
Landstede Hammers eert legende Noah Dahlman met tribute
· leestijd 2 minuten SportBASKETBAL - Hij krijgt woensdag 30 april, rondom de wedstrijd tegen Hubo Limburg United eindelijk zijn verdiende afscheid. Noah Dahlman was één van de beste spelers uit de historie van Landstede Hammers en pakte in juni 2019 de landstitel met de Zwolse club. Maar hoe goed was Dahlman eigenlijk in zijn Zwolse tijd? Aan het woord komen een aantal betrokkenen.
(door Harry Bouwhuis)
Dahlman (36), geboren in Minnesota en kleinzoon van John Kundla, de charismatische coach van de Minneapolis Lakers speelde van 2017 tot 2022 vijf jaar in Zwolle. In 2021 verlengde hij nog zijn contract, maar de club gunde hem als dank voor bewezen diensten een tussentijdse overgang naar het Japanse Gifu Swoops.
De center, steevast spelend met nummer 42, was jarenlang in Zwolle een basketballer met een enorme drive. Twee keer won hij de Supercup met als absoluut hoogtepunt de landstitel in 2019.
Veel Amerikanen streken in de loop der jaren neer in Zwolle zoals Scott Ungerer, Erik Nelson, Dan Shanks, Zack Novak en J.T. Tiller. Spraakmakende namen die in Zwolle echter in tegenstelling tot Dahlman, nooit een echte prijs pakten. Noah Dahlman is tijdens de tribute-match net als de nodige oud-ploeggenoten, woensdag zelf ook van de partij in Zwolle, de stad waar ook zijn zoon geboren werd.
Stroopwafels
De huidige technisch directeur van Landstede Hammers en oud-captain Nigel van Oostrum die jaren samenspeelde met de Amerikaan, weet hoe goed Dahlman was. ”Noah was bij ons een echte professional. Slim, sluw en positioneel zo sterk. Toen hij hier kwam nam hij al veel routine mee, opgedaan uit zijn tijd in onder meer Noord-Macedonië en Kosovo. Een altijd toegankelijke ploeggenoot niet alleen naar zijn medespelers, maar ook naar de fans.”
“Hij beschikte bovendien over een gezonde ondernemersgeest, zoals het organiseren van basketbalkampen in Amerika tot zelfs de handel in stroopwafels in Zwolle. Noah was niet alleen gefocust op basketbal, maar ook iemand die breed georiënteerd was en besefte dat er veel meer in de wereld te koop is.”
De inmiddels gestopte Ralf de Pagter (35) basketbalde vijf jaar in Zwolle en was bij de fans vooral populair om zijn nooit aflatende inzet. Ook hij geeft hoog op over Dahlman. “Hij was een hele fijne en prettige ploegmaat. Hij was geen boom van een kerel of een beest onder de borden, maar zo enorm slim. Hij had de gave om altijd op de goede plek te staan of een wedstrijd te laten kantelen. Een echte leider en winnaar.”
Oud-international De Pagter, intussen woonachtig in Heerhugowaard, kijkt nog met veel plezier terug op zijn Zwolse tijd. “Een mooie periode. Vooral in dat kampioensjaar 2018-2019 hadden we een geweldige mix. Met gedreven Nederlandse spelers en buitenlanders als Sherron Dorsey-Walker, Kaza Kajami-Keane en Noah. Het klikte met elkaar, met dank aan Noah die het team altijd bij de les hield.”
Wedstrijd lezen
Guard Mike Schilder (30), eveneens gestopt, denkt nog met veel respect terug aan Dahlman. “We hadden in Nigel van Oostrum een prima, gedreven en vooral ook beschaafde aanvoerder. Maar Noah was ook een echte leider. Bovendien een speler die tijdens wedstrijden nooit verzaakte en ineens als een duiveltje uit een doosje kon toeslaan. En iemand die heel goed een wedstrijd kon lezen. Het kampioensteam werd een puzzel die in elkaar viel. Eindelijk was de hegemonie van clubs als Donar, Leiden en Den Bosch doorbroken. Voor mij werd het daarna door veel blessureleed aan mijn enkel alleen maar minder. Na een periode bij Yoast United ben ik er vorig jaar mee gekapt.”
Wereldtop
Mark van Schutterhoef en hoofdcoach Herman van den Belt vormden jarenlang de vaste trainersstaf van The Hammers. Van Schutterhoef is nu manager basketbal van het CSE en heeft nog regelmatig contact met Van den Belt die in 2023 vertrok. ”Hij is een speler die altijd en overal succes heeft gehad, wel kwam hij op zijn positie net wat lengte tekort voor de absolute wereldtop. Hij wist dat overigens prima te maskeren door met zijn timing op te duiken in kansrijke positie.”
“Noah bereidde zich altijd heel goed voor, kende de tegenstander en had als de wedstrijd erom vroeg vaak een plan b voorhanden. Hij is al die jaren enorm belangrijk geweest en absoluut één van de beste buitenlanders die hier ooit heeft gespeeld.”































