Volgens Stan Wissink moeten puntjes punten worden bij ZAC
· leestijd 1 minuut SportAMATEURVOETBAL - Ook dit seizoen krijgt de rubriek Salverda Topscorers Trofee weer wekelijks aandacht in De Swollenaer, op de website en op Facebook. De sluwe spitsen, de gehaaide goaltjesdieven en de mannen en de vrouwen die vaak een vinkje achter hun naam krijgen komen aan bod. En dat van alle Zwolse amateurclubs. Deze keer Stan Wissink van ZAC (26).
(door Erik Riemens)
De derby van ruim anderhalf week geleden tegen Zwolsche Boys, was voor jou wel bijzonder toch?
“Nou, toen de Boys de 1-1 maakten kwam een supporter op het veld, verkleed als degradatiespook. Ludiek hoor, maar op een gegeven moment kwam hij wel heel dichtbij staan en toen kon ik het niet laten om dat doek van zijn hoofd af te trekken. Daar zijn wat foto’s en filmpjes van verschenen. Over het spel kan ik heel kort zijn. Het was een wedstrijd die beide teams niet wilden verliezen.”
Jullie staan dertiende en voorlaatste met tien punten. Het is bepaald niet jullie seizoen toch?
“Klopt, het zit ook niet mee moet ik zeggen. Veel blessures, het valt vaak niet onze kant op en echt geluk hebben we ook niet. De groep is gewoon niet groter, wel gaat het de laatste tijd wat beter en behalen we wel wat puntjes, maar dat is niet genoeg. Puntjes moeten punten worden.”
De nummers dertien en veertien gaan er rechtstreeks uit. Een club als ZAC hoort toch niet in de vierde klasse thuis?
“Nee zeker niet, we doen ook echt niet onder ten opzichte van andere clubs. We staan met nog tien wedstrijden, tien punten achter op de nummer tien, Dieze West. Dat moet ons doel zijn, waarbij we als voordeel hebben dat we de meeste concurrenten nog thuis krijgen.”
Hoe is het met jezelf? Een club die onderin bungelt, scoort - in jullie geval 14 treffers - ook niet veel.
“Ik sta op vier doelpunten en ik moet zeggen dat het raar is dat je in de onderste regionen speelt. Ik was een tijdje geblesseerd, we zijn naar een ander systeem gegaan, omdat we de goals te gemakkelijk tegen kregen. Nu ben ik een van de twee spitsen en speel ik in principe altijd. Het neusje voor de goal heb ik nog steeds.”
Je bent 26 jaar, ZAC draait een lastig seizoen, kijk je weleens verder?
“Ik ben teruggekomen van HTC, omdat ik hier met mijn vrienden wilde voetballen. Dat was een heel bewuste keuze. Het zijn mijn maatjes. Ondanks dat het niet goed gaat, hebben we een leuke groep en plezier met elkaar, zeker ook buiten het veld. Daarom ben ik helemaal niet van plan om hier weg te gaan.”
In 2019 won je de Salverda Topscorers Trofee in dienst bij HTC met 36 doelpunten. Kijk je er elke dag naar?
“Ha, ha, nee want ik heb ‘m niet thuis, de trofee staat bij mijn opa in de kast. Hij is er supertrots op.”
