Inloophuis Juntos biedt mensen met eetproblemen een beetje lucht en een beetje liefde

ZWOLLE - Juntos Inloophuis voor mensen met eetproblemen heeft sinds kort een podcast. “Mensen kunnen een drempel ervaren om hier te komen, maar mensen die hier komen vinden het heel fijn”, zegt Tisha Vincent, medemaker van de podcast De Inloopcast. “Dus we dachten: waarom halen we niet de gesprekken uit de woonkamer van het inloophuis naar de podcast. Vandaar ook de naam.”

(door Joop de Haan)

Juntos is sinds mei 2024 gevestigd in de Emmastraat. “Juntos betekent ‘samen’ in het Spaans. En dat is precies waar we voor staan”, zegt coördinator Patty den Hartigh. “Je hoeft het niet alleen te doen.”

Het inloophuis is bedoeld voor iedereen met eetproblemen: onder andere anorexia, boulimia, of orthorexia, een nieuw begrip waarbij iemand obsessief bezig is met gezond eten. “Het hoeft geen naam, te hebben”, zegt Tisha: “Je bent welkom als je bij jezelf merkt dat je veel bezig bent met eten, diëten en je lichaam. Of als je je zorgen maakt over iemand die dat doet.”

Er was behoefte aan het inloophuis. “Een plek om samen te komen buiten de reguliere zorg om”, zegt Tisha, die behalve medemaker van de podcast verantwoordelijk is voor publiciteit. Patty: “Langskomen is gratis. Het huis wordt gedraaid door vrijwilligers, die zelf ervaringsdeskundige zijn. Het gaat niet om zorg, maar om een plek waar je kunt zitten en praten. Het is geen behandeling, we geven geen therapie. Juntos is een community waar mensen met dezelfde problematiek elkaar kunnen vinden. Het mag hier over eetproblematiek gaan, maar het hoeft niet.”

Eetproblemen zijn vaak gevolg van onderliggende problemen. “Dat blijkt uit alle verhalen die we hier horen”, zegt Patty. “Er gebeurt iets in je leven, een trauma of iets anders.” Anders omgaan met eten kan daar een reactie op zijn, zegt Tisha. “Het is een manier om houvast op je leven te hebben, je hebt controle op wat je wel of niet eet. Maar soms kom je er zonder hulp kom je er niet meer uit. Als je hoofd vol zit en je veel stress ervaart, gaat het brein in een overleefstand. Iets ondernemen heeft geen prioriteit.”

Zo kan sociale eenzaamheid ontstaan. Patty: “Mensen trekken zich terug, want het sociale leven heeft vaak met eten te maken. Mensen vereenzamen. Ze vallen uit op school. Hun blik verandert, ze raken mensen kwijt. Mensen met een eetprobleem voelen zich ook onbegrepen, er wordt door hun omgeving vaak makkelijk over gedacht.”

Juist daarom is het belangrijk dat de vrijwilligers ervaringsdeskundigen zijn. Patty: ”We bieden heel nadrukkelijk geen zorg, we geven geen behandeling of therapie. Alleen gezelligheid, warmte, een beetje lucht en een beetje liefde. We hebben het helemaal niet veel over eetproblemen. Juist even niet.”

Op woensdag- en vrijdagmiddag is er inloop. Patty: “Je inschrijven is fijn maar hoeft niet. Je kunt kletsen, spelletjes doen.”Tisha: “Het is heel open. Inlopers zijn vrij om iets in te brengen. Als jij kaarsen wilt maken gaan we kijken of we dat kunnen doen. We faciliteren, de inlopers maken Juntos.”
Het lotgenotencontact is daarbij belangrijk, inlopers vinden erkenning bij elkaar zonder dat er een zwaar gesprek wordt gevoerd. “Hier weet je: ik ben niet de enige die een problemen heeft met eten”, zegt Patty. “Inlopers weten van elkaar dat ze in hetzelfde schuitje zitten, dat hoeven ze niet uit te spreken. Maar als ze samen een spelletje doen en wat kletsten gaat het er soms terloops over. Dan herkennen ze elkaar. Maar als je een diepgaand gesprek wilt kan dat ook. Dat gebeurt vaak als je een band hebt opgebouwd, dat gaat heel losjes en vanzelfsprekend.”

De Inloopcast moet helpen om schroom bij potentiële bezoekers weg te halen. “We hebben heel bewust voor deze insteek gekozen”, zegt Tisha. “Het zijn onze gewone gesprekken in de huiskamer, we zitten erbij met een paar inlopers. In de podcast gaat het ook niet over eetproblemen, heel bewust niet. We snijden herkenbare onderwerpen aan. In januari ging het bijvoorbeeld over goede voornemens, gewoon gesprekken zoals je hebt met vrienden.”

Die laagdrempelige gesprekken en ontmoetingen op woensdag- en vrijdagmiddag voorzien in een behoefte. “Dat merken we aan het aantal bezoekers, ongeveer tien per middag”, zegt Patty. “De inlopers moeten zelf weten of ze komen, daar zijn ze vrij in. Ik stuur wel eens een berichtje als iemand ineens niet meer komt. Dan weten ze: ik word gemist, ik word gezien.”
“Maar we pushen niks”, zegt Tisha. “Je moet dit vanuit je intrinsieke motivatie doen.”