Falend leiderschap
· leestijd 1 minuut AlgemeenVrouwlief schrok zich zondag rot van mijn bulderende lach. Ik zat wat te scrollen achter mijn laptop tot ik op Facebook een bijdrage van PEC Zwolle zag over de wedstrijd tegen Sparta. “Thuis zijn wij de baas”, luidde de tekst. Lol.
Natuurlijk, wij hadden gewonnen. Helaas kwamen de zuur verdiende punten in de schaduw te liggen door niet toegestaan vuurwerk voor de wedstrijd, touwtrekken om een spandoek en het ontruimen van een tribune achter het doel op zuid. Overigens nog steeds om onduidelijke reden. Balen dit, mijn club is wéér eens negatief in het nieuws.
De relatie tussen club en een deel van de supporters leek de laatste tijd verbeterd. Zaterdagavond kwam de kennelijk broze verhouding tot ontbranding. Supporters buitelden over elkaar heen op sociale media. Het ging jammer genoeg allemaal over randverschijnselen.
En de club? Helemaal niets vanuit de directiekamer of van bestuurstafel. Vandaar mijn bulderende lach. Thuis zijn wij helemaal niet de baas. Mijn club staat in de fik en de heren die het voor het zeggen hebben, zwijgen. Dit is geen leiderschap. Dit is een gebrek aan elementaire vaardigheden. Dat maakt me woest en verdrietig.
Dit conflict is kenmerkend voor de tijd waarin wij leven. Een groep supporters vindt tegen de regels in dat ze vuurwerk moeten afsteken op de tribune. Ze denken aan zichzelf en malen er niet om dat ze 13.800 supporters de pest in hun lijf jagen. De andere kant is dat in dit geval de club niet in staat is om dat vuurwerk buiten het stadion te houden. Meesterschap tonen we alleen bij pappen en nathouden. Gebrek aan beleid breekt nu op.
Bij iedere uitwedstrijd worden we grondig gefouilleerd. Thuis kunnen we zo door de poortjes. Een doodenkele keer wordt iemand onderzocht. Het stelt echt niets voor. Genoeg kansen spul naar binnen te smokkelen.
Ik ben het met het Zwolsch Supporters Collectief in ieder geval eens dat deze situatie smeekt om snel ingrijpen door het bestuur. Stel een onafhankelijke mediator aan en ga om tafel. Het liefst gisteren. Wij supporters kunnen niet zonder PEC en de club kan niet zonder ons.
Dit had een stukje moeten worden over de immense blijheid dat we zaterdagavond wonnen. Dat onze degradatiezorgen even naar de achtergrond zijn gedrukt. Dat we trots zijn op de manier waarop een slechte wedstrijd toch werd gewonnen.
Helaas laat bestuur en directie het afweten. Onze trots verdient leiderschap. Blus de brand. Een beetje snel graag.
Anton Cramer
