SV Zwolle na honderd jaar nog altijd in witte broek en gele trui

AMATEURVOETBAL - SV Zwolle viert deze week het honderdjarig bestaan. Oud-speler Harry Bouwhuis duikt daarom in de geschiedenis van de club die in juni 1926 als Swift werd opgericht.

Die clubnaam werd al snel veranderd in RKSC Zwolle, omdat in Arnhem al een vereniging bestond met de naam Swift. RKSC Zwolle was in de destijds verzuilde maatschappij een echt katholieke club en trad aan in geelwitte pauselijke kleuren met de markante zwarte V op de borst.
Bertus van Putten was onmiskenbaar hét clubicoon. Hij scoorde talloze goals in het eerste elftal. Daarna was hij jarenlang trainer in alle clubgeledingen en initiator van de befaamde jeugdvoetbalkampen op de fiets (!) naar onder meer het Brabantse Vught.

Familievereniging

Jan Wolfkamp (80) voetbalde in de zestiger jaren in het vlaggenschip. “Wij waren rooms en dan kon je in Zwolle maar naar één club. SV Zwolle was altijd een hechte en gemoedelijke familievereniging, waar iedereen oog voor elkaar had.”

Dat het eerste bijna nooit het vierde- en derde klasse-niveau ontsteeg zat volgens Wolfkamp in de clubcultuur. “Er kwam best veel publiek kijken. Maar een topsportmentaliteit ontbrak, ondanks dat er meestal prima voetballers rondliepen. Zoals in mijn tijd Henny Hendriksen en Coen van Vilsteren (clubtopscorer met 104 goals HB.) die het zelfs tot het betaald voetbal schopten.”

Spekkies

“Ook Tonny Mensink had dat kunnen bereiken en was een hele goede spits, maar een echt trainingsdier was hij niet. En hij was gek op spekkies. Hij at als we na de training op vrijdag gingen toepen vaak een grote zak op”, lacht Wolfkamp. “Wim Bleeker was destijds aanvoerder, een stylist die geweldig kon koppen. En achterin stond Ludwig Mans.”
De na een profloopbaan bij PEC overgekomen verdediger was in 1957 één van de eerste Suri-profs van Nederland. “Ludwig was positioneel heel sterk”, herinnert Wolfkamp zich. “Hij zette geen stap te veel. Prestatief gezien hield het misschien niet altijd over, maar gezelligheid en saamhorigheid stonden hoog in het vaandel.”

Jan Bouwmeester (75) is al vanaf 1963 lid en kent die clubcultuur als geen ander, ook toen in 1969 de letters RKSC werden ingewisseld voor SV en het een omnivereiging werd.
“Het familiegevoel bleef centraal staan. Neem bijvoorbeeld onze familie Bouwmeester met mijn broers Rini en Theo en onze neven Rinus, Tonny, Leo en Nico. Het zijn er te veel om op te noemen, maar meer families droegen natuurlijk bij aan dat typische Zwolle gevoel.”
Bouwmeester somt nog een waslijst op aan kaderleden die hun sporen dik hebben verdiend. Onder wie uiteraard ook de geliefde pupillentrainer Frater Gerold die stiekem hoopte SV Zwolle met hulp van bovenaf naar een wat hoger plan te tillen.

Linkspoot

Bouwmeester was een linkspoot die doorgaans in het tweede speelde. “Ik moest het van mijn techniek en voorzetten vanaf de flanken hebben. Ik was daarna ook actief kaderlid als voorzitter van de sponsorcommissie en jeugd- en pupillentrainer. Een paar jaar terug heb ik het walking football hier opgezet met veel oudgedienden. Weet je wat mij van die beginjaren nog het meeste is bijgebleven? De verhuizing van het Gemeentelijk Sportpark in 1964 naar De Marslanden. Van achterafvelden naar een fantastisch complex met al die mooie populieren. Het maakte indruk op me.”

Langzaamaan kwam er bij het eerste elftal een nieuwe talentvolle lichting aan met Berrie Diender, Guus Hultink, Karel Rikels, Ton Korenromp, Eef Lemmens en Nico Bouwmeester. Maar de vierde klasse bleef desondanks meestal de vaste pleisterplaats.

Tweede klasse

Tot het seizoen 2007-2008. De geelwitten deden zomaar ineens verrassend een gooi naar de titel in de derde klasse. Wijhe ’92 ging met de eer strijken, maar in de finale van de nacompetitie in Hattem op 1 juni 2008 won de ploeg van trainer Patrick Wijsman met 1-2 van NEO uit Borne. SV Zwolle was ineens tweedeklasser. Een hoogtepunt in de geschiedenis van de enige Zwolse zondagclub.
Veel spelers met onversneden SV Zwolle DNA stonden aan de basis van dit succes, onder wie de broers Roy en Robbie Beernink, Koen en Leon Hultink en Iwan Visser (44).
”Een mooie mix met wat jongens van ZAC en keeper Mathijs Bouwhuis van Berkum erbij. Er was een echte klik. NEO was eigenlijk beter, maar Robbie Beernink scoorde twee keer uit het niets. Een geweldig seizoen”, vertelt Visser die vrijdag zeker van de partij is op de reünie. “Het zal een mooi weerzien worden ondanks de recente degradatie naar de vijfde klasse.”