Eigenbelang
· leestijd 1 minuut AlgemeenDe wedstrijd van PEC Zwolle tegen Feyenoord in de Kuip legde vrijdagavond precies bloot waar het aan mankeert bij onze trots. Een gebrek aan visie van bestuur en directie. Er wordt wat aangerommeld. Zolang we boven de degradatiestreep staan is niemand er echt van overtuigd dat er gevochten moet worden voor lijfsbehoud. Hoe de plannen voor volgend jaar zijn, is in nevelen gehuld.
In een paar minuten tijd werden vrijdagavond betaald voetballers ontmaskerd als een stel dilettanten. Ze kunnen voetballen, helaas hún eigenwaarde prevaleert. Omdat er liever een hakballetje wordt gespeeld, ontstaat balverlies op eigen helft: 1-0. Een treuzelende keeper die later staat te bekvechten met een verdediger: 2-0. In de bovenkamer van veel spelers staat eigenbelang op één. Overigens niet alleen een verschijnsel bij voetballers. Kijk dagelijks om je heen in de openbare ruimte en je ziet dat individualisme de voorkeur heeft boven gemeenschappelijk belang.
Er wordt niet meer gespeeld voor de trots van de club en de supporters. De man van het overbodige hakballetje is Davy van den Berg. Iemand die hier alle kansen kreeg zichzelf op het veld terug te vinden. Hij wil niet verlengen en loopt straks gratis de deur uit. Zo iemand hoort op de bank.
De trainer heeft in zijn nadagen in Zwolle zijn eigen belang en stelt die gast dus wel op. Bestuur en directie knikken minzaam, want lijfsbehoud betekent geld en dat gaat boven visie. In Zwolle is het zo dat wie betaalt, bepaalt. Over eigen belang gesproken.
Oud-PEC-spelers hebben hun vaardigheden aangeboden. Mensen met kennis uit de wijde regio willen wat doen voor de club. Scouts met kennis van betaald voetbal worden niet gezien. Voetbalnomaden, huurspelers en omhooggevallen talenten lopen hier voor zichzelf te ballen, terwijl kinderen van de club op de bank mogen blijven zitten.
Nog steeds hebben we geen algemeen directeur, is er geen duidelijkheid over de nieuwe trainer en zijn er hondstrouwe fans die hardop twijfelen of ze hun seizoenkaart verlengen voor volgend seizoen.
Goed, ik stop met mijn ietwat dramatische situatieschets. Vrijdag schopte ik geïrriteerd tegen het lege kuipstoeltje voor me. Op dat moment had Ik spijt dat ik was meegegaan. Voor één seconde slechts.
Zondagmorgen zit ik vóór 9.00 uur in de bus naar Breda. Omdat ik PEC Zwolle in mijn hart heb gesloten. Als ze dat nu ook eens doen bij bestuur en directie, is er een grote hobbel naar een visie al genomen.
Anton Cramer
