Boys spits Robin Gerritsen heeft voetbal nog steeds nodig
· leestijd 1 minuut SportAMATEURVOETBAL - Ook dit seizoen krijgt de rubriek Salverda Topscorers Trofee weer wekelijks aandacht in De Swollenaer, op de website en op Facebook. De sluwe spitsen, de gehaaide goaltjesdieven en de mannen en de vrouwen die vaak een vinkje achter hun naam krijgen komen aan bod. En dat van alle Zwolse amateurclubs. Deze keer Robin Gerritsen van Zwolsche Boys (33).
(door Erik Riemens)
De derby zaterdag tegen ZAC eindigde in 1-1. Hoe heb je ‘m beleefd?
“Nou, het was mijn eerste als speler, want de vorige keer was ik nog geblesseerd. Het was een dramatische wedstrijd, een echte derby dus. We kregen een onterechte penalty tegen - ik heb de beelden gezien - toegekend door een scheidsrechter die zich liet meeslepen in de hectiek. Jammer dat de juiste persoon niet was aangesteld. Gelukkig maakten we voor rust gelijk, maar eerlijk is eerlijk, het was zeker voor de neutrale toeschouwer een verschrikking.”
En dan was er ook nog gedoe en onrust met supporters in de eerste helft langs het veld. Wat kreeg jij er van mee?
“Een paar jongens van de Boys, tenminste zo leek het, wilden een vlag van ZAC stelen en toen gebeurde er het een en ander, maar dat werd snel in de kiem gesmoord. Ik heb mij op het veld in ieder geval geen moment onveilig gevoeld of zo. We zeiden als spelers ook tegen elkaar van ‘doe ff normaal’. Dit hoort en past niet bij deze derby.”
Gauw naar het voetbal dan. Want de Boys doen het goed toch?
“Zeker, we staan vijfde, zijn tevreden, maar we hadden er nog beter voor kunnen staan. We spelen dit seizoen veel aanvallender met mooi voetbal en hebben een goede trainer die vooruit wil voetballen en niet wil inzakken. Jammer genoeg konden we dat tegen ZAC niet voortzetten.”
Hoe gaat het met jou bij je nieuwe club, waar je sinds dit seizoen speelt met tweelingbroer Wilco?
“Vorig jaar speelden Wilco en ik nog bij Be Quick’28, maar daar klikte het niet met de trainer. Allebei wilden we weer samen spelen. We begonnen allebei bij Heino, maar toen hij verhuisde naar Zwolle en bij WVF ging spelen, misten we elkaar. Nu gaat het erg goed, we hebben een leuke ploeg en inmiddels heb ik negen keer gescoord in elf duels.”
Toch was je begin niet zoals je had gewild toch?
“Klopt, ik had al langer last van mijn knie door een verkeerde beweging op kunstgras. Ik liep er maar mee door, maar ik was mezelf helemaal niet meer. In de voorbereiding liet ik mij in een privékliniek in Amstelveen opereren aan mijn meniscus. Vijf weken later stond ik weer op het veld, want voetbal heb ik gewoon nodig.”
