Kind van de club
· leestijd 1 minuut AlgemeenJa hoor, PEC wint een wedstrijd en alles wordt door de club direct in stelling gebracht om deze winst gelikt te presenteren op sociale media. Het winnende team poseerde voor een uitzinnige Noord-tribune. Alsof het helden zijn die Europees voetbal hebben afgedwongen.
Zaterdagavond deed wat PEC moest doen: winnen. Revanche op de schandelijke en pijnlijke nederlaag tegen Heracles. Bescheidenheid siert de mens was het credo van mijn opvoeding. Uiteraard was dat een heel andere tijd dan waarin we nu leven. Jezelf op het schild hijsen na een doodnormale prestatie is zelfs in 2025 zwaar overdreven.
De opluchting was ontiegelijk zaterdagavond. Opgekropte frustratie, kritiek, weerzin, schaamte en nog een handvol van dat soort termen zaten allemaal verpakt in de ontlading na het laatste fluitsignaal. Opluchting is heel wat anders dan uitzinnigheid
Opeens bleek er wél vechtlust in de ploeg te zitten. Bleken de jongetjes opeens toch wel over die mentaliteit te beschikken die in Almelo met een lantarentje was te zoeken. In tegenstelling tot zwarte zondag werd er zaterdagavond in eigen huis geknokt. Met als voorbeeld aanvoerder Ryan Thomas.
Hij toonde de houding die dit elftal moet hebben om zich te handhaven in de eredivisie. Over goed voetbal praten we even niet. De gasten uit Rotterdam werden vanaf het begin duidelijk gemaakt dat er die avond niets was te halen in Zwolle. Scherpte, gedrevenheid en teamgeest werden tijdens iedere meter op het veld gelegd. Onze voetballers deden wat ze moesten doen: baas zijn.
Thomas was niet fit, toch buffelde hij door. Negentig minuten lang. Als je zo’n gozer in je team hebt rondlopen verzaak je niet. Laat staan dat je je dan een labbekakkerige houding kunt permitteren. Na een offday hoort de ommekeer er te zijn. Daar worden deze voetballers ruim voor beloond.
Het gejuich met de harde kern deed na afloop kolderiek aan. De nadruk leggen op perfecte beelden, eenzijdig gekleurd met een overwinningssaus, leidt al gauw tot een vertekend beeld van de werkelijkheid. We zijn in Zwolle, niet in Barcelona.
De opluchting die zaterdagavond door het stadion stormde, moet niet gaan leiden tot zelfoverschatting. Dat is wel de pijnlijke les die we in Almelo hebben geleerd. In Zwolle doe je gewoon wat er van je wordt gevraagd. Hard werken, tot het gaatje gaan nimmer wanhopen en nuchter blijven. Punten die ik zeker herken in onze trainer. Een echt kind van de club.
Anton Cramer
