Stadsdichter neemt na 130 gedichten afscheid

ZWOLLE - Na twee jaar en 130 gedichten neemt Bauke Vermaas donderdag afscheid als stadsdichter. “Het was mooi maar het is ook goed nu. Ik heb mijn stem met plezier in dienst gesteld van de stad.”

(door Joop de Haan)

Waarom wilde je stadsdichter worden?
“Ik had er twee jaar daarvoor al over nagedacht, maar ik wilde eerst mijn schrijven wat verder ontwikkelen. In november 2022 begon de selectieprocedure opnieuw en toen had ik wel het gevoel dat ik iets te zeggen had.”

Wat verwachtte je?
“Dat ik de stad zou leren kennen. Ik ging er open in, zo van: kom maar op. Wat ik kan vinden? Wat kan ik schrijven?

Hoe kwam je aan onderwerpen?
“Ik schrijf op verzoek en eigen initiatief. Verzoeken kreeg ik van de gemeente als er iets in de stad gebeurt, maar ook van bedrijven. Ik werd gevraagd rond 4 en 5 mei, de bevrijding van Zwolle op 14 april en de onthulling van Stolpersteine. Gekoppeld aan het Hanzejaar heb ik ook verschillende gedichten geschreven. Maar ik schreef ook gedichten als ik zelf dacht: dit vind ik belangrijk. Ik legde mezelf wel druk op omdat ik eens in de twee weken een gedicht in de Swollenaer wilde zetten, ik wilde zichtbaar zijn. Op Instagram (@stadsdichterzwolle) plaatste ik bijna elke week wel iets. Soms iets kleins, over de lente die eraan komt. Het hoeft niet alleen over grote dingen te gaan, maar ook over kleine dingen of dingen die ik zelf mooi vind. Bijvoorbeeld in het voorjaar van 2023 over de Halve Marathon van Zwolle. Ik had zelf meegedaan en vond het leuk om daar iets over te schrijven. Ik schreef ook op eigen initiatief over de promotie van PEC. Ik weet niks van voetbal, moest me er echt in verdiepen, maar ik vond dat ik daar iets over moest schrijven. Zo heb ik wel naar dingen gezocht.”

Volgde je met andere ogen het nieuws?
“Ik ben niet zo’n goede nieuwsvolger maar ik heb me er wel toe gezet om er wat meer op te letten. Ik had dat misschien beter kunnen doen, maar ik ben niet iemand die heel erg aanhaakt op de actualiteit. Soms was er iets waar ik wel op aan ging. Een tijdje geleden was er sprake van dat de gemeente fossiele reclames ging weren uit de openbare ruimte. Ik ben niet activistisch maar vond dat best een goed idee. Dus daar schreef ik iets over. Maar ik weet niet eigenlijk niet hoe dat verbod is afgelopen.”

Over welk gedicht ben je het meest tevreden?
“Dat is moeilijk kiezen. Wat heel goed is ontvangen is het gedicht dat ik voor de Zwolle Pride heb geschreven. De boodschap van het gedicht is dat we allemaal niet zo verschillend zijn en niet zo wij-zij moeten doen. Dat iedereen er mag zijn en erbij hoort. Het gedicht is gebruikt door de Zwolle Pride en door Stadkamer, het heeft ook op een banner in het Academiehuis gehangen. Later paste het ook goed in de nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente Zwolle, waar ik het opnieuw heb voorgedragen. Het gedicht is heel helder, niet ingewikkeld, als je het hoort snap je wat de bedoeling is. Het heeft een blijvende plek gevonden en wordt gezien en gehoord. Dat vind ik mooi.”

Heb je veel reacties gekregen?
“Over Zwolle Pride dus heel veel. Ook wel op de gedichten die in de Swollenaer zijn verschenen. Maar je hoort het niet meteen terug, mensen gaan niet bellen of een berichtje sturen. Ik zend heel veel maar weet niet hoe het valt. Pas als je mensen tegenkomt en in gesprek raakt zeggen mensen soms: ik lees jouw gedichten graag.”

Hoeveel gedichten heb je gemaakt?
Ik heb ze vorige week geteld en het waren er 130. Dat gaat van een haiku over meeuwen die in de IJssel zwemmen tot een gedicht waarin ik een symposium heb samengevat. Een selectie staat in de bundel ‘Voor jou schrijf ik mijn vingers blauw’. Het samenstellen was een leuke puzzel. Het principe was: wat wil ik laten zien en achterlaten? En wat staat thematisch bij elkaar en wat zet je tegenover elkaar op bladzijdes? Soms was het best moeilijk om gedichten te laten afvallen.”

Val je na twee jaar stadsdichterschap in een zwart gat?
“Ik ben de afgelopen twee jaar gedwongen heel productief geweest en ik heb mijn stem met plezier in dienst gesteld van de stad. Ik kijk er naar uit om weer wat meer te gaan schrijven voor mezelf. In die zin is het ook goed nu. Dus dat zwarte gat zal wel meevallen, want ik dicht gewoon door. Ik heb de ambitie om productief te blijven, verder te komen en te groeien.”

Baukes bundel ‘Voor jou schrijf ik mijn vingers blauw’ is vanaf 31 januari te koop in onder andere het Academiehuis en de Zwolse boekhandels, en ook bij haarzelf te bestellen via www.baukevermaas.nl/stadsdichterzwolle