Stijgende lijn bij PEC Zwolle
· leestijd 1 minuut SportVerliezen, het went nooit. Ik heb er een gruwelijke hekel aan. Als supporter van PEC Zwolle heb je vaker te maken met verlies dan als fan van een topclub. We zijn ervaringsdeskundigen in pijn lijden.
Met die vaardigheid op zak stapten maatje J. en ondergetekende vrijdagavond met een positief gevoel op de fiets naar huis. Tegenstander AZ had ons verslagen, maar de manier waarop PEC zich had verweerd, kreeg onze goedkeuring. We waren niet de enigen. Er werd minder gemopperd dan gewoonlijk bij een nederlaag.
Op scoren moet ons team nog wat meer oefenen. Daarin is AZ iets verder dan wij. Maar inzet, teamspirit en creativiteit brachten ons verder dan dat ik vooraf had gedacht. De stijgende lijn in het veldspel dat we vorige week al in de Grolschveste zagen, werd doorgetrokken. Ik wil er voor waken dat ik nog niet al te optimistisch de loftrompet blaas. We staan immers op plaats 16. Toch zie ik de toekomst met redelijk wat vertrouwen tegemoet. Tegen de duels met Twente en AZ zag ik huizenhoog op. In Tukkerland pakten we een bonuspunt en tegen AZ had er minstens een punt in gezeten.
De technisch directeur heeft goed ingekocht. Trainer Johnny Jansen weet er zowaar een eenheid van te maken waar vertrouwen van afstraalt. Dat is een verademing bij een paar wedstrijden geleden.
Vanaf Heracles thuis is er een stijgende lijn ingezet. Voetbal is een teamsport. We zijn er nog lang niet maar bijna iedere selectiespeler is er van overtuigd dat samenwerken meer loont dat ieder voor zich en God voor ons allen. Ik schrijf bewust bijna iedere speler. Vrijdagmorgen werd ik onaangenaam verrast door een interview in De Stentor met gelegenheidsaanvoerder Davy van den Berg. Die kondigde doodleuk aan op een vrije transfer aan te sturen. Ik gun iedereen het beste. Als je op deze manier je dankbaarheid toont aan een club die je de kans geeft, nadat je bij diverse clubs bent mislukt, ben je voor mij een over het paard getild jochie. Je laat zo je club in de steek. Dat steekt me. Als het aan mij had gelegen was hij vrijdagavond op de bank begonnen. Ik applaudisseerde toen hij in de tweede helft werd gewisseld voor Namli. Dit mannetje moet beseffen dat de wereld niet om hem alleen draait.
Zondag gaan we met z’n allen thuis de stijgende lijn doorzetten tegen Almere. Als een team verlaten we de degradatiezone.
Anton Cramer
