Hulp van alle kanten
· leestijd 1 minuut Algemeen IngezondenAfgelopen zondagmiddag fietsten mijn dochter en ik bij de kruising van de Hertsenbergweg en de Beukenallee in Zwolle. Door een echt heel onduidelijke verkeerssituatie (ik dacht dat het voetpad een fietspad was) kwamen onze wielen in elkaar en vielen we midden op straat. Mijn dochter krabbelde snel weer overeind gelukkig! Mij lukte dat niet. Meteen stopte er een auto en een man schoot te hulp. Daarna kwamen meerdere mensen erbij. Met vereende krachten hielpen ze mij naar de berm! Daar ging ik van mijn stokje. Mijn dochter vertelde me later dat binnen de kortste keren iemand zijn jas uit trok en over me heen legde. Iemand anders legde iets onder mijn hoofd. Weer een ander haalde een dekentje. Een jonge vrouw tilde mijn benen op en bleef dat doen en werd daarna weer afgelost door een jonge man. De man uit de auto hield me al die tijd vast, gaf mijn dochter een steuntje in de rug bij het bellen voor hulp naar de ambulance! Niemand dacht: ik loop door want je weet het niet, misschien heeft ze wel corona! Zó geweldig. Later hielpen ze mijn man om de fietsen op de auto te zetten. Wat een hulp. Wat een lieve mensen! Ik weet niet wie het waren. Maar wat wordt er veel gemopperd altijd, wat zijn er veel nare berichten. Maar dit gebeurt er ook! En dit moet ook gezegd worden! Lieve mensen, dank jullie wel, voor jullie hulp aan mij en mijn dochter! Het gaat goed met ons. Lieve ambulancemedewerkers, jullie ook bedankt, voor je zorgvuldige en lieve zorg!
