Wilco Gerritsen wil nog van waarde zijn voor Zwolsche Boys
· leestijd 1 minuut SportAMATEURVOETBAL - Ook dit seizoen krijgt de rubriek Salverda Topscorers Trofee weer wekelijks aandacht in De Swollenaer, op de website en op Facebook. De sluwe spitsen, de gehaaide goaltjesdieven en de mannen en de vrouwen die vaak een vinkje achter hun naam krijgen komen aan bod. En dat van alle Zwolse amateurclubs. Deze keer Wilco Gerritsen (33) van Zwolsche Boys.
(door Erik Riemens)
Zaterdag werd het in de derby tegen ZAC 3-3. Hoe kijk je erop terug?
“Vooraf wil je dit duel winnen, omdat je weet dat ZAC al twee keer heeft verloren. Zo’n derby is een wedstrijd op zich. Wie kan er het beste met de entourage omgaan en zich focussen op het voetbal? Achteraf mogen wij blij zijn met een punt, omdat we in blessuretijd gelijk maakten. Al met al wel een terechte uitslag.”
Je scoorde de 1-1. Was het een typische Wilco Gerritsen goal?
“Ha, ha, nou nee. Het was een kopdoelpunt uit een prima aangesneden corner van Jochem van Putten. Ik ben niet de grootste, maar ik kan wel vrij hoog springen en timen, maar ik ben niet zo’n doelpuntenmaker hoor. Dat is mijn tweelingbroer Robin meer, alleen is hij nu geblesseerd, maar wel weer op de weg terug.”
Wat is het verhaal van de gezamenlijke overstap deze zomer van Be Quick’28 naar Zwolsche Boys?
“Het heeft puur te maken met het fysieke. Bij Be Quick’28 hadden we op dinsdag vaak een training met een behoorlijke conditionele prikkel, daarvan zat ik gekscherend twee dagen later nog krom van in de auto. En als je dat merkt, dan moet je keuzes maken. Ik wilde sowieso de laatste jaren samen met Robin spelen en onze carrière op die manier afsluiten. Via gemeenschappelijke vrienden van mijn vrouw, kwamen we bij Zwolsche Boys.”
Terug naar de Heinoroots om daar lager te spelen, was ook een optie?
“Nou nee, daar zijn wij allebei nog te veel winnaar voor. Bovendien wil ik graag nog van waarde zijn voor een team. Dat is ook iets dat de trainer (Berry Mulder, ER) van mij vraagt. Vroeger was ik die diepgaande buitenspeler die elke wedstrijd tig keer zijn mannetje voorbijging en de achterlijn haalde. Nu heb ik een andere rol, doe ik wat meer in de coaching en ben ik aanvoerder.”
En hoe bevalt het bij de Boys? De selectie is behoorlijk versterkt toch?
“Ja klopt, het is een gezellige vereniging en we hebben een mooie mix van jong en oud. Vorig seizoen bleven ze er op de laatste speeldag in, nu hebben we kwalitatief denk ik wat meer te bieden. Het bevalt mij prima, wel bekijk ik het echt van jaar tot jaar.”
Tot slot, bekend met de Salverda Topscorers Trofee?
“Jazeker, na Heino ging ik naar WVF, dus ik ken het. Wat ik zei, Robin is de topscorer van ons twee, maar hij speelde wat langer in Heino.”
