Orkest De Bazuin en musicalster Suzan Seegers bouwen Musical Sing Along op tot één groot feest

ZWOLLE - Het Grote Kerkplein in Zwolle transformeert zaterdag 6 juli in een openluchttheater voor de eerste editie van de Musical Sing Along. Harmonieorkest de Bazuin Zwolle, onder leiding van dirigent Römäno Mediati, speelt bekende musicalnummers, gezongen door musicalster Suzan Seegers en het Zwols Musical Gezelschap.

(Door Ruben Raidt)

Het was een droom van Harmonieorkest De Bazuin een muziekfeest te creëren op het Grote Kerkplein dat iedereen in Zwolle samenbrengt. Een laagdrempelig evenement dat voor iedereen toegankelijk is, zonder gedoe met dure kaartjes of exclusieve uitnodigingen. Dit is de eerste Musical Sing Along die buiten in Zwolle wordt georganiseerd.

Wat was je eerste reactie toen je benaderd werd voor dit project?
Suzan: “Ik was dolenthousiast toen Römäno mij belde. Ik zei al ‘ja’ voordat ik wist wat we gingen doen.”

Want, waarom belde jij specifiek Suzan?
Römäno: “Suzan en ik hebben ongeveer twaalf jaar geleden voor het eerst bij een concert samengewerkt in Oldenzaal, en vanaf de eerste seconde was de klik er. Op het moment dat we met de voorbereiding van deze Sing Along bezig waren, toen het woord ‘musical’ werd uitgesproken, zei ik direct tegen iedereen dat ik Suzan wilde bellen. Eén en één is drie.

Wat is jouw connectie met Zwolle?
Suzan: “Ik heb hier een aantal keer gestaan, laatst ook met Piaf nog. Zwolle is een heerlijke, energieke stad.”

En wat geeft jou energie als je op het podium staat?
Suzan: “Mensen. De mensen op het toneel, achter mij dadelijk. De mensen voor mij. Eigenlijk alles. Op het moment dat de muziek gaat beginnen, dan gaat er iets aan en dan kan ik me overal mee voeden.”

Hoe komt zo’n repertoire tot stand?
Römäno: “Door eigenlijk eerst een top 20 te maken van musicals en dan te kijken welke arrangementen wel of niet beschikbaar zijn. Dat is wel een flink proces. Vervolgens heb ik met de muziekcommissie het programma samengesteld en hebben we nog een paar arrangementen laten schrijven. Dus eerst vooral kijken: wat zijn de meest populaire musicals, wat ziet en hoort men graag?”

En wat is de meest populaire musical?
Römäno: “The Phantom of the Opera is dé musical. Ook alle orkestleden hebben allemaal een top 10 aangeleverd en daarmee ook invloed gehad en ook meegedacht over het programma. En dan ga je het meteen voelen en gaat het leven.”

Welk nummer of arrangement kijk jij het meest naar uit? Wat is de knaller?
Römäno : “Dat zijn er wel een paar. Wat ik echt te gek vind is de knaller, de grote finale met ABBA. Maar het kleine van Miss Saigon (Sun and Moon) dat voelt zo enorm. Het zijn gewoon nummers waar je een megafeest mee kunt bouwen. Het totale programma is echt een waanzinnige opbouw met een goede climax, waarbij je gewoon één groot feest hebt. En dat feest, daar kijk ik het meest naar uit.”

Je hebt wel een scala aan professionals om je heen verzameld om dit echt tot een hoogtepunt te brengen?
Römäno : “Absoluut. Je kunt dit ook niet alleen. En de vereniging is zo gebouwd dat we het ook op deze manier organisatorisch kunnen bereiken. We hebben daarmee één megateam. Daardoor kunnen we ons ook professioneel opstellen en dragen we daarmee het project. Het mooie vind ik dat we met een amateurclub als de Bazuin, plezier hebben, maar ook kwaliteit heel hoog in het vaandel hebben staan.”

Is er een speciaal nummer waar je naar uit kijkt?
Suzan: “Bij zo’n vraag slaat mijn hoofd op hol. Ik mág zoveel doen! Dus nee, geen speciaal nummer, alles!”

Is het niet spannend? Je weet nooit wie en hoe mensen meezingen?
Suzan: “Altijd! Maar als ze niet zouden meedoen, heb je altijd nog een heel mooi concert.”

Dirigeren voor een openluchtconcert? Is dat ook een grote uitdaging?
Römäno : “Zeker! Je moet de akoestiek maken. Maar ook buiten de locatie, het hele repertoire is buiten de comfortzone van het orkest. Dus het is absoluut anders dan in een concertzaal. Met dit soort repertoire moet ik niet 200, maar 300 procent gefocust zijn. Er zitten zoveel tempowisselingen in deze muziek. Alles moet kloppen.”

Wanneer is voor jou de avond geslaagd, Suzan?
Suzan: “Als wij heel veel plezier gaan hebben, dan is die geslaagd. Dan gaat het publiek namelijk ook heel veel plezier hebben. Stralende mensen voor – en achter – me.”

En werken met amateurmusici en zangers, hoe is dat?
Suzan: “Ja, heerlijk. Ik vind het superleuk! Ik ben heel, heel blij dat ze erbij zijn. Ten eerste hoef ik dan niet alles alleen te doen. En ten tweede, omdat ik weet hoe te gek ze dit vinden om te doen.”

Römäno: “Er is bij ons geen enkele moeite als bij ons bijvoorbeeld de repetitie twintig minuten langer duurt. Er is niemand, maar dan ook niemand, die zit te piepen of te mauwen. We hebben één gemeenschappelijk doel: op een zo’n hoog mogelijke manier kunnen presteren, en zo leuk als mogelijk met de meeste energie.”

En hoe is het voor jullie als orkest, om toe te werken naar zoiets groots?
Orkestlid Myrthe Honingh: “Het is bijna onwerkelijk. Je weet dat je toewerkt naar een Musical Sing Along op het Grote Kerkplein, maar het voelt soms wel surreal dat je soms in je arm moet knijpen: dit gaan we écht doen. En ieder moment dat het dichterbij komt, het je zo trots en gelukkig maakt om het met elkaar neer te zetten. Het is zoiets vernieuwends, werken met het Thomas Combo en het Zwols Musical Gezelschap. En ik zit naast de drummer, niks leukers dan dat. Ik zit opeens op een hele leuke plek. Het is zo groots, dat je het bijna niet kan voorstellen. Aan de andere kant zie je ook, daar ben ik ook wel trots op, hoe hard iedereen aan werkt. Het zijn allemaal mensen die een baan hebben, en dat is bijna nu lastig. Ik ben ook heel trots dat we dit kunnen. Maar hierna moeten we er ook flink van genieten. Dit is misschien wel even de lat voor nu, hier mogen we heel trots op zijn dat we dit weten neer te zetten.”

Römäno: “Daar zeg je iets heel moois. Dit is inderdaad misschien voor nu wel de lat.”

Wordt het een jaarlijks cadeau aan de stad Zwolle?
Römäno: Dat vind ik lastig. Wat mij betreft wel, maar het zou voor het orkest gezond zijn om een jaartje over te slaan. Je weet dat je na dit soort projecten even moet ademhalen. Ze hebben 22 nummers moeten instuderen in tien tot twaalf weken, echt een monsteropdracht.