Peperbushoogte
· leestijd 1 minuut AlgemeenHoe de sfeer rond PEC Zwolle in een paar dagen tijd kan omslaan, is ronduit verbijsterend. Woensdag veroverde de Zwolse brigade een punt in Alkmaar en kraaiden de PEC supporters victorie als gebraden hanen.
Zaterdag donderden die zelfde supporters inclusief het team van een zelf opgeblazen roze wolk en reden we aangeslagen naar huis. Niet vaak heb ik zo’n lange en chagrijnige terugreis meegemaakt als zaterdagavond.
De heenreis was een stuk aangenamer. De branie schetterde door de bus die ons naar Volendam reed. Na de wedstrijd zouden we op tien punten staan. Jawel, het werd wel lastig aan de boorden van het IJsselmeer. Echter ons zelfvertrouwen was Peperbushoog.
Na de florissante start van het seizoen zijn we na een aantal nederlagen op rij op onze plek gezet. Op zich is dat geen ramp. Voor het seizoen was duidelijk dat met dit spelersmateriaal een plek in het rechterrijtje het hoogst haalbare zou zijn. Na twee overwinningen op rij klonk onze trots net iets te hard. Zelfoverschatting werd bijkans de maat der dingen onder de Peperbus.
Het bonuspuntje uit Alkmaar poetste ons verdriet over de verloren IJsselderby snel weg. Overigens in beide wedstrijden werd er leuk voetbal gespeeld. Ook niet onbelangrijk voor het zelfvertrouwen. Dat zou in Volendam voor het verschil zorgen.
Als je de wind tegen hebt komen de zwakke plekken eerder aan het licht. Met name op beide flanken van de verdediging zit het niet goed. Angstig verdedigen en een stroperige balbehandeling zorgden er voor dat de wijdbroeken twee keer konden scoren en wij aanvallend onmachtig waren voor het vijandelijk doel.
Het verlangen naar een productieve spits is onder de Peperbus zo allemachtig groot, dat als er iemand voorin vier keer scoort in een duel in Noord-Holland, hij hier al een speciaal shirt op sociale media krijgt aangemeten.
In voetbaltermen gesproken lieten we dit weekeinde zes punten liggen tegen een directe concurrent uit dat rechterrijtje. Als je dan zo hard van je wolk van zelfoverschatting af valt, doet dat pijn, staan de gezichten in de bus op onweer en zijn de lontjes kort.
Een kritisch stukje dus na het uiteenspatten van de droom. Niet negatief. Het is soms lastig om uit je eigen opgeblazen bubbel te ontsnappen. Drie wedstrijden in één week is te veel voor dit team. Toch is het spel op zich van PEC de laatste weken prima. Voor mij het houvast op Peperbushoogte.
Anton Cramer
