Spits Jesse Winkelaar ziet WVF nog wel eersteklasser worden
· leestijd 1 minuut SportAMATEURVOETBAL - Ook dit seizoen krijgt de Salverda Topscorers Trofee weer wekelijks aandacht in De Swollenaer, op de website en op Facebook. Natuurlijk, je hebt nog steeds de sluwe spitsen, de gehaaide goaltjesdieven en degenen die vaak een vinkje scoren, maar er is meer. Voetballers en -sters met een opmerkelijk verhaal of met een opvallende scoringsdrift komen ook aan bod. Deze week is de beurt aan Jesse Winkelaar van WVF (24).
(door Erik Riemens)
Jullie gingen zaterdag met 4-2 onderuit in de derby tegen CSV’28. Wat is jouw verhaal van die wedstrijd?
“Zuur, echt enorm zuur. Een dag later kan ik er eerlijk gezegd nog flink van balen. We startten heel slecht, komen 2-0 achter en na de 2-1 kwamen we er lekker in. We waren toen echt de betere partij. Alleen na de 3-1 vlak voor rust en de 4-1 direct na daarna was het gedaan met een goede prestatie. Uiteindelijk werd het nog 4-2. Echt een onnodige nederlaag.”
Jij maakte de 4-2, je twaalfde seizoenstreffer. Tevreden mee?
“Ja, ik wilde dit seizoen minimaal vijftien keer scoren, dus ik ben aardig op weg en dat is wel lekker. Dit was overigens wel een vrij gemakkelijk doelpunt. Ik schoot een voorzet in twee instanties langs hun keeper. Eerder stond ik wel een beetje bekend om dat ik opgelegde kansen liet liggen en alleen ‘moeilijke’ goals maakte. Dat is nu niet het geval. Het gaat de goede kant op.”
Wat voor type aanvaller ben je eigenlijk?
“Ik ben een spits, die mee will voetballen en graag in het spel betrokken wil worden. Als ik de bal lang niet krijg, dan ga ik ‘m halen en dat is ook wel mijn valkuil. Als je kijkt naar mijn positie is dat een beetje een 9,5 zeg maar. Ik kom dan ook regelmatig uit op andere posities op het veld. Ook is er tegen mij weleens gezegd van dat ik wat wegheb van Dolberg.”
Hoe zag je voetballoopbaan er tot nu toe uit?
“Als klein jochie begon ik bij WVF. Ik ben ook geboren in Westenholte en heb hier mijn hele jeugd gespeeld, minuten gemaakt in het eerste, maar vooral in het tweede elftal gevoetbald. Oud-WVF trainer Herben Visscher van Hatto Heim vroeg of ik naar Hattem wilde komen. Daar had ik meer zekerheid op speeltijd. Uiteindelijk ben ik er drie seizoenen geweest. Het was ook wat dichterbij, omdat ik in Wapenveld woonde. Ik hield altijd contact met WVF en kwam er ook nog vaak. Afgelopen zomer kwamen ze weer op de lijn.”
WVF wil graag naar de eerste klasse, jullie staan nu zevende. Kan het nog?
“Het wordt lastig, alleen de concurrentie verliest ook. De nacompetitie moeten we wel kunnen halen. De eerste klasse ook en is het niet dit seizoen, dan misschien later wel een keer. Ik denk wel dat het erin zit bij WVF, helemaal als een aantal vertrokken sterkhouders terugkeert.”
