Joppe Hakstege speelt soms nog te veel met ‘kop naar voren’

AMATEURVOETBAL – Als promovendus kent derdeklasser CSV’28 een gedenkwaardig seizoen, nu het maar liefst acht punten los staat met nog tien duels te gaan. Ook voor topschutter Joppe Hakstege is het een sportieve jaargang om nooit te vergeten. De 18-jarige spits scoorde tot nu toe al 26 keer en staat daarmee op eenzame hoogte, al blijven beide schuttersbenen nuchter op de grond. Een verhaal van een aanvaller die nog helemaal niet zo lang doelpunten maakt. “Voor mij staat voetbal niet op één.”

(door Erik Riemens)

Als klein jochie meldt Joppe zich met tweelingbroer Diek (”die is net ietsje ouder”) bij CSV’28. Het ouderlijk huis is op zichtafstand van sportpark De Verbinding. Twee familiedetails zijn bijzonder. Theo ‘De Tank’ Laseroms was de vader van zijn moeder. Joppe’s opa overleed in 1991. En aanvaller en neef Mick van Buren speelde in Nederland in de marge, maar staat nu onder contract bij het Poolse Cracovia Kraków.  
”Ik begon als verdediger en heb ook nog drie jaartjes gekeept”, zo vervolgt Joppe. “Toen ik dat niet meer leuk vond, werd ik weer verdediger. In de Onder 16 zette de trainer mij een keertje in de spits en dat ging wel aardig, maar niet bijzonder goed of zo. Een jaar later in de 17-1 ging het ineens van een leien dakje en scoorde ik in één seizoen 50 keer.”

Effen pad

Op het moment dat in de winterstop van 2023, de 19-1 uit elkaar viel, werden onder andere de broertjes Hakstege overgeheveld naar het eerste elftal. Onder leiding van trainer Sebastiaan Borgardijn werd de titel behaald. Het derde klasse verhaal is een feel good story tot nu toe. Na 16 duels prijkt periodekampioen CSV’28 fier bovenaan. De ploeg van trainer John Beijen staat 8 punten voor op IJVV en ASC’62 en scoorde bovendien al 63 keer. De weg naar weer een kampioenschap lijkt een effen pad.
“We verloren onlangs van De Weide, die waren voetballend echt niet minder dan wij, maar ze staan wel achtste. Iedereen kan van iedereen winnen deze competitie. Volgende week spelen we thuis tegen Zuidwolde. Daar hebben we die andere nederlaag tegen geleden. Winnen we die, dan zetten we ze echt op achterstand”, aldus Joppe, die zorgvuldig de woorden titel en kampioenschap vermijdt. “Ons doel was een periodetitel, maar het is toch niet zo gek dat je tijdens het seizoen je doelen bijstelt? Het leeft wel steeds meer binnen de club. Er staat op zaterdag ook weer jeugd te kijken, we komen met spelertjes het veld op, er is een team van de week en af en toe doe ik highfives met de jeugd. Ik vind dat we echt het vlaggenschip van de club zijn.”

Doordraaien

Lekker aanvallend, hoog druk zetten en iedereen die een doelpunt kan maken, het is een typerende mix van herkenbaarheid voor het spel van CSV’28. Niet voor niets staan er vier CSV’ers hoog genoteerd in het klassement van de Salverda Topscorers Trofee. Joppe stond met zijn treffers niet lang droog, al heeft hij nog steeds moeite met een wedstrijd waarin hij niet scoort. “Ik ben dan niet per se chagrijnig of zo, maar wel teleurgesteld. Zelfs als ik een assist heb gegeven. Het laat zien dat ik gretig ben, maar ik kan er ook wel wat in doordraaien.”

Ondanks 26 doelpunten in 16 wedstrijden, kan het nog altijd beter, vindt Joppe vooral zelf. “Ik moet nog wat balvaster worden, ik speel nog te veel met mijn ‘kop naar voren’. Soms is dat balletje terugleggen slimmer. En mijn linkerbeen, dat mag ook nog wel wat beter. Ook wil ik technisch wat handiger wil worden, zodat ik gemakkelijker een mannetje kan passeren. Ik merk wel dat tegenstanders rekening met mij houden. Tegen Vitesse’63 bijvoorbeeld, liep er echt de hele wedstrijd een mannetje achter mij aan.” Het hielp overigens niet. CSV’28 won die wedstrijd met 9-0. Joppe legde er drie binnen. Toevallig ook een van de mooiste tot nu toe? “Nee, die was tegen SVM. Ik nam de bal op mijn borst aan en met een volley schoot ik ‘m in een keer binnen.”

Niet gewend

En dan is er natuurlijk nog Joppe’s voetbaltoekomst. De interesse is er logischerwijs. Een veel scorende nummer 9, jong en met een verstandige en goede ‘kop’ erop, dat staat synoniem voor belangstelling van andere clubs. “Natuurlijk ben ik daar wel mee bezig, maar het is ook nieuw voor mij en ik ben het niet gewend. Gelukkig heb ik heel veel aan de technische commissieleden. Dat vind ik fijn. Clubs melden zich tot nu keurig bij onze TC. Een deadline? Nee, maar ik kan ook niet te lang wachten natuurlijk.”
“We hebben een heel hecht team, de trainer brengt mij tactisch veel bij en geeft duidelijkheid. Daarnaast speel ik samen met Diek en met mijn broer Pepijn (19) die in Amsterdam woont. Samen met mijn broers spelen, is mij heel veel waard. Ik weet wat ik hier heb, dat ga ik niet zomaar opgeven. Voetbal staat voor mij niet op nummer één. Dat is mijn studie, want dat is mijn toekomst. Het kan dus zomaar zo zijn dat ik nog een seizoen bij CSV’28 blijf.”