Onverzettelijk
· leestijd 1 minuut SportZelfs bij de meest verstokte critici van PEC Zwolle trokken vorige week glimlachen over de verzuurde gezichten. De doorgaans bijtende reacties kregen aan het eind van de zomerse transferperiode iets vertederends over zich. Met Sydney van Hooijdonk kwam een spits van naam en faam binnen de gelederen. Vervolgens bleek vlak na het sluiten van de markt dat nog een oude bekende in de persoon van Filip Krastev voor het blauwwitte shirt was gestrikt. Het opgebouwde chagrijn smolt in één keer weg.
Ik moest mijn best doen om negatieve reacties te spotten. Tijmen van Wissing van RTV Twente en zuurpruim van beroep kon niet om de goede versterkingen voor PEC Zwolle heen. Toch wist hij een zure opmerking uit zijn grenzeloze azijnvoorraad te persen. Laat maar waaien. Er zijn slechts twee huurspelers en er staat een team dat waarde vertegenwoordigt. Dat was voorheen anders, spelers liepen gratis de deur uit als hun contract afliep.
Het zou te veel eer zijn voor technisch directeur Hamstra om hier alleen maar de loftrompet voor hem te steken. Na de verloren wedstrijd tegen NEC gingen we toch goed gehumeurd huiswaarts. We hadden een heerlijk gedreven PEC gezien dat helaas net verloor van een iets betere tegenstander. De wil om te strijden was hartverwarmend ondanks de stevige regenbuien die ons doorweekten. Het team bezorgde ons eindelijk ook een tevreden gevoel.
Eerlijk gezegd was het wennen dat iedereen positief in het kwadraat was. Bij sommigen is doorgaans hun zuurgraad voorzien van pH waarde 3. Hoe lager het getal vanaf pH7 hoe hoger het zuur. Bij zoveel positiviteit als vorige week word ik achterdochtig. Hoe hoger de verwachtingen zijn gespannen, hoe rauwer is de realiteit van verliezen. En ook in september geldt dat één zwaluw nog geen zomer maakt.
Het is weer fijn om Blauwvinger te zijn, las ik ergens. Ik grinnikte: ‘successupporter’. Op succes is het makkelijk supporter te zijn, maar de weinigen die naar Rotterdam waren gereisd zijn de echte diehards. Door dik en door dun je club steunen. Altijd!
De tocht vrijdag naar Rotterdam waar Sparta werd bestreden, was uiteraard gelardeerd met bravoure en hoge verwachtingen. Het uiteindelijke gelijkspel was terecht. De tegenstander op Het Kasteel kreeg de meeste kansen, maar weer zagen we een soort onverzettelijkheid die in ons team nu kenmerkt.
Zondag weer een Rotterdamse tegenstander in een vol stadion. Met de echte wil om te winnen kunnen we dan ook punten pakken. Drie!
Anton Cramer
