Dood of de gladiolen
· leestijd 1 minuut NieuwsDeze supporter van PEC Zwolle heeft twee fantastische, voetballoze weken gehad. We zijn al twee weken ongeslagen. Geen verhoogde hartslag, nul slapeloze nachten. Vrolijkheid vierde hoogtij toen vanuit het Portugese kamp het bericht kwam dat we zo maar een oefenwedstrijd hadden gewonnen.
Een ongekende weelde dit seizoen. De marketingafdeling van PEC Zwolle ronkte alweer alsof er niets aan de hand was. De ene na de andere modieuze term rolde over de sociale media. Alsof we er reuze florissant voorstonden in plaats van derde van onderen. Het waardeloze gevoel van voor de interlandbreak werd verdreven door de voortsnellende tijd.
Of de tijd ook alle wonden heelt moet komende week nog maar blijken. Cambuur thuis komende zondag. Een wedstrijd waar ik nog liever niet aan wil denken. Dit heerlijke gevoel wil ik vasthouden. Zo lang mogelijk. Ik wil eigenlijk niet horen over de dood of de gladiolen. Het gevoel van een poosje ongeslagen zijn, verdooft mijn realiteitszin.
Mijn medesupporters zijn wat minder met dit halleluja gevoel geïnfecteerd, Een deel heeft nog steeds een onwankelbaar vertrouwen. Een ruime meerderheid is cynisch en ziet het niet meer goed komen met deze trainer. Zaterdag is het of bijltjesdag, of zetten we de gladiolen op de vaas. Pas een keer dit seizoen mochten we maar juichen.
De blamage tegen Feyenoord laat nog steeds het schaamrood op mijn kaken gloeien. Het uitje naar Groningen veroorzaakt ook nog steeds vlekken. In mijn lange supporters-carrière heb ik zelden zo’n lichtzinnig gevoel gehad als afgelopen, ongeslagen weken. Meestal kan ik niet wachten tot de volgende wedstrijd. In dit geval was zelfgekozen cynisme mijn schuilplaats.
De verwende prinsjes waarover ik in mijn vorige stukje schreef, hebben eerst een week vrij gehad. Aansluitend mochten ze een paar dag naar Portugal. De trainer sprak tegen een journalist van de Stentor in ieder geval nog steeds wartaal. Tegendoelpunten heten in zijn jargon verbeterpunten. Tsja…, zo ken ik er nog wel een paar.
Komende week gaat alle energie en aandacht naar de wedstrijd tegen Cambuur. Voor het seizoen betitelden we die club als degradatiekandidaat. Voorlopig staan ze boven ons. Onze hoop is nu gevestigd op de terugkeer van Ryan Thomas en mogelijk Younes Namli. En uiteraard op al die verbeterpunten waaraan die paar dagen in Portugal zo hard is gewerkt.
Het is nog vroeg in het seizoen maar het is nu al de dood of de gladiolen. Zeker voor de trainer.
Anton Cramer
