Hoop op behoud
· leestijd 1 minuut AlgemeenDat PEC zaterdag dit jaar afsloot met een nederlaag kwam hard binnen. Dat droef gevoel vlak voor de warmte van Kerst zorgde voor kilte. Toch past dit verlies in het beeld van dit seizoen. Grillig en verre van stabiel. In uitwedstrijden sloeg de brigade van Van der Vegt een keer een deukje in een pakje boter. Thuis werd vier keer gewonnen. Ook dan zit je wel tot en met het laatste fluitsignaal in de rats.
Die kronkelende prestatiecurve heeft negentien punten opgeleverd. Twee meer dan vorig jaar. Dat mag je voor deze selectie een reuzeprestatie noemen. Het team hiervoor bezat aanmerkelijk meer kwaliteit en had twee punten minder om deze tijd. We staan vijf punten boven de degradatiestreep.
Stabiliteit, het woord viel al eerder, is echter verder weg dan ooit. In de wedstrijd bij Excelsior was dit begrip alleen in het woordenboek te vinden. De elf van de eerste helft oogden kwetsbaar als een stel jonge eendjes dat de weg kwijt is. Luid snaterend vlogen ze zonder duidelijk plan alle kanten op. Fout op fout werd gestapeld. Dat het met rust slechts 0-1 stond was te danken aan de enige die in de chaos het hoofd koel hield, onze doelman.
Het oudste eendje van het stel zorgde na rust nog voor hoop in de supportersharten. Eén moment van onoplettendheid gecombineerd met onkunde zorgde vlak voor tijd voor een venijnige uithaal van de Kralingers en gejuich in het knusse stadionnetje. Dat na afloop in ons uitvak een besmuikt doch hoorbaar ‘Schaam je kapot’ werd geroepen is ongepast. Ik was ook niet geamuseerd, maar je club affakkelen is kortzichtigheid in de onderbuik.
Voor dit seizoen waren de verwachtingen van PEC zo laag dat een web van negativiteit over de club werd gesponnen. In de eerste wedstrijd van het seizoen verrasten we direct FC Twente en werd een stevige basis gelegd voor ongezond veel optimisme. Ook supporters deden opportunistisch mee aan het meanderende gedrag van de selectie. Met het kerstresultaat als gevolg.
We gaan teleurgesteld de Kerst in. Ten opzichte van vorige week drie plekken gezakt. Als sporter en supporter hoop je altijd op meer. Die verwachting blijkt valse hoop.
Onder de kerstboom komt hopelijk de bezinning. Wordt de teleurstelling van diepe dalen ingeruild voor meer realistische hoop op behoud. Mijn wens is dat de directie tijdens de winterstop een pot geld vindt om de balans te vinden waar iedereen naar snakt.
Anton Cramer
