Keniaanse loopwonders zetten al jaren de kr(t)oon op ‘Halve’

HARDLOPEN - Zaterdag 14 juni is het weer zover. Editie 23 van de Scania Halve Marathon van Zwolle. In deze vooruitblik komt atletenwerver Gerard van de Veen aan het woord. Hij vertelt hoe het telkens weer lukt Afrikaanse topatleten aan de start in Zwolle te krijgen.

(door Harry Bouwhuis)

Het is ieder jaar dezelfde aanblik in de kolkende Zwolse binnenstad. Op het propvolle parcours aan de linkerkant het contingent buitenlandse, veelal Keniaanse lopers en loopsters die onder begeleiding met een verbluffende snelheid onderweg zijn richting finish en het prijzengeld. Rechts zijn er de duimen omhoog, aanmoedigingen en het applaus van de massa recreanten waar meedoen belangrijker is dan winnen.

Illustratief

Het staat Van de Veen op zijn netvlies. “Ja, dit is illustratief voor Zwolle. Het parcours is qua sfeer fantastisch. Maar drie rondes rennen in een propvolle stad is misschien niet het meest geschikte podium voor een supersnelle tijd. Toch komen de toplopers graag naar Zwolle.”

Van de Veen is al sinds 2001 betrokkens bij het loopfestival. “Ik kende organisator Teun Bouwhuis vanuit de tijd dat hij directeur was bij Salverda Bouw en ik bij Woningstichting Noord Veluwe in Wezep werkte. Ik was destijds betrokken bij de organisatie van de 10 kilometerloop in mijn woonplaats Voorthuizen. Vanaf het eerste jaar zijn we gaan samenwerken en is het evenement uitgegroeid tot de meest sfeervolle Halve Marathon van het land.”

In 2005 werd Volare Sports opgericht en werd Van de Veen fulltime atletenwerver. Hij haalde veel Afrikaanse atleten naar Zwolle van wie een aantal mannen en vrouwen tot de absolute wereldtop uitgroeiden.

Van de Veen: ”Wilson Kipsang en Geoffrey Mutai zijn voor mij de beste atleten die in Zwolle actief waren. Kipsang zegevierde in een parcoursrecord (1.00.46 uur) in 2011 in Zwolle en won maar liefst drie zogenaamde major-marathons in Berlijn, Londen en New York. In 2013 verbeterde hij het wereldrecord in Berlijn tot 2.03.23 uur. Hij pakte ook brons tijdens de Olympische Spelen in 2012 in London.”
“Mutai won weliswaar nooit in Zwolle, maar wel twee keer de hele marathon van New York en hij liep in 2011 de snelste tijd ooit in de marathon van Boston (2.03.02 uur). Het werd helaas niet als wereldrecord erkend.”

Succesvol

De Kenianen zijn in Zwolle met afstand het meest succesvol. Bij de mannen was er 21 keer bij de mannen een eerste plek en vijftien keer bij de vrouwen. Jason Mbote en zijn echtgenote Flomena Chepchirchir wonnen allebei vier keer. Richard Kiprop Mengich volgt bij de mannen met drie keer winst en de winnaar van 2024 Isaia Lasoi won ook in 2023.
William Wanjiku zegevierde ook twee keer (2018 en 2019). Het parcoursrecord (1.00.24 uur) staat nog altijd op zijn naam. Bij de vrouwen verbeterde de Keniaanse Veronica Loleo vorig jaar het uit 2011 stammende parcoursrecord.

Koe

In 2018 was er nog een bijzondere prijs te vergeven. Winnaar Wanjiku incasseerde namelijk naast de overwinningspremie ook nog een extra bonus, een koe. Van de Veen lacht. “Het was een ludieke, maar wel doordachte actie. Buiten het seizoen om houden veel Keniaanse atleten zich namelijk bezig met kleinschalige agrarische activiteiten. Het hebben van één of meerdere koeien betekent status in Kenia. Wanjiku heeft trouwens nooit een koe meegenomen in het vliegtuig, maar van het bonusgeld is er wel eentje in Kenia gekocht.”

Triest

“Wanjiku is overigens gestopt met lopen. Jammer want hij was een veelbelovende en goede atleet. Dat gebeurt vaker. Er zijn er die heel zuinig zijn op hun verdiende centen, maar ook die door onder meer een verkeerde levensstijl en onvoldoende begeleiding de weg kwijtraken en verloren gaan voor de topsport. Triest.”
Van de Veen reisde de afgelopen jaren, soms meer dan hem lief was, vaak naar Kenia en kent het land als zijn broekzak. ”Je moet bij Afrikanen investeren in vertrouwen. Als je transparant, open en eerlijk bent, ook over geld, krijg je er veel voor terug. Dat is altijd de basis.”

Hij heeft de leiding van zijn bedrijf inmiddels overgedragen aan zijn beide dochters Marieke en Hannah en vindt het na ruim twintig jaar welletjes. “Het is mooi geweest. Ik doe alleen nog wat met Nederlandse atleten, maar ik bemoei mij nog wel met de ‘Halve’ van Zwolle. Dat is toch wel een beetje mijn kindje geworden.”