Oogziekte krijgt wielertalent Thijs van Jaarsveld er niet onder

WIELRENNEN - Wielerprof worden was de ultieme uitdaging van Thijs van Jaarsveld (19). Daarin vond hij zijn absolute passie. Na een opleiding bij het CSE Zwolle en veelbelovende resultaten bij de junioren werd hij begin dit jaar opgenomen in de eliteploeg van de Zwolse Hanzerenners. Een mooie wielertoekomst lonkte.

(door Harry Bouwhuis)

Van Jaarsveld: “Mijn eerste wedstrijd van dit jaar bij de ´grote mannen´ zou op 2 maart De Ster van Zwolle zijn. Ik was op en top gemotiveerd na een zware trainingsperiode in de winter en een trainingskamp in Spanje. Ik keek zo uit naar mijn eerste grote wedstrijd, ook nog in mijn eigen stad. Ik kon bijna niet wachten.”

Diagnose

Maar dan slaat het noodlot toe. Tijdens een laatste trainingsronde in aanloop naar De Ster in ‘t Loo bij Oldebroek voelt hij zich niet helemaal lekker en vermindert het gezichtsvermogen van de Zwollenaar snel, zelfs tot onder de tien procent. Na langdurige en vervelende onderzoeken in ziekenhuizen door diverse specialisten, krijgt hij in het UMCG in Groningen de diagnose dat hij de erfelijk genetische ziekte ‘Leber’ heeft. “Dat was wel schrikken ja. Ik had immers nooit last van mijn ogen.”
Na een korte periode van niets doen, besluit hij echter om strijdbaar te blijven onder het motto: ‘Wat kan ik ondanks mijn visuele beperking allemaal nog wel in plaats van om te treuren wat ik niet kan?’

Via de KNWU komt Van Jaarsveld in het Paracycling op de tandem terecht. Na één training neemt hij in juni deel aan het Nederlands Kampioenschap op de weg waar hij op de VAM-berg in Wijster met piloot Brian Megens tweede wordt achter meervoudig Paralympics en wereldkampioen Tristan Bangma. Daarna doet hij mee aan diverse wedstrijden in Frankrijk die hij soeverein wint.
Een hoogtepunt is het winnen van de nationale titel op 14 september In Amsterdam bij de Paracycling Tandem Tijdrit samen met piloot Gino Knies. “Ik ben in het tandemjargon de zogeheten stoker, de achterste renner. De wisselwerking tussen piloot en stoker is enorm belangrijk. Alles moet samen perfect op elkaar afgestemd zijn en kloppen.”

Stadshagenrun

Rik Jansen, onder meer wieler-en basketbalspeaker en destijds één van de initiatiefnemers om met Hanzerenners weer een eigen eliteteam op te starten, kent het verhaal van Van Jaarsveld.
“Thijs is een fanatieke en goedlachse jongen die dit helaas is overkomen. Hij is enorm gedreven. Om extra stappen te maken heeft hij bij de junioren nog voor WV Wielerzone en WV De Adelaar in Apeldoorn gekoerst. Hij verliet ons als nieuweling. maar knokte zich knap naar een plekje in het eliteteam van Hanzerenners. Dan gebeurt hem zoiets. Binnen de hele club is veel respect voor de manier waarop hij met zijn situatie omgaat en nu alweer zo goed presteert bij het Paracycling.”
Ook pakte de gedreven Van Jaarsveld het hardlopen weer op. “Ondanks mijn handicap lukt dat gelukkig nog helemaal zelfstandig. Daar kan ik goed mijn energie in kwijt. Ik heb dit jaar onder meer De Halve Marathon van Zwolle en De Midzomer Halve Marathon van Apeldoorn gelopen. Aanstaande zaterdag ben ik ook van de partij op de Stadshagenrun, bij mij in de buurt. Ik doe mee aan de tien kilometer en heb het parcours al verkend. Ik kijk er echt naar uit.”

Dieptepunt

Van Jaarsveld is nog onder behandeling in Groningen en hoopt vurig dat hij in het kader van zijn herstel nog stappen kan maken. “Maar dat is tamelijk onzeker bij deze ziekte. Genezingsprognoses zijn voor mensen die aan ‘Leber’ lijden per individu heel verschillend. Mijn dieptepunt qua zicht was drie procent. Dat is met mijn linkeroog inmiddels weer gestegen naar twaalf. Ja, dat is inderdaad hoopgevend, maar definitieve prognoses krijg je nooit. Ik heb echter een positieve mindset en hoop dat mijn zicht op termijn weer dusdanig beter wordt, dat ik weer terug het wielerpeloton in kan.”

Paralympics

Sportief gezien zijn voor Van Jaarsveld deelname aan het WK Paracycling - dat volgend jaar in het Vlaamse Ronse en in 2026 in Apeldoorn plaatsvindt - en de Paralympics van Los Angeles in 2028 de volgende sportieve stippen aan de horizon.
“Verder blijft ik mijn studie Sport en Bewegen volgen en maak ik stappen in Papendal tijdens de opleiding wielertrainer 3. Ik kijk positief naar de toekomst. Ik ben lekker aan het hardlopen, fiets graag mooie wedstrijden op de tandem en ontwikkel mij als wielrentrainer. Je kunt met een beperking veel meer dan je denkt. Ik hoop dat ik op deze manier ook andere mensen de motivatie kan geven om nooit op te geven.”