Voor Dean Huiberts voelt Nederland nog steeds vertrouwd

VOETBAL - Hij was zes dagen in Kampen om Kerst te vieren met familie, vrienden en bekenden, maar de zondag voor de jaarwisseling zat Dean Huiberts ‘gewoon’ weer in Italië, want daar is een lange winterstop hetzelfde als je pasta kort en klein snijden. Zaterdag speelde de 25-jarige middenvelder van Pro Vercelli 1982 thuis tegen Pro Patria. Huiberts leeft zijn leven in Vercelli, gaat op de fiets naar het stadion en is PEC Zwolle allesbehalve uit het oog verloren. “Voor mij voelt Nederland nog steeds vertrouwd.”

(door Erik Riemens)

In de aanloop naar het uitduel tegen Ospitaletto medio december, raakte Huiberts geblesseerd aan de enkel. Daardoor miste hij die wedstrijd en die tegen Arzignano. Beide ontmoetingen gingen verloren, het eerherstel volgde zaterdag toen er met 1-0 werd gewonnen.

Vijf aanvallers 

“Tegen Pro Patri viel ik na een uur in. In die andere duels deed ik niet mee vanwege die blessure. Ik had eventueel kunnen spelen. Tegen Arzignano kwamen we al heel snel achter en liet de trainer op een gegeven moment vijf aanvallers warmlopen.”
De trainer luistert naar de naam Michele Santoni, een volbloed Italiaan, maar bekend van zijn tijd bij FC Dordrecht en Almere City. “Voetballen in Italië is heel anders, daarom is het ook niet goed te vergelijken als je kijkt naar het niveau. Als jij vijf minuten voor rust voorkomt, dan moet je koste wat het kost die voorsprong vasthouden. Zeker in de Serie C gaat een team dan niet op zoek naar de 2-0. Een keeper die de opbouw verzorgt en de bal inspeelt, zie je hier echt niet. Die schiet ‘m zo snel mogelijk weg.”

“Dat hoeft per definitie niet negatief te zijn hoor. Het is een heel andere beleving en cultuur”, vervolgt Huiberts. “Ik moest daar in het begin aan wennen, zoals ik sowieso hier behoorlijk moest wennen. De twee jaar Beerschot waren niet geworden waarop ik gehoopt had en ik snapte dat daardoor de clubs niet in de rij zouden staan. Toen Pro Vercelli belangstelling had, heb ik mijn zaakwaarnemer laten weten dat ik geen interesse had. Tot drie keer toe zelfs.”

Bizar lekker

Uiteindelijk hapte Huiberts alsnog toe. “Ik had het in het begin wel lastig, het is toch een heel andere cultuur en je zit echt ver weg. Je kunt niet zomaar eventjes naar huis. Italianen zijn heel emotioneel, spreken alleen maar hun eigen taal en kennen andere regels. Natuurlijk zitten er ook veel voordelen aan. In de zomer is het heerlijk weer, Vercelli ligt tussen Turijn en Milaan en het eten is er bizar lekker en bovendien heel goedkoop. Ik moest er gewoon even allemaal en wennen. Jezelf redden en helpen. Ik vond dat best wel lastig, maar ook wel heel erg leerzaam.”

Pro Vercelli is een middenmoter in groep A in de Serie C. “De club komt van ver en als je kijkt naar waar we nu staan, is dat eigenlijk wel prima”, concludeert Huiberts. “Vorig jaar hebben ze zich pas in de playoffs veilig gespeeld. Een Chinese eigenaar heeft de club samen met Dries Boussata (van Bridge Football Group waar FC Den Bosch, het Chinese Shaanxi Union en Pro Vercelli deel van uitmaken, ER) overgenomen. De trainer wil er meer voetbal inbrengen en dat gaat steeds beter, maar is niet iets wat van de een op de andere dag is gerealiseerd. Mijn rol is om het team op niveau te brengen. In het begin stond ik veel op de nummer 6 positie, de laatste tijd juist wat meer op 8 of op 10.”

Fiets

Huiberts heeft een contract voor een seizoen, maar zijn voetbaltoekomst is nog ongewis. Hij weet ook dat hoe langer hij in het buitenland vertoeft, hoe meer hij in Nederland uit beeld raakt. “Maar ik geniet hier wel hoor. Zelf woon ik het stadje en met de fiets ben ik binnen vijf minuten op de club. Met Mohamed Mallahi en Achraf El Bouchataoui heb ik twee landgenoten. waardoor je toch een beetje een Nederlandse connectie krijgt.”

Elke dag contact

“Ik volg PEC Zwolle zeker nog, ik vind dat ze een leuk team hebben en dat ze positief spelen. En ik kan ook echt genieten van Ryan Thomas nu hij weer fit is en bijna alles weer speelt. Verder heb ik nog elke dag contact met Belt (Thomas van den Belt, ER) en Beelen (Thomas, beiden ex-ploeggenoten bij PEC Zwolle, ER).”
“Als ik zeg dat ik neig om weer naar Nederland te gaan om bij familie en bekenden te zijn, dan is dat het eerlijke verhaal. Het voelt nog steeds heel vertrouwd. Aan de andere kant en dat is echt een voetbalcliché: ‘Je weet het maar nooit.’ En dat geldt zeker ook voor mij, want eerlijk gezegd had ik nooit verwacht dat ik ooit in Italië zou spelen.”