PEC Vrouwen doen uiteindelijk dan toch wat ze moeten doen

PEC ZWOLLE – In de laatste thuiswedstrijd in het eerste seizoen onder leiding van trainer Gert Peter de Gunst, bleven de PEC Vrouwen aan de goede kant van de score tegen Hera United Het werd vrijdagavond 3-2. Daarmee boekte het de elfde zege van het seizoen. Een record. Met nog een duel te spelen staat PEC nog steeds vijfde. “Ik ben gewoon heel tevreden”, aldus De Gunst.

(door Erik Riemens)

Dat gold overigens niet voor de beginfase van het duel tussen subtopper PEC en laagvlieger Hera United. Er was op het veld onder het toeziend oog van ruim 1500 toeschouwers niets te merken van het verschil op de ranglijst (5 versus 9) en puntenaantal (31 om 20).
Sterker nog, de ploeg uit Amsterdam was in de beginfase behoorlijk bepalend in het Mac3Park stadion en kwam vooral via linksbuiten Lieke Vis vaak dreigend door. In de dertiende minuut betaalde zich dat ook uit. Samya Hassani schoot een voorzet vanaf links beheerst binnen: 0-1.

Verbazing

“Ik heb er met verbazing naar zitten kijken, want je weet dat we veel meer kunnen brengen. Doe dat ook, ga bewegen, toon initiatief en gooi er wat meer energie in en dan niet alleen de energie als het gaat om verdedigen. Maar er gebeurde niks. We speelden op een te groot veld, de achterste linie sloot niet aan en we hadden geen enkele tweede bal", analyseerde De Gunst, die pas na de gelijkmaker van Hanna Huizinga weer wat terugzag van wat zijn ploeg in de benen heeft. Een inzet van Maud Rutgers belandde op de lat, waarna Sophie van Vugt na een scrimmage de bal toch langs Hera United doelvrouw Kelly Steen kreeg: 1-1.
In de wetenschap dat concurrent FC Utrecht comfortabel met 3-0 leidde tegen Heerenveen en PEC zodoende de vijfde plek kwijt was, werd de kleedkamer opgezocht. “Ik word nooit boos op de meiden, maar ik zat er wel heel erg dicht aan. Alleen daar heb ik helemaal geen zin in. Maar als het nodig is, dan gaat het wel gebeuren. Want dit was gewoon niet acceptabel”, meende De Gunst.

Dat Vis bij Hera United in de tweede helft niet meer terugkeerde, was bepaald niet ongunstig voor PEC, dat na rust bovenliggend bleef. Hoewel de kansen zich minder aandiende, was het Hanna Huizinga die al vallend PEC toch op voorsprong schoot: 2-1. Er was toen nog een half uur te spelen. Daarin kopte Mayke Lindner nog tegen de lat, maar vervolgens gebeurde er weinig, totdat er ruim een kwartier voor tijd ineens tweemaal werd gescoord.

Eerst was het Eline Oudejans die gerommel in de Zwolse verdediging afstrafte en namens Hera United voor de 2-2 tekende. Amper twee minuten later legde Huizinga opnieuw doeltreffend aan en haar negende seizoenstreffer was uiteindelijk genoeg voor de drie punten.

Begin

In het laatste kwartier was het af en toe overleven geblazen voor de Zwolse vrouwen, waren erin de omschakeling minieme kansjes, maar werd er niet meer gescoord. “Uiteindelijk zag je het na de gelijkmaker veranderen. Een soort van nieuw begin. We drukken door, krijgen kansen en dan zie je dus wel de goede manier van inspelen, opendraaien en overlapjes.”
PEC blijft door de winst na 21 duels knap vijfde staan. Het verschil met FC Utrecht is miniem: drie doelpunten. Beiden hebben 34 punten, een aantal dat PEC in het verleden alleen bewerkstelligde in de tweede helft van het seizoen 2012-2013 toen het in de Women’s BeNe League B speelde en in veertien duels 34 punten behaalde. Pakt PEC op 22 mei een puntje in Den Haag, dan is dat een record sinds de start van het PEC vrouwenvoetbal in 2010. Opvallend zijn verder de overige cijfers dit seizoen: elf keer winst, tien nederlagen en maar één gelijkspel, thuis tegen sc Heerenveen.
“Ik ben echt heel erg tevreden. Als we vijfde worden zijn we gewoon na PSV, FC Twente, Ajax en Feyenoord the best of the rest. Dan hebben we het met zijn allen heel goed gedaan”, blikt De Gunst al vast terug.

Klankbord

Ook komend seizoen staat hij voor de Zwolse groep, want hij tekende afgelopen zomer voor twee jaar. Wel ruilt hij zijn hoofdjob bij de heren van Be Quick’28 in voor het assistentschap.
“Het is niet zo dat ik mij vergist heb in deze duobaan, alleen vroeg ik mezelf weleens af: ‘’Wat ben ik nu aan het doen?’ Het was constant een gevlieg van daar naar hier. Hadden we bij Be Quick’28 vrij, dan had ik mijn verplichtingen bij PEC en andersom. Ik was nooit vrij. ik heb een gezin en word straks 58 jaar. Bij Be Quick ben ik er door de week en doen Robin (Uitslag, ER) en ik de trainingen en ben ik samen met zijn vader een soort klankbord. Op de zaterdag ben ik er dan niet bij. Je zult mij nooit horen zeggen dat ik overloop, maar af en toe even helemaal niks, is ook wel lekker hoor.”