Nederlands en Oekraïense kinderen spelen samen
· leestijd 1 minuut AlgemeenZWOLLE - Op de opvang van Doomijn aan de Campherbeeklaan (Berkum) spelen acht Oekraïense kinderen samen met Nederlandse. Een uniek aantal in Nederland. De kinderen zijn gestart aan de Dokter van Deenweg, omdat ze daar wonen, maar er was vraag naar een plek waar ze konden spelen met Nederlandse leeftijdgenoten.
(door Ingrid Oosten)
Eerst was er een groep gemaakt van kinderen van twee tot zes jaar, maar al snel kwam het besef dat de 5- en 6-jarige beter naar school konden gaan. De rest van de kinderen wilde men plaatsen met Nederlandse kinderen, zodat de taalontwikkeling sneller zou ontwikkelen. In Berkum was plek voor een grote groep kinderen en dus spelen ze daar.
Lieselotte Hofman verhuisde met de kinderen mee, zodat ze een vertrouwd gezicht blijven zien. “Een kind wil altijd spelen, daar is geen taal voor nodig. En als het verdriet heeft, dan wil elk kind een knuffel. Het is mooi om te zien dat de kinderen moeite hadden met wennen, maar door de warmte en geborgenheid die we ze hebben gegeven, zijn ze ontzettend gegroeid.”
Ook vond het team versterking in Yevheniia Sosnytska, schooljuf in Oekraïne. Zij is de verbinding tussen de medewerkers en de kinderen, maar ook praat zij de Oekraïense ouders bij over hoe hun kind het heeft gehad die dag op de opvang. Haar eigen dochter zit ook bij deze opvang en het meisje zingt thuis al de liedjes die ze daar zingen. Met haar telefoon en gebarentaal communiceert zij met iedereen. “Ik werk hier graag, maar ik wil ook graag naar een plek waar mijn dochter niet is, zodat zij leert om zonder mij te zijn.”
In het begin was er een eiland Nederland en een eiland Oekraïne, maar de kinderen mengen steeds beter. “Tijdens het fruit eten vragen we de Nederlandse kinderen hoe een appel in het Oekraïens heet (Yabluko). En de Oekraïense kinderen vragen we naar het Nederlandse woord. Zo leren ze van elkaar.”
Hofman: “Nederland heeft een multiculturele samenleving, hoe mooi is dat als je dat als kind meekrijgt; dat je de verschillen en overeenkomsten mag ervaren.”Is het soms niet lastig? “Ja, het vraagt extra veel van je, omdat je moet inspelen op andere culturen, gebruiken en gewoontes. Maar er is ook veel hetzelfde; kinderen willen spelen.De eigen gewoontes zijn zo ingeslepen, maar nu wordt je je er bewust van. Waarom spelen we buiten in de regen? Nederlandse ouders zeggen - daar is niks mis mee. Oekraïense ouders zijn bang dat hun kinderen ziek worden. Het is zo verrijkend om dit te mogen ervaren.”
“Ik stel me soms voor dat ik zou moeten vluchten, dan zou ik ook graag een fijne plek voor mijn kinderen willen. Ik heb zoveel respect voor deze ouders, want alles is nieuw, en dan vertrouw je jouw kostbaarste bezit toe aan wildvreemden. Dat telt natuurlijk voor elke ouder, maar voor hun is het een nog grotere stap. Daar kan ik alleen maar mijn petje voor afnemen.”
