Zwolse zomergasten: sprinter en NK-deelnemer Jeffrey Stokkel

ZWOLSE ZOMERGASTEN - In de zomermaanden start de sportredactie van De Swollenaer met de rubriek Zwolse Zomergasten. Een serie interviews met sportieve Zwollenaren. Vandaag deel 9. Jeffrey Stokkel (29). De Zwollenaar neemt komend weekend deel aan het NK sprint op de 100 en 200 meter. “Ik was altijd al een druk mannetje dat wilde bewegen.”

(door Erik Riemens)

In de aanloop naar het NK dat op 2 en 3 augustus plaatsvindt in het Fanny Blankers-Koen stadion in Hengelo - “toch wel de mooiste atletiektempel van Nederland” - liep Stokkel nog twee grote wedstrijden in Breda en Rotterdam. Hij is wel content met zijn atletiekseizoen tot nu toe. Zowel in- als outdoor.
“Op de 100 meter heb ik alleen maar onder de 11 seconden gelopen. Het is allemaal redelijk constant. Mijn persoonlijk record is 10.73 seconden, begin deze maand liep ik nog 10.81 seconden, 0,01 onder mijn snelste seizoenstijd. Het clubrecord van AV PEC op die afstand staat op naam van Leon ten Klooster met 10.61 seconden. Dat record uit 2022 zou ik heel graag willen verbeteren.”

Clubrecords

Inmiddels heeft de sportdocent op Deltion al wel twee clubrecords in zijn bezit, die hij allebei dit jaar behaalde. Op 18 januari snelde hij in de indoorhal in Gent naar 22.09 seconden op de 200 meter, in het Apeldoornse Omnisport sprintte hij twee weken later de 60 meter in 6.84 seconden. “Dat record was jarenlang in handen van Raymond Heerenveen, die lid was van AV PEC en deel heeft genomen op de Olympische Spelen”, voegt Jeffrey toe.
Zelf is hij sinds december 2023 lid van AV PEC. Zijn letterlijke loopbaan begon in Dronten, waar hij ook vandaan komt. “Ik was altijd al een druk mannetje dat wilde bewegen. Ik heb gevoetbald en aan judo gedaan, voordat ik lid werd bij Flevo Delta. Als klein jochie begin je dan met de meerkamp en later wordt dat de tienkamp. Een mix van het goed kunnen en het leuk vinden, was voor mij de juiste combinatie, maar vanwege blessures moest ik op mijn negentiende stoppen en heb ik tot mijn 25ste niet aan atletiek gedaan. In de coronaperiode ging ik eens goed nadenken over wat ik nu écht wilde doen. Ik ben 1.84 meter lang en ik weet dat daardoor bij het kogelstoten en discuswerpen mijn spanwijdte te klein is om echt goed mee te kunnen. Aan de keukentafel kwam toen het besef dat eigenlijk alleen het sprintwerk overbleef.”

Exceptioneel

Stokkel ging zich vervolgens helemaal toeleggen op de sprintonderdelen. En met succes, want ook komend weekend staat hij weer op het NK en dat als ‘oudste’ sprintdeelnemer. “Wat je tegenstanders doen, daar heb je geen invloed op. Je strijdt tegen jezelf, het gaat alleen om je eigen prestatie en om jouw tijd. Daar ben jezelf verantwoordelijk voor. Je wilt jezelf steeds meten. Het niveau in Nederland is exceptioneel hoog, die jonge gasten kunnen zo hard lopen. Een toptijd op het NK van voorgaande jaren, is nu niet eens genoeg voor de halve finale op de 100 meter.”

Als het gaat om kansen op het komende NK, dan dicht de Zwollenaar zich in ieder geval op de 100 meter een kans op een plek in de halve finale toe. Dat zou betekenen dat hij bij de beste 24 sprinters van het land behoort. Om bij de laatste acht te komen is een tijd van 10.40 seconden een must, maar dat is voor Stokkel een lichtjaar te ver.

“Ik moet het echt van mijn kracht en de start hebben. De eerste 30 meter zijn bij mij eigenlijk altijd wel prima. Mijn uitdaging zit ‘m erin om die topsnelheid - ruim 38, bijna 39 kilometer per uur - door te trekken en te blijven werken aan mijn uithoudingsvermogen. Ik train vier keer op de baan bij AV PEC, alleen of  af en toe met de sprintgroep onder leiding van Jan Plat. Daarnaast doe ik twee keer per week krachttraining en heb ik één rustdag. Soms ga ik voor mijn werkdag op de baan trainen of als het zo uitkomt bij Deltion trainen op kracht. Het is ook de bedoeling dat ik bij AV PEC de krachttraining ga overnemen van Leon.”

Bitje

In alles wordt tijdens het gesprek duidelijk, dat Jeffrey ondanks zijn ‘hoge’ leeftijd voor een sprinter, er nog meer uit wil halen. Aan stoppen denkt hij nog niet. “Vorig jaar liep ik zes grote wedstrijden, nu zit ik al op tien, al kan het zomaar zijn dat ik na het NK zeg van ‘het is mooi geweest dit seizoen.’ Je wilt jezelf steeds verbeteren en zolang je nog niet aan je top zit en je geen blessures hebt, ga je door en werk je naar die piek toe.”
Blessures hielden Stokkel in het verleden wel regelmatig aan de kant. Maar daar heeft hij wat op gevonden. “Ik had altijd last van mijn lies, een chiropractor in Amsterdam zei dat dat kwam door te veel spanning in mijn kaken, wat dan naar onderen uitstraalt. Een tandarts in Enschede heeft mij een bitje aangemeten, daardoor komt mijn onderkaak zijn geheel wat meer naar voren te staan. En ik moet zeggen tot nu toe gaat dat best goed.”