WVF’er Adi Draganovic vindt het nog niet genoeg geweest
· leestijd 1 minuut SportAMATEURVOETBAL - Ook dit seizoen krijgt de Salverda Topscorers Trofee weer wekelijks aandacht in De Swollenaer, op de website en op Facebook. Natuurlijk, je hebt nog steeds de sluwe spitsen, de gehaaide goaltjesdieven en degenen die vaak een vinkje scoren, maar er is meer. Voetballers en -sters met een opmerkelijk verhaal of met een opvallende scoringsdrift komen ook aan bod. Deze week is de beurt aan Adi Draganovic (37) van WVF.
(door Erik Riemens)
Zaterdag wonnen jullie de derby tegen CSV’28 met 3-1. Hoe ging dat?
“Het ging in de eerste helft op en neer met de nodige kansen aan beide kanten. Toen we scoorden kregen we vleugels en durven we meer te voetballen. Uit een vrije bal maakten zij gelijk, maar na de rode kaart – onterecht want de speler van CSV’28 (Diek Hakstege, ER) haakte pootje op het middenveld – scoorden we nog twee keer. Perfect om met een zege het vrije weekend in te gaan.”
Dit jaar ben je nieuw bij WVF. Waarom koos je juist voor die club?
“Mijn zoontje Kaylo voetbalt in WVF O9 en ik woon hier dichtbij, op die manier kan ik ‘m zien spelen. Daarom heb ik mijzelf aangemeld bij WVF. Ik ben 37 jaar, fit en zolang ik fysiek nog in orde ben ga ik door. Alleen als ik een zware blessure zou krijgen en ik moet heel lang revalideren, dan vind ik het wel mooi geweest.”
Je hebt nogal wat clubs gehad, hoe begon het allemaal?
“Toen ik een jaar of vier was, kwamen we vanuit Bosnië naar Nederland. Eerst woonde ik in Haarlem, daarna verhuisden we naar Dronten. Bij asv Dronten werd ik gescout door PEC Zwolle. Daar heb ik tot mijn achttiende gespeeld, maar helaas het profvoetbal niet gehaald. Daarna speelde ik bij Go Ahead Kampen, WHC, Excelsior’31, Spakenburg, WHC, Go Ahead Kampen, Nunspeet en nu dus bij WVF.”
Jullie voorbereiding en competitiestart waren nogal matig toch?
“Klopt, maar als er acht spelers vertrekken, van wie zes basisspelers, dan moet je realistisch blijven. In het begin was het zoeken naar vastigheid, je zou nu kunnen zeggen dat de juiste spelers op de juiste plek staan.”
Wat is je rol bij WVF en op welke positie sta jij nu dan?
“Ik moet mijn ervaring overbrengen op de jonge jongens, ik ben wel een leiderstype en heb nog steeds die gedrevenheid en drive naar voren. Zo scoorde ik onlangs nog twee keer tegen Dieren. Ik begon ooit als aanvaller en heb ook jarenlang rechtsback gestaan. Nu ben ik meer een box-to-box speler.”
Hoe zie jij je eigen voetbaltoekomst?
“Ik houd van een geintje en geniet op dit moment van het leven. De tijd dat ik echt alles over had voor het voetbal is geweest. Assistent-trainer lijkt mij wel wat, maar eerlijk gezegd ben ik daar nu totaal niet mee bezig.”
