Wispelturig
· leestijd 1 minuut AlgemeenHet eerste woord dat bij me binnenkomt als we het hebben over het seizoen van PEC Zwolle is grillig. Helaas dekt dat woord nog niet de lading die ik in gedachten heb. Voor het eerst vroeg ik AI om hulp.
‘Grillig als het weer in april’, ‘Grillig als een kronkelend beekje’, ‘Grillig als de wind’. Drie metaforen kreeg ik aangereikt en ze konden me nauwelijks bekoren.
Te weinig grillig als ik naar dit seizoen kijk. We helpen zwakke broeders in het zadel en snoepen punten van clubs uit het linkerrijtje. Inmiddels zijn drie wedstrijden tot Zwolse trauma’s aangemerkt.
De schandalige nederlaag tegen degradatiekandidaat Heracles met 8-2. De slachting door Feyenoord met 6-1. Vorig week in Heerenveen een meer dan gênante 4-2. Terwijl we na twintig minuten met 0-2 de dans leidden en vervolgens de wedstrijd cadeau deden. Overigens maken de wedstrijden tegen AZ heel veel goed, net als de overwinningen op Twente en Sparta. Alles bij elkaar is deze wispelturigheid van zeldzaam hoog niveau.
Het kan nooit normaal bij ons, verzuchtte een mede supporter vorige week na een wonderlijke wedstrijd. Een deel van onze vaste supporterskern vierde carnaval in Zwolle, wij diehard fans deden ook zoiets maar dan in negatieve vorm op Friese grassprieten. Na twintig wervelende minuten met oogstrelend aanvalsspel, kwam er zand in de machine, Het duurde veel te lang voordat de kou van deze wedstrijd uit mijn lijf was verdwenen.
Zondagmiddag stonden we voor ons plezier in de tochtige Galgenwaard in Utrecht. Die ‘voetbaltempel’ bestaat uit vier tribunes die los van elkaar staan. Door de open hoeken waait er altijd een wervelende wind die je afkoelt als een soort van sluipmoordenaar.
Met name de eerste helft had ik het alleen maar koud en groeide het chagrijn per minuut met een centimeter. Na een half uurtje beurde een begaand medesupporter mij een beetje op. Of ik er over wilde praten? Haar relativerende woorden brachten de lach enigszins terug. De achterstand bleef evenals het erbarmelijke spel van onze groenhemden.
En ja hoor, na de thee was de grilligheid in optima forma weer terug. Net zo nukkig als de wind. Utrecht bleek meester in het missen van kansen en allengs kreeg PEC meer vat op de wedstrijd. Het uiteindelijk gestolen punt voelde als pure winst.
Zondag Ajax thuis is heel anders dan een gewone thuiswedstrijd en niet te voorspellen. Laat de grilligheid na alle ellende weer eens in ons voordeel uitvallen.
Anton Cramer
