
Schandalig
· leestijd 1 minuut AlgemeenDe dagen in april hebben mij als fan van PEC Zwolle tot nu niet veel goeds gebracht. De gedwongen, vervroegde aftocht van Deventer naar Zwolle voelt nog steeds als een schandvlek. Ik moet er niet te veel over nadenken want dan begint mijn bloedruk schrikbarend te stijgen.
De nederlaag in het hol van de adelaar is nog steeds ronduit verschrikkelijk. Nog niet eerder heb ik mijn club zo vernederd zien worden door uitgerekend de aartsrivaal. Dat doet verrekt veel pijn.
Alsof het niet genoeg was geweest, gaven we een week later tegen rechterrijtje concurrent Excelsior twee cadeautjes weg waardoor we nog steeds niet veilig zijn. Geen eerherstel, geen compensatie aan die hondstrouwe fans, maar pakjesavond in april.
Eerlijk gezegd zal ik blij zijn dat de competitie er 17 mei op zit. Ik heb het wel gehad met dit seizoen van PEC. Tot nu toe hebben we zitten kijken naar een stel veel te lichte voetballers. Althans het merendeel. Ryan Thomas en Thom de Graaf en misschien Namli zijn het PEC shirt waardig. Maar de rest…
Waar ik me mateloos over opwind zijn die gasten die hun contract niet willen verlengen en voor geld kiezen. Bij PEC kregen ze de kans. Sommigen kwam hier zelfs geblesseerd aan en kregen alle gelegenheid om te revalideren terwijl er iedere maand een salaris werd uitbetaald. Zonder dat daar iets tegenover werd gezet en of geëist.
Dit is het resutaat van in de watten leggen. De jeugd van tegenwoordig wordt gepamperd, vertroeteld alsof het allemaal prinsjes zijn. Opzouten met die gasten. Ik ga geen vergelijking trekken met vroeger toen alles beter was. Deze jongens denken alleen aan zichzelf. Voetballen kunnen ze, echter als het er op aan komt laten ze ballen van hun voeten stuiteren. Missen ze de meest voor de hand liggende kansen en voeren ze toneelstukjes op. Ronduit schandalig is dat ze ter plekke vergeten dat voetbal een teamsport is. Een mentaliteit die hier niet past. De trainer staat machteloos in deze soap. De man is immers opgezadeld met een zooitje slampampers.
En toch hè… Morgen stap ik toch weer in de bus en rijd ik op een onmogelijke dag en tijdstip naar Eindhoven. Ook al weet je dat we geen punten meenemen. Toch ga je als trouwe supporter. Waarom? Omdat het Zwols blauw en het PEC groen mij heel veel waard is. Dat vergeten de voetballers die ons shirt onwaardig zijn.
Anton Cramer



























