ZAC Vrouwen vol goede moed heen en terug na(ar) bekerfinale

AMATEURVOETBAL - De ZAC Vrouwen reisden zaterdag met bravoure naar Apeldoorn om de bekerfinale tegen favoriet AZSV te winnen. Dat lukte niet (0-2), omdat AZSV gewoonweg een beter elftal had. Maar ze gingen strijdend ten onder en het verschil was kleiner dan gedacht. En dus ging het eerste vrouwenteam van ZAC  – eenmaal over de eerste teleurstelling heen – vol goede moed terug naar Zwolle. Een verslag van een bekerfinaledag. 

(door Mark van der Vegt)

We rijden strak 100 kilometer per uur over de snelweg, terug naar Zwolle. ZAC heeft zojuist een bekerfinale verloren, maar dat verlies lost in deze bus op als tranen in de regen. Er wordt bier gedronken, er wordt gelachen en er wordt luidkeels meegezongen met Hollandse hits.
Twee reizigers koppen een balletje over en weer over het gangpad. ZAC- voorzitter Denis Holterman pakt de microfoon en strooit lof en hulde over de krakende installatie over het elftal. Vanaf de derde rij trekt trainer Remco Voorhorst met gepaste trots een cliché van stal: het gaat (soms) niet om de bestemming, maar om de reis.

Realiteitszin

De wil en wens om te winnen balanceert vandaag steevast in een wankel evenwicht met realiteitszin. AZSV is een eersteklasser, eentje die net kampioen is geworden door 19 van de 22 wedstrijden te winnen. Zeg het voorzichtig: AZSV kan wel eens een beter team zijn. Maar het is en blijft voetbal. Bovendien gaat een Zwols voetbalhart al snel terug naar die ene finale in 2014, waarin het kleine PEC het grote Ajax van de Rotterdamse mat veegde.  En als het jouw dag is, is het jouw dag.

Maar de praktijk van een dergelijke ongelijke strijd is vaak weerbarstiger, minder heroïsch en minder feel good. Zo ook vandaag. AZSV is namelijk écht gewoonweg een beter team. Het verschil is niet zo groot als het klassenverschil doet vermoedden, maar het is aanzienlijk genoeg om er met 0-2 ‘af te gaan’.
Slechts eenmaal opent zich een deur om de Goliath te verslaan, in minuut 43, als Sophie ten Wolde een rebound voor de voeten krijgt en haar inzet van de doellijn gehaald ziet worden. Dé kans op een doelpunt, op dé gelijkmaker op een moment bovendien dat dan later als kantelmoment aangevinkt wordt. De grote, gemiste kans biedt hoop voor het tweede bedrijf. Hoop die snel en hard de grond in wordt geboord als AZSV reeds na vijf minuten met een afstandsschot zorgt voor 0-2.

Badjassen

Bewonderingswaardig is de onverzettelijkheid waarmee ZAC het onvermijdelijke wil vermijden. De ploeg blijft aanvallen en de oogst aan mogelijkheden op kleine kansjes die ze bij elkaar sprokkelen valt ook zeker niet tegen. Verliezen met 2-0, van een hoofdklasser? En je hebt gevochten voor wat je waard bent? Dan kun je met opgeheven hoofd van het veld stappen. Dat is precies niet wat een groepje van vijf in roze badjassen (‘Waarom roze badjassen? Ja, het is een bekerfinale en roze, want ‘we zijn toch vrouwen of niet dan’) gestoken speelsters wil horen.

Pro tip: interview nooit meerdere jongere meiden/vrouwen tegelijk. Het ziet er lieflijk uit met die roze badjassen en het haar in dansende paardenstaarten, een glimmende medaille om de nek…maar ze rijten een oude verslaggever die het toch echt goed bedoelt, met een glimlach aan stukken.

Onzin

Heel even vrees ik niet langer met de spelersbus terug naar Zwolle te gaan. En als blikken konden doden, zou een justitieel onderzoek gestart zijn naar de zeventienjarige Bailey V. uit Zwolle, die de reporter vanonder haar omlaag getrokken wenkbrauwen een ijskoude, priemende blik toewerpt: “Ik vond hun he-le-maal niet zo veel beter. Wat een onzin!” Voorhorst is chagrijnig, ze vindt het en passant ook absoluut geen leuk seizoen om ‘trots op te zijn’. Minus enkele onwelvoeglijke woorden: “Tweede geworden in de competitie, uitgeschakeld in de nacompetitie, vandaag ‘tweede geworden’. Waardeloos.”

Linda Kraa zegt dat ze dan volgend seizoen maar ‘kampioen gaan worden’. “En dan winnen we wel de beker”, voegt Lisa Marie Bosma toe. “Pakken we gewoon de dubbel”, sluit Bailey Voorhorst strijdend af.

ZAC promoveerde in 2023 naar de tweede klasse. Als promovendus presteerde het meer dan prima. Achter kampioen Bergentheim finishte de ploeg van trainer Voorhorst heel knap als tweede. Dat was goed genoeg voor het bereiken van de nacompetitie en dus weer kans op promotie.

Assistent-trainer

Eerst werd het tweede team van The Knickerbockers verslagen met 2-0, in de tweede ronde werd het uitgeschakeld tegen Helpman (1-2), dat uitkomt in de eerste klasse, wat ook een ambitie is van ZAC. Dat verwezenlijken zal naast Voorhorst moeten gebeuren met Arjan Jansen. De oud-zaalvoetbaltrainer van Exstudiantes, stapt in als assistent.