PEC Zwolle voetbalt zich verder in vorm, maar beloning tegen NEC blijft uit

PEC ZWOLLE – PEC Zwolle boekte dit seizoen nog maar één uitzege en dat is inmiddels al twee jaargetijden geleden. Zaterdagavond was PEC in Nijmegen dichtbij een tweede overwinning buitenshuis, maar stond het na een hartverwarmende strijd tegen NEC met koude en lege handen. “We hebben heel veel positieve dingen laten zien, juist daarom vind ik deze nederlaag ook zo moeilijk”, analyseerde Shola Shoretire. 

(door Erik Riemens)

Heeft PEC na de indrukwekkende 3-1 zege op AZ, de ideale elf nu staan? Die vraag werd vrijdag tijdens het perspraatje voorgelegd aan trainer Henry van der Vegt. Nu zette de blessure van Zico Buurmeester meteen al een streep door dat streven, maar feit blijft wel dat nu met Younes Namli en Shoretire voorin vooral sprake is van creativiteit, vooracties en doelgerichtheid .

Kenmerkende manier

En dat laatste kwam zaterdag tegen NEC net binnen het kwartier tot uiting. Namli kwam op de hem zo kenmerkende manier naar binnen, zag het gaatje en schoot van grote afstand uiterst fraai de 0-1 binnen. Het moet gezegd, PEC kwam behoudens een bibberend begin, best wel goed voor de dag. Van de ongekende aanvalsdrift van NEC  kwam eigenlijk niets terecht. De twee minieme Nijmeegse tegenkansjes kwamen door PEC eigen toedoen. Eerst schoot keeper Tom de Graaff een bal zomaar in vijandelijke voet en even later liep Sherel Floranus kinderlijk en knullig de bal over de achterlijn. De ploeg van ex-PEC-trainer Dick Schreuder bokste in aanvallend opzicht maar bar weinig voor elkaar.
“We wisten dat NEC zeker in thuisduels met veel energie speelt, heel veel aanvallende spelers opstelt en ook dat ze met drie man achterop spelen”, aldus Shoretire. “Dat betekent dat achterin bij hen aan de zijkanten de ruimte ligt. Daar moesten we van profiteren en dat zag je ook bij het doelpunt van Younes.”

Laat gebeuren

PEC leek zelfs op 0-2 te komen door Thijs Oosting, maar zijn treffer werd meteen afgevlagd voor buitenspel. En zo sloeg de tussenbalans halverwege de eerste helft behoorlijk door in Zwols voordeel. Maar het is ook PEC eigen dat de ploeg het kantelen van een wedstrijdbeeld of zelfs een tegentreffer zomaar uit het niets laat gebeuren. Zo schoot Eli Dasa na 25 minuten kiezelhard op de lat, een inzet die De Graaff nooit had kunnen redden. Aan de andere kant was het Koen Kostons die bijna succesvol was, maar zijn prima schot werd via de lat nog net over getikt door Gonzalo Crettaz.
Ondertussen was er nog maar een half uur gespeeld en bleef het spel maar heen en weer gaan. En zie daar, vlak voor rust kwam NEC toch op 1-1 en dat mocht nee moest PEC zich aanrekenen. Weer uit een corner, weer een kopbal. Het was de elfde tegentreffer dit seizoen op deze wijze, ditmaal was Koki Ogawa trefzeker.

Toch had PEC met een voorsprong de rust in moeten gaan. Jamiro Monteiro liet de klassieke voetbalwet gelden. In kansrijke positie had hij alle tijd om te scoren, maar hij dacht te lang na en NEC-doelman Crettaz redde. Kansen die Shoretire dit duel eigenlijk totaal niet kreeg. Na zijn treffer tegen FC Twente en zijn twee doelpunten tegen AZ van vorige week, scoorde de Engelse aanvaller ditmaal niet.

Rode kaart

“NEC is de nummer vier van Nederland en bepaald geen rubbish team. Ik merkte bij de eerste twee ballen meteen al dat het een lastige wedstrijd zou worden. Het was ook de wedstrijd waarin ik veel kopduels moest aangaan en tweede ballen moest zien te winnen. Daar moet ik soms nog wat wennen en beter in worden door mijn lichaam nog meer tussen de bal en de tegenstander te zetten. En ik moet niet tegen te veel gele kaarten aanlopen (tegen NEC pakte hij zijn vierde gele kaart, ER). Ik speel altijd agressief, maar ik moest op een bepaald moment echt tegen mezelf zeggen dat ik geen rood moest pakken”, schetste de 21-jarige aanvaller.

In de tweede helft was het vuur wat gedoofd, al liet PEC het andermaal na om op voorsprong te komen. Oosting schoot te slap in, waarna Crettaz opnieuw redding bracht. Ook hierna liet PEC Zwolle zich gelden. Het kon mede onder impuls van Namli de bal langer in de ploeg houden en er af en toe gevaarlijk uitkomen, maar het vernuft voor de NEC-goal was er vaker net niet dan wel.
Interessant was de wissel van Namli na 75 minuten spelen. Dat de Deen nog niet de volle negentig minuten speelde, is logisch, maar PEC raakt wel de beste balvaste speler kwijt. Jan Faberski verving hem.

Vermeende handsballen 

NEC voorzag het team ook van nieuw elan en dat had vrij vlot succes. Eerst schoot invaller en ex-PEC-speler Virgil Misidjan op de lat, in de aanval daarna zette Tjaronn Chery de thuisploeg uiterst gelukkig op 2-1, omdat Simon Graves de bal aanraakte: 2-1. Hierna loste Kai de Rooij Oosting af, Gabriël Reiziger even later Monteiro en ging PEC met nog ruim tien minuten te spelen volle bak aanvallen. En dat deed het onverdroten, al had het de pech dat twee vermeende handsballen niet als zodanig werden beoordeeld. Maar wat Zwolle daarna ook probeerde, het lukte niet om langszij te komen. Zo bleef het 2-1.
“Het spelplan goed uitgevoerd, kansen gekregen, alleen die niet genoeg benut”, vatte Shoretire de strijd tegen NEC bondig samen.