PEC Zwolle schiet niet zoveel op met puntendeling tegen Heerenveen

PEC ZWOLLE – Het is PEC Zwolle zondagmiddag niet gelukt om Heerenveen eronder te krijgen en door te stomen naar het linkerrijtje in de Eredivisie. In Zwolle werd het 1-1. Een galavoorstelling zoals in de laatste twee thuisduels tegen PSV en FC Utrecht werd het bepaald niet, eerder een slecht toneelstuk en toen het doek viel, hadden beide ploegen eigenlijk wat ze niet wilden, namelijk een puntendeling. “Ik denk een evenwichtige uitslag van een schakelwedstrijd die op en neer ging”, concludeerde PEC Zwolle verdediger Olivier Aertssen.

(door Erik Riemens)

Met Ody Velanas als logische vervanger van Filip Krastev die een wedstrijdje moest brommen vanwege een vierde gele kaart , begon PEC Zwolle op een soort van nostalgisch tijdstip aan het thuisduel tegen Heerenveen, dat maar twee puntjes meer had dan PEC. Het is sowieso aan- en afhaken op de eredivsieranglijst. Het verschil tussen de nummer acht en vijftien voorafgaand aan deze speelronde, was maar vier punten. Een zege en dan ook nog tegen een directe concurrent - PEC Zwolle was een van de leden van de club van 24 punten - zou het verschil maken tussen linker- en rechterrijtje. Nu blijft PEC dertiende.

Energie

Daar zag het in de beginfase niet naar uit. Heerenveen had de bal, had vaker de bal en deed vaker iets goeds met de bal. “Klopt, we waren in de beginfase wat zoekende, terwijl het plan toch echt hetzelfde was als in de vorige wedstrijden. Veel energie, hoog druk zetten en aan het voetballen komen”, aldus Aertssen, die vond dat PEC het na het doelpunt toch goed oppakte.

Het moet gezegd, de 1-0 van PEC Zwolle diende zich bepaald niet ongelegen aan en was ook nog eens bijzonder fraai van opzet en uitvoering. Dylan Mbayo spurtte er met de bal vandoor over de as van het veld, passte naar Velanas, die oog had voor de vrijstaande Dylan Vente. De PEC-spits schoot na twaalf minuten de openingsgoal binnen en tekende zo voor zijn tiende seizoenstreffer.

De vraag is dan altijd wat doet zo’n eerste doelpunt met beide teams? Wordt het koesteren, kiest de ploeg die op voorsprong is gekomen vervolgens voor een behouden strategie en hoe handelt de tegenstander? Wakker geschud, een nieuw begin of geduldig wachten en dan toeslaan?
In het geval van PEC Zwolle en Heerenveen gebeurde er eigenlijk bar weinig. Heerenveen kreeg een hele goede mogelijkheid door Marcus Linday, maar Jasper Schendelaar redde in of beter gezegd voor de Zwolse goal met veel bravoure.

En dat was het wel tot aan de rust. Er ging veel fout, het werd meer en meer een gevecht om het winnen van de tweede bal, maar er was amper een logische lijn in te ontdekken. “In de rust werd gezegd dat we zo door moesten gaan en de energie erin moesten blijven stoppen en vol voor de winst moesten gaan. Dat lukte niet. Teleurgesteld of blij met een punt? Ik denk een evenwichtige uitslag van een schakelwedstrijd die op en neer ging”, antwoordde Aertssen hardop analyserend.

Creativiteit 

Dat het een schakelwedstrijd was, daar was zeker wat voor te zeggen. Maar wat dit duel echt ontbeerde was creativiteit. Het is toch een gegeven dat een ploeg gebaat is bij opvallende spelers en dan misschien nog niet eens als gekeken wordt naar kille cijfers en puur rendement. Spelers als Younes Namli en Filip Krastev hebben het in zich om wedstrijden open te breken, met een briljante ingeving die door hun technische vaardigheden, omgezet worden in uitgelezen kansen en ultiem gevaar. Deze  ontmoeting was al blij met wat minieme mogelijkheden, maar die waren er amper.
De gelijkmaker van Heerenveen paste dan ook prima in dat straatje. Schendelaar had andermaal een reactieredding in huis, maar via wat benen, kwam even later de bal bij Alireza Jahanbakhsh terecht die binnen het uur de 1-1 maakte. Daarna wilden beide ploegen nog wel, maar van het loffelijke streven om volle bak op de aanval te spelen kwam maar weinig van terecht.

En zo kabbelde de wedstrijd in uiterst rustig vaarwater naar het einde. Aertssen speelde de hele wedstrijd als rechtervleugelverdediger, nu hij helemaal fit is. “Bij Ajax heb ik een handvol duels als rechtsback gespeeld, niet meer dan vijf denk ik. Het is anders en een kwestie van gewenning, omdat je in andere ruimtes komt te spelen en die dus anders moet inschatten. Rechtsback is in onze manier van voetballen een stuk aanvallender, dan rechtercentrale verdediger, wat normaal mijn positie is. Toch voel ik mij inmiddels een echte basisspeler. Volgens mij heb ik het in korte tijd wel goed opgepakt”, zo sloot hij af.