Veel steun voor Oekraïne in Zwolle
· leestijd 1 minuut AlgemeenZWOLLE - Zaterdag was het precies twee jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. In Zwolle werd hier zaterdagavond uitgebreid bij stilgestaan met een programma in Stadkamer en een stille tocht. Honderden mensen waren in de Stadkamer en/of liepen mee in de stille tocht om steun te betuigen aan Oekraïne in oorlogstijd.
Het hoogtepunt was zaterdagavond te zien op het Grote Kerkplein. Daar eindigde de indrukwekkende stille tocht. Bij het stadhuis vormden mensen de drietand, het wapen van Oekraïne. Daarnaast werd de drietand ook uitgebeeld met lichtjes.
Vorig jaar was een een stille tocht vanaf het provinciehuis naar het Ter Pelkwijkpark. Daar was toen een uitgebreid programma. Dit keer was de opzet anders. In Stadkamer was er een uitgebreid cultureel programma. Zo was er een korte documentaire te zien van Paul Susljakov, werden Oekraïense gedichten voorgedragen van Arensi Vitchenko en was er zang en muziek. Ook was er in Stadkamer de opening van de expositie ‘De kracht van een vrouw’ van de Oekraïense fotografe Larysa Rusina. “We wilden herdenken, maar ook laten zien dat we trots zijn op de Oekraïense cultuur”, aldus Aljona Wetheim-Davygora. Ze komt uit Oekraïne en woont al 26 jaar in Nederland. Vorig jaar was ze de enige Oekraïense in de organisatie. Dat was dit jaar anders. “Nu is alles voorbereid door Oekraïners. Natuurlijk waren er wel hulptroepen uit Zwolle”, aldus Aljona Wetheim-Davygora.
Ze kijkt zeer positief terug op zaterdagavond. “Het is heel goed verlopen. Er waren veel mensen. Opvallend was dat de mensen overal vandaan kwamen. Uit de regio, zoals IJsselmuiden, Kampen, Dalfsen en Nijkerk. En er was zelfs een groepje Oekraïners uit Eindhoven. Die zijn gevlucht en zijn eerst in Zwolle opgevangen. Ze voelen zich nog steeds verbonden met Zwolle. Het was hartverwarmend.”
Aljona Wetheim-Davygora vond het al met al indrukwekkend. “De aangelegenheid is triest, maar het is goed om bij elkaar te zijn. Om samen te huilen, samen te praten en samen na te denken. En ik vond het vooral mooi dat het iets gezamenlijks was van Nederlanders en Oekraïners.
