Mirthe Heitbrink wil ook scoren met winst Salverda Trofee
· leestijd 1 minuut SportAMATEURVOETBAL - Ook dit seizoen krijgt de rubriek Salverda Topscorers Trofee weer wekelijks aandacht in De Swollenaer, op de website en op Facebook. De sluwe spitsen, de gehaaide goaltjesdieven en de mannen en de vrouwen die vaak een vinkje achter hun naam krijgen komen aan bod. En dat van alle Zwolse clubs. In aflevering 29, Mirthe Heitbrink (22) van WVF.
(door Erik Riemens)
Zaterdag verloren jullie van IJVV met 0-4, dat daardoor kampioen werd. Wat was het voor een wedstrijd?
“We waren redelijk aan elkaar gewaagd, alleen creëerden wij weinig kansen. IJVV zette goed druk waardoor ze konden scoren. Vanuit ons was het een zeer slechte wedstrijd, de combinaties wilden niet echt lukken en zelf wist ik helaas ook niet te scoren.”
Scoren heb je dit seizoen maar liefst 28 keer gedaan, hoe komt dat zo?
“Nou dat heb ik mezelf ook afgevraagd, ha, ha. Vorig seizoen was ik meer van de assists en Maud (Broeksema, ER) maakte toen de doelpunten. Nu zijn de rollen wat omgedraaid, niet letterlijk want zij is rechtsbuiten en ik sta nog steeds in de spits. Het balletje viel vaak net goed. Ik heb mooie goals gemaakt, maar ook wel vieze intikkers.”
Jullie eindigen na de promotie als vierde in de derde klasse. Tevreden?
“Voor de winterstop hadden we een nieuwe trainer (Jan Koele, ER) en wat nieuwe speelsters, maar het lukte niet. Onze oud-trainer Chris Ipenburg nam het halverwege over. Er waaide weer een frisse wind en het zelfvertrouwen nam toe.”
“Of het daar aan ligt? Tja, zeg het maar. Een wedstrijdje winnen doet ook veel met de sfeer, maar we bleven maar winnen. In de tweede periode stonden we zelfs bovenaan, maar uiteindelijk kunnen we tevreden zijn.”
Waar zijn jouw sterke punten?
“Ik ben lang, maar ik denk vooral het fysieke en toch ook wel mijn snelheid. Bal in de voet, kaatsen en dan de diepte zoeken en met een soloactie richting de goal en scoren.”
Altijd al bij WVF gespeeld en als je zoveel scoort, dan is er vast wel belangstelling toch?
“Ik ben hier begonnen in de F’jes met wat vriendjes. Toen ik 15 jaar was, stapte ik over naar het meidenvoetbal bij WVF. Via de O17 en O19 speel ik nu in het eerste. Vooral voor mijn plezier en omdat ik het leuk vind. Ik heb niet de ambitie om hogerop te voetballen. Dat kan ook niet, want ik studeer in Enschede gezondheidswetenschappen. Ik had als droom om profvoetbalster te worden, het blijft dus bij een droom.”
Tot slot, de Salverda Topscorers Trofee. Zeker heel bekend mee?
“In het begin niet zo, maar nu wel dankzij onder meer mijn opa en oma. Ik probeer mij er niet teveel op te focussen, maar het zou nu wel zuur zijn om ‘m niet winnen.”
