Zwolse zomergasten: Yukon 1000 kanoëster Ineke Karrenbelt

ZWOLSE ZOMERGASTEN - In de zomermaanden start de sportredactie van De Swollenaer met de rubriek Zwolse Zomergasten. Een serie interviews met sportieve Zwollenaren. Vandaag deel 6. Ineke Karrenbelt (42), die in de kano deelneemt aan de Yukon 1000, de langste peddelrace ter wereld met de start in Canada en de finish in Alaska. “Stiekem hoop ik toch wel een beer te zien.”

(door Erik Riemens)

Morgen - donderdag 10 juli - zit ze samen met Mel Eissens in de kano. De start is in Whitehorse in Canada, de finish in Alaska onder de Dalton Highway Bridge. Achttien uur per dag, in minder dan tien dagen ruim 1600 kilometer kanoën in een soms onstuimige rivier van 3185 kilometer met honderden zijtakken.
“Een uitdaging”, aldus Ineke, die weet wat het is om lang op het water te zijn. Eind 2023 was ze één van de vier roeisters van de Zwolse Blue Atlantics. In 47 dagen werd per boot de Atlantische Oceaan overgevaren, een tocht van meer dan 5000 kilometer.
“Ik ben er toen later bijgekomen. Het was een ontzettend mooi avontuur, maar bij terugkomst dacht ik wel van ‘nu even geen gekkigheid meer.’ Ik houd wel van een avontuur op zijn tijd, maar ik vind het ook heerlijk om thuis te zijn en te genieten van de simpele, kleine dingen.”

Zwitserland

Het liep allemaal wat anders. “In de zomervakantie was ik in Zwitserland en sprak ik af met Mel, die in haar eentje de oceaan over was geroeid. Ik stuurde spontaan een berichtje of ik langs kon komen, want ze woont daar. En van het een kwam het ander. Ik had nog nooit van de Yukon 1000 gehoord, maar dat het maximaal negen dagen was, zes uur verplichte rust per dag en dat ik niet zeeziek zou worden, sprak mij meteen aan. Plus de mooie en ruige omgeving en vooral een plek waar je normaal gesproken niet komt. De oceaanrace heeft mij mentaal ook veel gebracht, zo van ‘ik kan dit.’ Daardoor heb ik ook nog meer zelfvertrouwen gekregen.”

Het plan was gesmeed, maar meedoen was niet zomaar geregeld. Er waren meer dan 5000 (!) inschrijvingen, terwijl er maar 30 bootkoppels - naast een kano, kan er ook gekozen worden voor een kajak of supboard - aan de start mogen verschijnen. Bovendien was de inschrijving al bijna gesloten en is het selectiebeleid aan de strenge kant. “Uiteindelijk hebben we via Teams een intake gehad en kregen we daarna bericht dat we mee mochten doen. Het feit dat we allebei de oceaan hebben overgeroeid, heeft ongetwijfeld een rol gespeeld.”

Enige twee

Vervolgens gingen de voorbereidingen van start, al was dat nou niet iets, waarvan Ineke en Mel direct steil van achterover sloegen. “Ha, ha, nee, want voor de oceaanrace hadden we ongeveer zes A4’tjes met aandachtspunten, hier was de verplichte kitlist een half A4’tje. We zijn de enige twee Nederlandse deelnemers dit jaar. We hebben nog wel informatie ingewonnen bij Ella Oesterholt en Janneke Smits, die vorig jaar beiden de Yukon 1000 per sup hebben afgelegd. Ze hebben ons wat tips gegeven, want ook in een kano is het belangrijk dat je een goede klik hebt met elkaar.”

“Samen oefenen was best lastig, vanwege de afstand. Maar wanneer het kon maakten we zoveel mogelijk peddelmeters. In de Ardennen hebben we een wildwaterworkshop gevolgd. Ik zit voorin de kano en het is best spannend als zo’n watermassa dan op je afkomt. En wat doe je als je met de kano omslaat? De Yukon is heel breed, heeft een sterke stroming en zie dan maar eens gauw aan de kant te komen. De oceaanboot kwam vanzelf weer overeind na het omslaan. Bovendien was je altijd aangelijnd aan de boot. Dat is met de kano allemaal niet zo.”

Berenspray

De Yukon 1000 is niet alleen de langste peddelrace ter wereld, het is ook zeker niet zonder gevaar. Naast een onstuimige rivier, waarvan het water ijzig koud aanvoelt, kunnen de weersomstandigheden grillig zijn en is de kans op het aantreffen van beren en elanden (”die walsen zo over je tent”) behoorlijk groot. Mobiele telefoons zijn niet toegestaan - zo moet de simcard eruit en die wordt verzegeld - en zijn hulptroepen niet bepaald in de buurt.
Ook wordt gewaarschuwd voor bosbranden, een grote hoeveelheid muggen en ligt onderkoeling op de loer. De deelnemers hebben wel een satelliettelefoon, een beperkte GPS en een zogenaamde spottracker, waardoor ze altijd te volgen zijn. “En we hebben berenspray bij ons en zelfs een survivalmes. Best eng natuurlijk, maar aan de andere kant hoop ik stiekem toch wel een beer te zien.”

Telefoonnummer

Op 3 juli vertrokken Ineke en Mel naar Canada. Om te acclimatiseren, om te wennen aan de te huren racekano en om alvast de prachtige omgeving te bekijken. “Ik hoop dat we ervan kunnen genieten, zonder dat het alleen maar afzien en overleven wordt. We gaan tijdens de race ook de landsgrens over. Je vaart dan naar een huisje, belt een speciaal telefoonnummer en geeft je paspoortnummer door. Hoe bijzonder is dat?”