Rondje Extra: Stephan Wijermars, horecaondernemer: ‘maak met z’n allen Zwolle mooier, dan komen er ook meer mensen naar de stad’

Veertien jaar geleden begint vader Wijermars, inmiddels pensionado en ‘vrijetijdscamperaar’, met zoon Stephan aan een nieuw horeca-avontuur. Villa Suikerberg is de fraaie naam van de onderneming die zich onder de rook van Zwolle’s beroemde Suikerberg – Sukerbult op zien Zwols - als lunch café in de markt heeft gezet. Aan het roer: Stephan Wijermars die dus inmiddels veertien horecajaren op zijn CV heeft staan. Daarnaast is Stephan bestuurslid bij Koninklijke Horeca Nederland (KHN), afdeling Zwolle & Regio. Een gesprek over ondernemen, personeel en inclusiviteit.

(door Peter de Jong)

Veertien jaar horeca, wat heeft dat jou gebracht? 

“Wat ik vooral geleerd heb is dat het team waarmee ik werk, het allerbelangrijkste is. Wij, hiermee bedoel ik al onze collega’s, verkopen een goed product. Of dat nu een goed kopje koffie, mooi lunchgerecht of iets anders is. De Zwolse horeca doet het goed maar het team maakt jouw zaak. Vooral in de periode dat het moeilijker was om aan personeel te komen hebben wij een hecht team kunnen behouden. Met personeel dat samen voor een ding staat: gastvrijheid”

Daarnaast zit jij in het bestuur van de regionale KHN. 

“Mijn functie in dat bestuur is nog niet helemaal afgekaart. Ik ben nu vanuit het bestuur bezig met een nieuwe horecavisie/ het Omgevingsprogramma Horeca en actief met de zero emissie zone in Zwolle. Dat laatste is een gevoelig onderwerp waarbij wij als KHN nauw samenwerken met de gemeente en andere partijen. Het contact met de gemeente verloopt constructief.”

Worden horecaondernemers ook bijgeschoold? 

“Ik denk dat je een gezonde interesse moet hebben in alles wat speelt in de horeca. Ik lees de vakbladen, volg trends maar niet alles is een-op-een toepasbaar. Al doende leer je. Voor nieuwe bestuursleden binnen KHN zijn er trainingen. Daar leer je bijvoorbeeld verschillende gesprekstechnieken. Constructief of juist om te overtuigen.”

Voel jij je ondernemer of toch meer een leider?

“Ik voel mij meer ondernemer. Een leider brengt mensen van A naar B op een goede manier, maar er is natuurlijk veel meer. Als ondernemer ben je ook bezig met ontwikkelingen en kansen voor jouw bedrijf, maar ook voor de stad Zwolle. Dat soort thema’s. Als wij namelijk met z’n allen Zwolle mooier maken, betekent dat ook dat er meer mensen naar de stad komen. Dan wordt het automatisch bij mij drukker en bij de buren drukker. Dat geeft weer meer aantrekkingskracht voor de stad.”

Om ons heen wordt wel geklaagd over het niet kunnen krijgen van voldoende personeel. Hoe zit dat bij de Villa? 

“Ik heb natuurlijk de luxe van een dagzaak met hele fijne werktijden. Als hier mensen solliciteren, zijn ze soms overgekwalificeerd. Onlangs hadden wij een vergadering van KHN Zwolle & Regio. Een van de discussiepunten waren de werkroosters, die zijn niet meer zo zijn zoals ze vroeger waren. Er zijn tegenwoordig veel bedrijven die werken met een vierdaagse werkweek. Er wordt nu veel meer rekening gehouden met het thuisfront. Een ander, heel interessant agendapunt was een presentatie over ‘generatie confrontatie’ (lees ook elders in de rubriek Gehoord onder de Sassenpoort/PdJ). Ik ben bijvoorbeeld een millennial en snap jou (Stephan wijst naar mij, ik ben een boomer) nog wel en jij mij, maar de generatie kleinkinderen, dat contact gaat langs jou heen. Ik zit er nu tussenin. Ik vind het fijn dat ik deze leeftijd heb en kan nog alle kanten op. Werk je in de horeca en je wordt omringd door veel jonge mensen, dan houdt dat jezelf jonger. Werk je niet met veel jongeren, dan heb je vaak geen idee wat er speelt onder de jongeren. Ik ben een soort van intermediair qua generatie, ik zit er precies tussenin.”

Dus als millennial kun jij de vertaalslag maken? 

“Dat denk ik wel. Soms is het verstandig wanneer je geen aansluiting kan vinden met de jongere generatie, juist een intermediair in jouw team in te zetten die de vertaalslag wel kan maken. In deze generatie sta je als leidinggevende veel meer naast elkaar dan boven elkaar. Mensen zeggen weleens, die Generatie Z (geboren tussen 1995 en 2009) willen helemaal niet meer werken. Daar ben ik het absoluut niet mee eens, alleen delen zij hun tijd anders in. Stel, ik vraag een medewerker uit de Gen Z periode of hij/zij in de vakantie wil werken. Ja, best veel, zegt die medewerker. Vraag ik: wat is veel? Antwoord van de medewerker: drie dagen per week. Dan kan ik zeggen: belachelijk, je kunt toch ook vijf dagen werken. Maar ik kan ook een extra medewerker aannemen voor die andere dagen. Wij kunnen er allemaal wat van vinden, misschien doen wij dat ook, maar je moet accepteren dat het zo is en niet te veel spiegelen aan jezelf.”

Tot slot, inclusief ondernemen, is dat een modewoord of de realiteit? 

“Het speelt wel maar dit is voor iedere horecaondernemer anders. Als je een baan zoekt in de horeca, zoek je hier vaak al een bedrijf bij waarmee je jezelf kan identificeren. Natuurlijk zal er altijd wel een soort van blurring zijn binnen een bedrijf. Omarm het. Diversiteit is niet spannend. Het verrijkt je bedrijf en het is vooral leuk.”