
Voorzitter Bram Visscher trots uithangbord Tafeltennis Zwolle
· leestijd 2 minuten SportZWOLSE ZOMERGASTEN - In de zomermaanden start de sportredactie van De Swollenaer met de rubriek Zwolse Zomergasten. Een serie interviews met sportieve Zwollenaren. Vandaag deel 10: Bram Visscher (25), de jeugdige voorzitter van Tafeltennis Zwolle. “Ik voel mij ook verantwoordelijk.”
(door Erik Riemens)
Eigenlijk wilde hij dit jaar Gerwin Woelders helemaal niet opvolgen. Visscher was algemeen bestuurslid, verzorgde de ledenadministratie en zette zijn schouders onder het organiseren van tal van (tafeltennis)activiteiten. Dat vond hij wel prima. “In eerste instantie ambieerde ik het niet om voorzitter te worden. Wel dacht ik ‘ooit lijkt het mij wel leuk, maar nu niet.’ Ik ben natuurlijk nog jong en het is wel een verantwoordelijkheid die je dan hebt.”
Uithangbord
”Alleen, we hadden geen directe opvolger binnen de vereniging en bestuur. We bekeken de ledenlijst uitvoerig, deden een uitvraag, maar daar kwam eigenlijk niet echt een reactie op. Wie zou het dan kunnen doen? Je wilt ook een beetje een uithangbord voor je club hebben. Moeten we dan een extern iemand nemen? Iemand die het leuk vindt om te doen, met pensioen is en enige bestuurservaring heeft? Eigenlijk was ik daar geen voorstander van, omdat je juist wel clubbinding moet hebben en ook moet weten hoe het het tafeltenniswereldje werkt.”
Uiteindelijk kreeg Visscher de vraag voorgeschoteld of hij het niet zelf wilde doen. “Toen heb ik gezegd van ‘nee, dat ga ik nu echt niet doen’, maar ik ben er toch over gaan nadenken en heb die stap gemaakt. En ik heb er nog geen moment spijt van. Het gaat eigenlijk wel heel goed.”
Canada en Duitsland
Dat laatste blijkt wel uit het groeiende ledenaantal. “We hebben nu bijna tweehonderd leden, de meesten uit Zwolle uiteraard. Een aantal van onze jeugdteams speelt landelijk. Dat trekt ook spelers van buiten aan. We hebben zelfs leden in Canada en Duitsland. Naast dat we echt een hele leuke vereniging zijn, zijn we financieel ook gezond.”
Visscher staat vervolgens op, loopt de tafeltennishal in en pakt het nieuwe Craft verenigingstenue. “Op de mouw staan de initialen HJ, die staan voor Henry Jonker, een lid van ons die vorig jaar is overleden. Hij had een warm hart voor de vereniging, was zeer betrokken en genoot volop van de gezelligheid en verbondenheid. Daarom heeft hij een mooie schenking gedaan. Ter nagedachtenis staat er HJ op de mouw.”
Treinmachinist
Het typeert Tafeltennis Zwolle, vervolgt de voorzitter. Warm en betrokken. Hij wil dan ook op dezelfde voet doorgaan als zijn voorganger, al wil Visscher wel echt werk maken om van de grote groep consumerende leden ook meehelpende vrijwilligers te maken.
“Ik ben wel een controlfreak, wil de dingen goed doen en zet graag de lijnen uit. Ik ben meer een leider dan een een volger. Een aantal jaren geleden stapte ik naar het toenmalige bestuur, omdat ik in de vereniging de gezellige uitjes of leuke toernooien wat miste. Toen heb ik dat zelf opgepakt. Ook heb ik het bestuur gevraagd of ik de opleiding toernooileider mocht doen. Daarna heb ik meerdere toernooien, maar ook bijvoorbeeld etentjes en een sjoeltoernooi georganiseerd. Goed voor het samenzijn, de binding en de contacten. Het verenigingsleven is meer dan alleen maar sport. Ik voel mij ook verantwoordelijk. Dat komt denk ik ook vanwege mijn dagelijkse werk, want ik ben treinmachinist.”
Foutgevoelige sport
Naast treinmachinist en voorzitter, is de Zwollenaar ook nog speler. Dit seizoen speelt hij in het derde seniorenteam.
“Ik was een jaar of zeven toen ik in aanraking kwam met de sport tijdens een clinic voor basisscholen. Ik ben ooit een jaartje gestopt, wilde gaan voetballen bij SVI, want iedereen voetbalde, alleen er was toen een wachtlijst. Maar ik miste het tafeltennis toch en ben weer lid geworden. Sinds dat moment werd ik ook beter en heb daarna ook in het eerste team gespeeld.”
”Tafeltennis is een heel foutgevoelige sport, daardoor kun je je motivatie verliezen. In het begin liep ik constant ballen te rapen en verloor ik bijna alles. Maar zodra het ietsje beter gaat en je hebt die curve naar boven te pakken, dan wordt het echt leuk. En dat niet alleen. Het wordt ook verslavend. Heel verslavend, kan ik wel zeggen.”





























