er hangt een door beeldhouwer Anton ter Braak gemaakte plaquette. Die moest vanwege de restauratie tijdelijk van de muur, maar hangt er sinds kort weer.
Zangeressen Ellen Tackenkamp uit Eibergen (en net als Sluiter geboren in Neede) en Nathalie Schaap uit Zwolle, die begeleidde op contrabas zongen samen verzen van Sluiters nachtegaallied op een nieuwe melodie, geïnspireerd op een compositie van Hendrik Andriessen. Vooraf zong Gert Oosterom uit Gouderak, een groot kenner en liefhebber van Sluiters liederen, in Zwolle a capella op de oorspronkelijke melodie enkele coupletten van Sluiters lied ‘Op het gezangh van de Nachtegael’.
Genodigden voor deze bijeenkomst namen plaats op de Latijnse banken, waar het kunstwerk naast hangt. Het gebouw bleef tijdens deze gelegenheid open voor overig bezoekers.
Met ‘Ey! hoor eens, hoe de Nachtegael, …zinght…’, begint een lied van dichter Willem Sluiter. Het recent ontdekken van jongere composities bij dit werk leidde tot het idee voor een muzikaal programma bij de herplaatsing van de plaquette. Dominee Sluiter, die in 1672 voor de tweede keer uit Eibergen moest vluchten voor het leger van bisschop Bernhard von Galen van Münster, nam aan het einde van zijn leven een beroep aan naar het veiliger Rouveen. In het nabije Zwolle bezocht hij een zwager die arts was en is hij overleden en begraven.
Bij dichters populaire vogels inspireerden Sluiter en leverden hem lof op. Als ‘de kleine leeuwerik’ kreeg hij herwaardering. Geruime tijd werd hij waarderend ook Eibergse nachtegaal genoemd. Veelal zonder toelichting, maar toch duidelijk verwijzend naar zijn lied met 22 vierregelige verzen.
Juist toen aan terugkeer van de plaquette werd gewerkt, rondden onderzoekers van het informatiepunt over de dichter publicaties af over bijzondere muzikale ontdekkingen. Peter Sluiter (een verre nazaat) ontdekte twee composities van Hendrik Andriessen (1892-1981) bij Sluiters Op het Gesang van de Nachtegael en gaf er in Zwolle een toelichting op.
Arend Heideman ging in Zwolle aan de hand van typerende dichtregels kort in op het werk van Sluiter. Hij droeg zijn Graf-Schrift voor, dat onder de titel Dit is het laetste gewaedt aan Sluiters doodkleed werd gehecht. Ook citeerde hij een door Sluiter, met een vooruitziende blik, vertaalde Latijnse spreuk: “De levendige stem heeft wel een bysondere kracht boven een dood geschrift, maar een dood geschrift sal de levendige stem lang overleven.”
