Als één man…
· leestijd 1 minuut AlgemeenIk streep de dagen af. Nog tien nachtjes slapen en dan start de eredivisie van het vaderlandse voetbal. PEC Zwolle is er weer bij en ik ook. Evenals al die duizenden fans die hun seizoenkaart net zo zullen koesteren als ik.
In een vol stadion op zaterdagavond tegen Sparta op 12 augustus. Echt voetbal zien is te lang geleden. Natuurlijk maakte vakantie iets goed, maar het bestaan krijgt toch net wat meer glans als het seizoen weer is begonnen en je het ritme van thuis en uitwedstrijden weer kunt oppakken.
Samen met je maatjes op de tribune, in het supportershome of in de bus naar een stadion in den lande. De wedstrijdspanning, de gezelligheid en de kameraadschap zijn ingrediënten die je mist in de voetballoze periode.
Natuurlijk dood je de tijd met het volgen van de nieuwtjes rond de club en dat zijn er tot aan de dag van vandaag veel. Er vertrokken dertien spelers en er kwamen er tot nu toe negen bij. Op het moment van schrijven ( zondagavond) circuleerde de naam van een Spanjaard op de sociale media.
Opvallend is dat er veel jonge spelers naar Zwolle zijn gelokt. Het overgrote deel van de nieuwkomers kost geen cent, behalve het salaris dan. Stel dat er één of twee van hen doorbreken op eredivisieniveau en het is weer bingo aan de Ceintuurbaan.
Maar goed, de fantasie van deze supporter slaat weer eens op hol. Eerst maar eens “kiek’n wat et wurdt” om het maar eens op z’n Zwols te zeggen.
Tot nu toe heb ik nog geen oefenwedstrijd gezien. Als ik de media en de supporters op de sociale media moet geloven is er toch wel wat vertrouwen. Alhoewel er altijd wat te zeuren zal blijven. Maar met nog één of twee echte versterkingen moet lijfsbehoud op eredivisie niveau wel gaan lukken. Althans, dat maak ik op als ik tussen de regels door lees.
Er is vertrouwen. Dat is maar goed ook, want steun van ons supporters is hard nodig. De twaalfde man kan soms net dat zetje geven om een paar punten over de streep te trekken.
Met z’n allen als één man achter de club. Zonder gedoe van gestaakte wedstrijden of rellerig gedoe op de tribunes. Ooit zongen Van Kooten en De Bie in het legendarisch lied “Zwolle zonder dolle”: Ín Zwolle weten ze hoe het hoort!’.
Nog bijna negen nachtjes slapen…
Anton Cramer
