Rondje Afscheid: Emily Schaapman: ‘Herman Brood een knuffeljunk, dat werd heel erg uitvergroot’

Een kort bericht op LinkedIn maakt duidelijk dat Emily Schaapman per 1 oktober aanstaande haar werkzaamheden als manager van het Herman Brood Museum & Experience beëindigt. “Het waren vier fantastische jaren”, aldus Schaapman. Daar willen wij meer van weten. Een vraag en antwoord interview.

(door Peter de Jong)

Waarom vindt dit gesprek plaats bij Anne & Max?
“Voordat ik bij Ivo (De Lange/PdJ) kwam te werken heb ik hier gewerkt. Dit is een hele fijne koffietent die op maandag gewoon geopend is. Dat zijn er maar weinig in Zwolle. Daarnaast heb ik de sleutel van het museum al ingeleverd. Vond ik wel zo netjes.”

Wie is Emily eigenlijk?
“Ik ben geen Zwollenaar, kom oorspronkelijk uit Haaksbergen, ben opgegroeid in Ommen en vanaf mijn 15^e heb ik onderwijs in Zwolle gevolgd. Dat was op Talentstad aan de Rieteweg; bestaat nu niet meer. Later ben ik op kamers in Zwolle gaan wonen en heb aan de Cibap gestudeerd. Ook heb ik nog een tijdje in Amsterdam gewoond maar dat vond ik helemaal niks. Doe mij maar Zwolle, ons kent ons en hier valt genoeg te beleven en er is genoeg te doen. Zwolle kan best heel erg een dorp zijn maar daar is niets verkeerd aan. Als er in Amsterdam iets nieuws is dan vindt men dat vaak niet eens interessant omdat het ergens in de wereld al gedaan is. Iets nieuws in Zwolle, dan is het ook nieuw en wil iedereen daar iets van. Dat maakt Zwolle ook leuk. Ik ben geen officiële Blauwvinger dus maar voel mij wel Zwollenaar.”

Vier jaar manager in het Brood Museum, vertel.
“Ik heb daar zo’n leuke tijd gehad. Het was voor mij leerzaam en afwisselend. Ik kwam uit de horeca en dit was mijn echte baan buiten de horeca met nieuwe perspectieven. Ik heb als manager nieuwe aspecten geleerd, veel mensen ontmoet en leerzaam omdat ik Herman Brood beter heb leren kennen. Zelf kom ik uit 1995, heb Herman brood dus eventjes meegemaakt maar niet zoals de meeste mensen die in ons museum kwamen. Van hen heb ik ook veel geleerd. Het afwisselende in mijn job, deels het museum, dan weer op kantoor, het was heel uiteenlopend en daardoor heel afwisselend.”

Met Jeroen van Doornik die de Broodstyle workshops regisseerde had je ook een speciale band.
“Klopt, een leuke man en over zijn workshops kreeg ik alleen maar positieve reacties. De samenwerking met Jeroen ga ik zeker missen. Het was een feestje om dat met hem te organiseren. Jeroen kan de stijl van Brood exact maken. Als je niet beter weet zou je de naam van Brood aan zijn werk kunnen verbinden. Een vakman.”

11 juli 2001, wat betekent die dag voor jou?
“De sterfdag van Herman. In het museum staan wij daar eigenlijk niet zo bij stil. Wel weet ik dat er in Amsterdam die dag een bijeenkomst is voor echte diehard Brood fans. Wij geven in feit alle geopende dagen van het museum een eerbetoon aan Herman.”

In die 4 jaar heb jij Herman Brood beter leren kennen.
“Veel meer en veel beter. Ik ben opgegroeid in de sfeer dat Herman Brood een knuffeljunk was. Maar dat werd heel erg uitvergroot. In het museum kom je erachter en laten wij de persoon achter Herman zien. Zo heeft Ivo een prachtige documentaire over Herman gemaakt onder de titel ‘kunst, begin d’rr niet an’. Dan zie je hoe Herman echt was en dus meer dan een knuffeljunk. Tijdens rondleidingen en op scholen vertelde ik dat Brood deed wat hij zelf wilde. Hij trok zich niets aan van wat anderen over hem dachten.”

Al die Brood merchandise in het museum, is dat niet te veel van het goede?
“Dat vind ik niet. Herman was geweldig en wilde graag in het middelpunt van de belangstelling staan. Al die merchandise past gewoon bij hem. Herman zou het vast geweldig hebben gevonden dat het er is. En, bezoekers vinden het ook leuk want het verkoopt goed.”

Is er leven na Brood voor jou?
“Ik ga het en hem missen maar er is absoluut leven. Op dit moment ben ik zelf leven aan het maken. Ik ben in verwachting en eind dit jaar verwachten mijn vriend en ik ons eerste kindje. Een meisje, daar kan ik mij heerlijk op focussen.”