
‘Illustraties Yoko Heiligers zijn meesterlijk’
· leestijd 1 minuut AlgemeenZwollenaar Yoko Heiligers en schrijver David Vlietstra grepen zaterdag naast de Woutertje Pieterse Prijs. Ze waren genomineerd met het boek ‘De lijst van Violet Sopjes’. In radioprogramma ‘De Taalstaat’ van Frits Spits, voor dezxe keer omgedoopt tot ‘De Kindertaalstaat’ werd de winnaar Oever van Ludwig Volbeda bekend gemaakt.
(door Ingrid Oosten)
“Ook al hebben we niet gewonnen, we hebben wel genoten”, zegt Heiligers. “Het was zo’n feestelijke middag in het Kinderboekenmuseum in Den Haag, en alle zes boeken werden in het zonnetje gezet. Het was spannend, gezellig en vooral heel eervol.”
Het boek ‘De lijst van Violet Sopjes’ verhaalt over een introvert meisje dat heeft besloten om met elk kind in haar klas een keer te gaan spelen. Ze hangt de namenlijst op in haar kamer en begint langzaam iedereen af te vinken. Maar wanneer Violet ontdekt dat er een dringender probleem is dan het afwerken van de lijst, neemt het verhaal een verrassende wending.
Frits Spits, voorleeskampioen Fedde en veellezer Diete vroegen naar de boodschap van het boek. Heiligers: “In veel kinderboeken is de hoofdpersoon extravert, maar in dit boek niet. David zei dat je na het lezen van dit boek jezelf af kunt vragen: schuilt er meer achter het stille kind in de klas?”
Heiligers herkent veel van zichzelf in de hoofdpersoon. Ook zij bracht haar jeugd door in het noorden van het land en ging weleens poolstok hoogspringen over de slootjes tussen de weilanden. Frits Spits merkte op dat de hoofdpersoon ook qua kapsel gelijkenissen met Heiligers heeft.
Bij het boek zijn door Loes Reichenfeld van ‘Lees met Loes’ in opdracht van de Stichting Woutertje Pieterse Prijs lestips ontwikkeld. Het boek is geschikt voor kinderen vanaf 9 jaar en dus zijn de lesbrieven voor de groepen 6 en 7 van de basisschool geschreven.
Het boek staat ook op de Longlist De Boon kinder- en jeugdliteratuur en de Longlist Beste Filosofische Boek (Ludoq).
Heiligers over de illustraties: “De cover mocht in full color, daar heb ik gekozen voor de vorm van een schrift, omdat Violet ook alles in haar schriftjes schrijft. Zoals David het zegt: Het witte vakje waar je naam hoort, daar heb ik de titel en schrijver neergezet en daaromheen gebeurtenissen uit het boek getekend. In het boek zitten twintig illustraties, de opdracht was om dit met zwart en één andere steunkleur te doen. Dat is groen geworden; we hebben ook oranje en blauw geprobeerd, maar groen bleek het allermooiste te werken.”
Over die illustraties staat in het juryrapport: “De illustraties van Yoko Heiligers zijn meesterlijk. Met minimale middelen tilt ze de verhalen naar een hoger niveau. Door te werken met slechts twee kleuren- zwart en groen- en het slimme gebruik van het opengelaten wit, geeft ze de illustraties een verrassende diepgang. In krachtige contourlijnen tekent ze Violet en haar klasgenootjes, waarbij haar humorvolle stijl en inventieve vlakverdeling de beelden extra pit geven. Zo voegt ze op een speelse manier een nieuwe dimensie toe. De lijst van Violet Sopjes betovert, ontroert en laat een blijvende indruk achter.”
























