‘Beestachtig afgeslacht’: was de dood van Peter Bloemink met voorbedachten rade?

ZWOLLE (JPZ) - De ingrediënten voor de nasi stonden al op het aanrecht, maar waarschijnlijk was Peter Bloemink (44) op 6 maart vorig jaar iets vergeten. Hij reed naar de Aldi aan de Rijnlaan om nog iets te halen, maar kwam daar nooit meer levend vandaan. Hij werd op de parkeerplaats vermoord. Justitie eist 12 jaar cel en TBS met dwangverpleging tegen verdachte Özgün M..

De weduwe van Bloemink vertelt in haar spreekrecht dat zowel zij als haar zoon kort na het geweld nog langs de Aldi kwamen. “Ergens in mijn onderbuik voel ik een steen ontstaan. (…) Het is beestachtig hoe je mijn Peter hebt afgeslacht.”

Tijdens haar spreekrecht wordt het luidruchtig op de publieke tribune, waar de familie van de verdachte achter glas de zaak volgt. Er wordt geslagen, geschopt, gespuugd en gescholden. De zaak wordt stilgelegd en gaat pas twee uur later weer verder.

Het is de moeder van Bloemink die dan het woord neemt. “Deze moord is zo gruwelijk en gewelddadig dat ik het nauwelijks kan bevatten”, vertelt ze. De broer van Bloemink zou ook spreken, maar kan dat niet meer doen. Hij overleed eerder dit jaar. “We zijn niet alleen emotioneel, maar ook fysiek uitgeput en in het geval van Martijn definitief”, zegt diens weduwe, die in de plaats van haar overleden man spreekt.

Waanideeën

Aan de moord ging een langlopend conflict vooraf, waarbij M. gestalkt zou zijn door het gezin van Bloemink. “Ik ben van slachtoffer naar dader gegaan”, zegt hij tijdens de zitting. De psychiater maakt daar korte metten mee: M. lijdt aan een psychische stoornis met waanideeën. Dat maakt hem sterk verminderd toerekeningsvatbaar.

Wel was er een knokpartijtje tussen beide zoons van de heren. “Jullie hebben toen elkaar de hand nog geschud”, zegt de vrouw van Peter in de rechtbank. Maar daar kijkt M. anders naar: “We hebben een gezinsdrama meegemaakt. Onze zoon is geslagen en ons raam is kapotgemaakt.”

Op de bewuste voorjaarsdag heeft M. een mes én een pistool bij zich in de auto. Maar wat deed hij bij de Aldi? “Ik wilde wat halen voor mijn kinderen om ze blij te maken, na alles wat we meegemaakt hadden.” 

Paniekaanval

Daar ziet hij de groene Volvo van Bloemink. Die steekt, volgens M., zijn middelvinger op. Dan slaan de stoppen door en rijdt M. met zijn Mercedes tegen de auto van Bloemink. “Ik kreeg een paniekaanval, de rest kan ik mij niet herinneren. Er is toen iets gebeurd wat er niet hoorde te gebeuren. Ik ben uit paniek op de auto ingereden, dat komt door het leed dat zij ons hebben aangedaan.”

M. vertelt dat hij niet de bedoeling had om Bloemink te doden. “Helemaal niet.” Toch is dat wel wat er volgt. Er wordt geschoten door de voorruit van de auto. Uit sectie op het lichaam blijken er 33 steekletsels, 27 scherprandige snijletsels en 26 oppervlakkige huidbeschadigingen te zijn.

De doodsoorzaak: een inschot in de borst en vier steekletsels aan de borst. De auto van Bloemink beschikt over eCall, na de aanrijding wordt de alarmcentrale gealarmeerd. Het geweld dat daarop volgt is dan ook opgenomen. “Ga dood motherfucker. Jij hebt probleem, jij gaat dood”, is daarop te horen.

‘Laatste beetje zuurstof’

“En waarom?”, vraagt de weduwe van Bloemink zich af. “Dat waren ook zijn laatste woorden. Weet je het nog, toen je naast hem bent gaan zitten?”, kijkt ze M. aan. “Hij snakte naar adem en vocht voor zijn leven. Ik wens je niets meer dan het laatste beetje zuurstof dat Peter in zijn laatste seconden heeft gehad.”

In augustus 2023 verklaart M. bij de politie: “Als de politie niks doet, dan wordt het een kwestie van ik dood of hij dood.” Een maand daarvoor mishandelt hij Bloemink, waarvoor hij veroordeeld wordt. Het stopt dan niet. Sterker nog: er komen meer confrontaties dan voorheen.

Tot 6 maart vorig jaar. Bloemink wordt vermoord. “Met voorbedachten rade”, zegt de officier van justitie. M. had immers een wapen bij zich in de auto – en hij had ook weg kunnen gaan van de parkeerplaats van de supermarkt. Hij eist daarom 12 jaar cel en TBS met dwangverpleging.

Dashcam

De advocaten van M. betogen dat er geen sprake kan zijn van voorbedachten rade. “Dan zou hij het toch niet filmen met zijn eigen dashcam?” Ze vragen hem geen TBS op te leggen, omdat ze het rapport van de psycholoog en psychiater niet volledig vinden. 

In zijn laatste woord biedt M. zijn excuses aan aan de nabestaanden. “Ik heb spijt, was het maar niet gebeurd.” Hij wil de hand van de moeder van Bloemink kussen, als Turkse wijze van respect betonen. Maar daar krijgt hij geen toestemming voor.

Over de vraag of de moord van Bloemink wel of niet met voorbedachten rade was, gaan de rechters zich de komende tijd buigen. De uitspraak volgt op 16 juli.