
Doorstart Rondje Swolle met Sander Dol en Michael Kroegman
· leestijd 3 minuten Rondje SwolleHet einde van Rondje Swolle was in februari even het gesprek van de dag. Peter de Jong ging stoppen met de populaire rubriek in de Swollenaer. Ruim 23 jaar schreef hij over de Zwolse horeca, entertainment en bekende Zwollenaren. Dat is een gemis, oordeelden velen. Michael Kroegman en Sander Dol, lieten het daar niet bij, staken de kopen bij elkaar en zeiden: wij willen Rondje Swolle wel maken. En vanaf volgende week is het zover. “We hebben de zegen van Peter gekregen”, zegt Sander. “We kunnen bellen als we het even niet meer weten.”
Kunnen jullie jezelf voorstellen?
Sander: “Alexander Jurgen Dol, geboren 11 maart 1962, niet in Zwolle maar in Scheveningen. Ik ben op mijn vijfde naar Zwolle gekomen. In mijn familie ben ik de enige echte Zwollenaar, al ben ik geen èchte Zwollenaar. Op mijn vijftiende ben ik gaan werken in wijkcentrum De Bolder, daarna heb ik in verschillende horecabedrijven gewerkt, het Papenstraattheater, het Midzomernacht Festival, de Stad als Theater, mijn festivalhart is toen gaan kloppen.
Ik ben altijd in de horeca blijven werken en op mijn 32ste ben ik mijn eerste horecagelegenheid begonnen, de Eetkamer van Zwolle op het Grote Kerkplein. Negen jaar later ben ik Xanders Bazaar begonnen, onder het Hopmanshuis op het Rodetorenplein. Daarna een pop-up-restaurant op de Melkmarkt, restaurant Even, waar nu de Primark staat. Dat heeft twee jaar geduurd. Toen dat net klaar was werd ik door Jonnie en Thérèse Boer benaderd of ik restaurant Koperen Kees in theater de Spiegel wilde overnemen, inclusief alle horeca van het theater. Dat heb ik gedaan en dat heb ik in 2019 verkocht, een half jaar voor corona.
Voor de rest heb ik allemaal gekke dingen gedaan, ik ben stadsprins geweest, ik heb het Thorbeckegrachtconcert een stuk of acht keer georganiseerd. En ik heb in het verleden ook columns geschreven voor De Ondernemer.”
Michael: “Ik ben in Alphen aan de Rijn geboren. Op mijn vijftiende vierde ik bij kennissen in Zwolle carnaval en ik dacht: wat een leuke stad. Dat leidde ertoe dat ik toen ik 21 was naar Zwolle ben gekomen. Ik ging de theateropleiding op de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar, dat is nu ArtEZ. Ik ben van de eerste lichting, de opleiding zat in Kampen maar zou naar Zwolle verhuizen, dus ik had een kamer in Zwolle. Maar toen ging de verhuizing toch niet door en ben ik naar Kampen gegaan. Een jaar daarop werd besloten om de opleiding toch in Zwolle te doen en heb ik mijn boeltje weer bij elkaar gepakt en ben naar Zwolle gekomen.
Toen Sander zijn eerste horecatent begon was daar een souschef en via haar kreeg ik een bijbaantje in de horeca. Zo ontmoette ik Sander, dat zal rond 1997 zijn geweest.
Samen hebben we veel gedaan, vier jaar lang hebben we samen de eindejaarsvoorstelling Ouderwets Gezellig in Koperen Kees georganiseerd. Daar hebben we ook Songfestivalavonden gehouden.
Ik heb veel theater gemaakt, onder andere kerstproducties in 2010 en 2011. Die heb ik geschreven, geregisseerd en geproduceerd. Ik stak er heel veel energie in maar de subsidies liepen terug en dat was reden om te stoppen. Alhoewel het nog wel eens kriebelt om weer iets in het theater te doen. Ik maak nu zelf muziek, ik heb onlangs een album uitgebracht en geef communicatietrainingen. Ik ben vertrouwenspersoon bij vier kleinere organisaties. Daarnaast ben ik ook nog mediator en relatietherapeut, maar daar doe ik niks mee. En ik vergeet waarschijnlijk ook nog dingen.
Waarom Rondje Swolle overnemen?
Sander: Ik las de pagina graag, ook omdat ik Gerrit van der Kooy (de in 2022 overleden schrijver van de column Papje in Rondje Swolle, red.) erg goed kende. Ik vond het zonde dat de pagina ging stoppen en dacht: het is leuk om daar iets mee te doen. Maar ik ben niet brutaal genoeg om me te melden, ook al lijkt dat misschien wel zo. Tot Michael me in maart vertelde dat hij ons samen bij de redactie van De Swollenaer had aangemeld voor een gesprek. Ik dacht: oké, leuk.”
Michael: Ik zag dat Rondje Swolle stopte en vond dat jammer. Peter de Jong en Jan Boertien (de in 2015 overleden fotograaf, red.) hebben met die pagina echt iets moois neergezet samen met Gerrit van der Kooy. Ik vond het een mooie pagina om te lezen en op een avond dacht ik: weet je wat: ik stuur een mailtje naar de redactie.
Wat zijn de plannen met Rondje Swolle, gaan jullie als duo opereren?
Sander: Daar hebben we het over gehad. Met zijn tweeën is fijn, want we zijn ook wel eens weg. De een kan de ander opvangen, we kunnen elkaar aanvullen en de energie verdelen. We zijn geen volleerd journalisten dus het kost wel moeite en energie om het te doen. We moeten er maar aan beginnen en na een half jaar kijken hoe het loopt.”
Michael: Ik heb al een paar mensen benaderd en die reageren heel enthousiast. Ze vinden het leuk, ook dat we het samen gaan doen.
Sander: We gaan leuke Zwolse dingen en aangelegenheden voor het voetlicht te brengen. Ik heb al een paar onderwerpen opgeschreven, de Blauwe Pauw naast de Sassenpoort, die is helemaal gerestaureerd, dat is een leuk verhaal om te vertellen. En ik ben net bij de opening van de wijnbar van Isabelle Boer geweest. Er is een nieuw café bijgekomen, De Reuz aan het Grote Kerkplein. Het gesprek met de burgemeester in december willen we ook voortzetten. Er gebeurt genoeg en er gaat nog veel meer gebeuren.






























